Theeboomolie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Tea tree oil

Theeboomolie (of Tea tree olie) is een etherische olie die door stoomdestillatie uit bladeren van de Theeboom (Melaleuca alternifolia) wordt verkregen. Deze boom is inheems in het noordoostelijk kustgebied van Nieuw-Zuid-Wales, Australië en wordt ongeveer acht meter hoog. De theeboom is familie van de mirte-achtigen, zoals kruidnagel en guave. Hij heeft naalden, dus blijft het hele jaar door groen. Het CAS-nummer van de olie is 85085-48-9, het EINECS-nummer is 285-377-1. Er is nog veel controverse over het product, maar naar verluidt heeft het een antibacteriële en antivirale werking. Het pakt verschillende kwaaltjes aan en dan voornamelijk huid- en luchtwegaandoeningen, maar het zou ook het immuunsysteem versterken

Geschiedenis[bewerken]

De olie wordt al duizenden jaren gebruikt door de oorspronkelijke bewoners van Australië: de Aboriginals. Ruim 40 000 jaar geleden ontdekten zij de geneeskrachtige werking van de bladeren. Ze gebruikten het niet enkel om thee van te maken, maar ook om wonden te behandelen en infecties, luchtwegaandoening... tegen te gaan. Hun kennis over die zaken werd enkel mondeling overgeleverd in vertelling en zangen, die 'dreamings' worden genoemd. Het is pas in het jaar 1770 dat de boom de naam 'teatree' krijgt. Deze naam werd gegeven door James Cook, die op zijn expeditie naar Australië de bladeren met de sterke geur ontdekte en die meenam naar Engeland. Daar maakte hij er thee van, vandaar de naam 'teatree', of theeboom in het Nederlands. Ook tijdens WO II werd de olie vaak gebruikt om wonden te verzorgen. Na de oorlog kwamen de antibiotica op, waardoor theeboomolie wat vergeten werd. Tot daar in de jaren '60 verandering in kwam met de hippiecultuur. Zij twijfelden aan de chemische middelen en grepen terug naar de natuurgeneesmiddelen, waaronder theeboomolie.

Eigenschappen[bewerken]

Theeboomolie is een geel tot groene olie. De hoofdbestanddelen zijn terpineen-4-ol, en terpineen, daarnaast bevat de olie onder meer aromadendreen, cadineen, paracymeen, pineen, terpinoleen en viridifloreen. De geur is een beetje kamferachtig. Er is een ISO-standaard voor deze olie opgenomen in ISO 4730 (Olie van Melaleuca).

Theeboomolie is schadelijk bij opname door de mond en is irriterend, maar leidt voor zover bekend zelden tot een allergische reactie. Desondanks zijn er wel producten als tandpasta en mondwater met theeboomolie op de markt. Inwendig gebruik wordt het best vermeden, tenzij men heeft overlegd met een arts.

Het Scientific Committee on Consumer Products (SCCP) van de Europese Unie rapporteerde in december 2004 dat er te weinig onderzoek is gedaan naar de gevaren van het gebruik van theeboomolie om de veiligheid van het gebruik ervan te garanderen, met name is er onderzoek nodig naar de carcinogeniteit en gentoxiciteit van de olie.

Negatieve bijwerkingen[bewerken]

Gebruik van theeboomolie (en lavendelolie) leidt mogelijk tot verstoring van de hormoonhuishouding, zo blijkt uit onderzoek van endocrinoloog Clifford Bloch en van Derek Henley en Kenneth Korach van het Amerikaanse overheidsinstituut NIEHS.

Kritiek op dit onderzoek was onder meer dat het slechts drie gevallen betrof waarin weliswaar producten met theeboomolie werd gebruikt, maar niet in hoeveelheden groter dan gebruikelijk. Bij deze werd borstgroei vastgesteld, maar dit is een uiterst zeldzaam voorval.

De huid kan geïrriteerd worden door de olie, maar de oorzaak daarvan zal vaak liggen aan het feit dat er een te hoge concentratie cineol aanwezig was. Men kan ook allergisch zijn aan dit product, dan wordt het gebruik afgeraden.

Gebruik[bewerken]

Theeboomolie wordt beperkt gebruikt als geurstof, met name in saunaproducten en in sommige huishoudelijke reinigingsmiddelen. Verder in zeer beperkte mate als smaakstof en huis, tuin en keukenmiddel tegen de hoofdluis.

Aromatherapie[bewerken]

In de aromatherapie neemt theeboomolie een zeer prominente plek in.

De olie heeft drie belangrijke werkingen:

  1. Antibacterieel

Dit is vooral handig bij eerste hulp, bijvoorbeeld bij snij- en brandwonden, insectenbeten, splinters... Maar ook bij dagelijkse huidverzorging, bijvoorbeeld bij acne. Ook bij luchtweginfecties, zoals bronchitis kan het helpen.

  1. Schimmeldodend

Het middel zou ook effectief zijn tegen schimmels, zoals zwemmerseczeem, kalknagels, voetschimmels... Het wordt ook gebruikt om infecties tegen te gaan bij huisdieren, hoewel het niet aangeraden wordt bij katten en andere kleine zoogdieren, aangezien de olie giftig is voor hen.

  1. Antiviraal

Bij het aanbrengen van de olie op wratten kunnen deze verdwijnen, maar ook bij mazelen, verkoudheden... kan ze soelaas brengen. Bij het inhaleren kan een verstopte neus vrijkomen en ze voorkomt het ontstaan van littekenweefsel. Het zou ook helpen tegen zweten.

De olie zou cosmetische en medicinale eigenschappen hebben, waaronder een antiseptische en schimmelbestrijdende werking. A.R. Penfold ontdekte in de jaren twintig van de twintigste eeuw dat theeboomolie elf tot dertien keer effectiever was bij de bestrijding van tyfusbacteriën dan fenol.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]