Theo Laseroms

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Theo Laseroms
Theo Laseroms in 1965
Theo Laseroms in 1965
Persoonlijke informatie
Volledige naam Matheus Wilhelmus Theodorus Laseroms
Bijnaam De Tank
Geboortedatum 8 maart 1940
Geboorteplaats Roosendaal, Nederland
Overlijdensdatum 25 april 1991
Overlijdensplaats Zwolle, Nederland
Lengte 180 cm
Positie Centrale verdediger
Jeugd
Vlag van Nederland RBC
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1957–1958
1958–1963
1963–1967
1967
1968–1972
1972–1974
Vlag van Nederland RBC
Vlag van Nederland NAC Breda
Vlag van Nederland Sparta Rotterdam
Vlag van Verenigde Staten Phantoms
Vlag van Nederland Feyenoord
Vlag van België AA Gent

129 (28)
104 (11)
13 0(3)
123 0(4)
56 0(2)
Interlands
1965–1970 Vlag van Nederland Nederland 06 0(1)
Getrainde clubs
1974–1975
1975–1979
1979–1981
1982–1984
1985–1986
1986–1987
1987–1988
1988–1989
1989–1990
1990–1991
Vlag van België KVK Ieper
Vlag van Nederland FC Vlaardingen
Vlag van Nederland Heracles Almelo
Vlag van Bahrein East Riffa Club
Vlag van Bahrein Bahrein
Vlag van Oman Al-Nahda
Vlag van Nederland Helmond Sport
Vlag van Nederland PEC Zwolle
Vlag van Turkije Trabzonspor
Vlag van Turkije Cengelköyspor
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Matheus Wilhelmus Theodorus (Theo) Laseroms (Roosendaal, 8 maart 1940Zwolle, 25 april 1991) was een Nederlands voetballer die naam maakte als speler van Feyenoord.

Laseroms, bijgenaamd De Tank of Theo de Tank, was beroemd om zijn slidings. Hij speelde 4 seizoenen bij Feyenoord in de jaren zestig en zeventig. Hij maakte deel uit van het team dat in 1970 de Europacup I won (2-1 tegen Celtic) en in dat zelfde jaar de Wereldbeker tegen het Argentijnse Estudiantes de La Plata. Hij maakte onderdeel uit van het elftal met daarin Eddy Pieters Graafland, Piet Romeijn, Rinus Israël, Theo van Duivenbode, Franz Hasil, Wim Jansen, Willem van Hanegem, Henk Wery, Ove Kindvall en Coen Moulijn.

Zijn carrière begon in 1956 bij RBC, in 1958 gevolgd door NAC. In 1963 stapte hij over naar Sparta Rotterdam, waarmee hij in 1966 de KNVB beker won. In 1965 speelde hij zijn eerste interland tegen Noord-Ierland. In 1967 beleefde hij een kort buitenlands avontuur, bij de Pittsburgh Phantoms in de Verenigde Staten.

In 1968 stapte hij over naar Feyenoord en vormde daar met "ijzeren" Rinus Israël een sterk verdedigingsduo. Na zijn afscheid bij Feyenoord in 1972 speelde hij nog twee jaar voor het Belgische AA Gent. Daarna begon hij aan een weinig succesvolle trainerscarrière voor onder andere Heracles, Helmond Sport, FC Vlaardingen, Trabzonspor en clubs uit Bahrein en Saoedi-Arabië. Teruggekeerd in Nederland maakte een hartstilstand in 1991 een einde aan zijn leven. Hij werd gecremeerd in Rotterdam.

Erelijst[bewerken]

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Nederland Sparta
KNVB-Beker.png KNVB beker 1x 1966
Vlag van Nederland Feyenoord
Mondiaal
Intercontinental Cup (1997).svg Wereldbeker / Intercontinental Cup 1x 1970
Internationaal
Coppacampioni.png Europacup I 1x 1969/70
Coppa Intertoto.svg Intertoto Cup 1x 1968
Nationaal
Landskampioen Schaal.png Eredivisie 2x 1969, 1971
KNVB-Beker.png KNVB beker 1x 1969

Zie ook[bewerken]

Voorganger:
Vlag van Nederland Ben Hendriks (a.i.)
Trainer van PEC Zwolle '82
1988–1989
Opvolger:
Vlag van Nederland Theo de Jong