The Romans

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
THE ROMANS van links naar rechts: Chris Leurs, Laurens Leurs and Frank Coonen

The Romans[1] is een Belgische powerpoprockband uit Waterloos, Neeroeteren, die in 1988 de zilveren medaille behaalde op Humo's Rock Rally. De band bestond van 1987 tot 2000 en nam zes albums op. Hoewel The Romans verschillende radiohits scoorden, waren ze nooit een doorslaand commercieel succes. Hun talent voor melodieuze powerpop in de beste traditie van Big Star, The Posies en Hüsker Dü werd omarmd door een trouw alternatief rockpubliek en door de rockcritici maar een doorbraak naar een breed publiek zat er niet onmiddellijk in of zoals Laurens Leurs het verwoordde in een interview in 1993: "We zijn wel blij met onze positie als underdogs. Het is een comfortabele positie voor muzikanten als wij waarbij je je niet constant hoeft te bewijzen want The Romans zullen nooit the next big thing zijn." Hun grootste succes behaalden ze met de single 'Someday Cindy' van full-cd Be My Star in 1996, waarmee ze ook de public vote op Studio Brussel wonnen en het Axion Beach Rock Festival in Zeebrugge mochten openen voor Manic Street Preachers, Lou Reed en The Sex Pistols. Ze namen in schoonheid afscheid van hun publiek op Marktrock Leuven in augustus 2000 op een overvol Laeyensplein. Slechts tweemaal lieten ze zich verleiden tot een reünie. De eerste keer in 2005, op vraag van toenmalig Studio Brussel-presentator en fan van het eerste uur Dave Peters, voor Brussel Vlaams Deluxe dat op Studio Brussel werd uitgezonden maar ook voor televisie werd opgenomen door Canvas. The Romans kwamen een laatste keer samen in 2010 voor de 40ste verjaardag van Jeugdhuis Malmejo in Oostmalle en voor het afscheid van The Paranoiacs in Muziekcentrum Trix in Antwerpen enkele weken later.

Ze werkten tevens mee aan albums van de bands De Mens, Ze Noiz, Kloot Per W, The Beautiful Babies, The Paranoiacs, Convict en Golden Green .

Laurens Leurs was departementshoofd aan de PHL-Music, de zogenaamde Rockacademie, aan de Provinciale Hogeschool Limburg van 2009 tot 2012. Tussen 1998 en 2006 was hij Schepen voor Jeugd en Cultuur in Maaseik voor de sp.a. Momenteel is hij directeur-cultuurfunctionaris in het Cultuurcentrum Achterolmen in Maaseik. Na het uiteenvallen van The Romans was hij nog actief als zanger-gitarist bij Norma (Humo's Rock Rally-finalist in 2006), waarmee hij één cd, Bad Luck for Wilbur Brink, produceerde[2] en op het Absolutely Free Festival in Genk en het Moulin Rock Festival in Tessenderlo speelde in 2010.

Drummer Frank Coonen was eerder, in 1982, al in de finale van Humo's Rock Rally terechtgekomen met Gruppenbild, de coldwaveformatie uit Noord-Limburg onder aanvoering van Stijn Meuris met de oerschreeuw "Maatschappij'. Na één single Tranquility/Onbereikbaar werden de donkere kleren afgelegd. Coonen, samen met Leurs student aan het Koninklijk Atheneum in Maaseik - alwaar ook De Brassers-bassist Marc Haesendonckx leerkracht geschiedenis was, die indruk maakte - en Leurs en Coonen formeerden Ministry of Movement waarmee ze in 1986 in Humo's Rock Rally netjes werden afgemaakt met één zin: "...en het ging van kwaad naar erger met Ministry of Movement, TC Matic met een waterorgel....". De groep ontbond vrijwel onmiddellijk en in 1987 pikten Frank en Laurens jonge broer-bassist Chris Leurs op en begonnen aan het Romansverhaal.

Vanaf eind 2010 treden de gebroeders Leurs sporadisch op onder de naam Het Gebroed Leurs, met een repertoire opgebouwd met nummers van andere broederparen (Crowded House, Kinks, Psychedelic Furs, The Breeders, The Replacements, Soulwax e.a.).

Vanaf 2016 zijn The Romans sporadisch in de weer met een Roman Powerpop Roadshow waarin ze hulde betonen aan hun powerpopgitaarhelden (o.a. Big Star, Replacements, Husker Du, Smithereens, Lemonheads, et cetera) en sinds medio 2019 is Laurens Leurs solo aan de slag als Laurens van Waterloos...

Leden[bewerken | brontekst bewerken]

  • Laurens Leurs: zang - gitaar
  • Frank Coonen: drums - percussie
  • Chris Leurs: bas - zang

Discografie[bewerken | brontekst bewerken]

  • Ball & Chain (1989, Green Records, productie Kloot Per W)
  • Trigger Happy (1991, GRoxP, PIAS, productie Paul Despiegelaere)
  • Major Panic (1993, Play That Beat!, productie Paul Despiegelaere)
  • Be My Star (1996, Rat Race Records, productie Paul Despiegelaere)
  • El Diablo (1998,Oyster Records, productie Staf Verbeeck)
  • So Far (2000, Oyster Records)