Theo en Thea en de ontmaskering van het tenenkaasimperium

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Theo en Thea en de ontmaskering van het tenenkaasimperium
Regie Pieter Kramer
Scenario Arjan Ederveen, Tosca Niterink
Première 13 december 1989
Genre Komedie, Kinderfilm, Familiefilm
Taal Nederlands
Land Nederland
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Theo en Thea en de ontmaskering van het Tenenkaasimperium is een Nederlandse speelfilm uit 1989, rondom de personages Theo en Thea.

Laurens Geels vroeg in 1987 aan Ederveen en Niterink een script te schrijven voor een speelfilm over Theo en Thea van anderhalf uur. Geels vond het echter te ingewikkeld en niet verfilmbaar. Kees Kasander dacht daar echter anders over en produceerde de film.

De film kostte uiteindelijk 1,4 miljoen gulden (635 duizend euro). Er gingen in 1989 en 1990 ruim 340.000 bezoekers naar de film.

Verhaal[bewerken | brontekst bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Theo en Thea willen het sprookje Sneeuwwitje verfilmen. De opnamen zullen plaatsvinden in een museum, maar voordat het zo ver is, moeten ze nog wel een aantal problemen oplossen. Zo ontstaat er onenigheid met de personeelsleden van het museum, maar die wordt opgelost als zij in de film mogen meespelen. Bovendien zegt Gerard Joling af, die de rol van knappe prins zou spelen.

Dan is er het idee om Marco Bakker voor deze rol te strikken, maar die voelt er in eerste instantie ook niets voor. Theo en Thea besluiten zich voor te doen als vrouwelijke producenten. Marco Bakker blijkt te vallen op middelbare dames die op grote voet leven en probeert Theo te verleiden (als Theo vuur ruikt en roept: "Vuur vuur, ik ruik vuur!", reageert Bakker met zwoele stem: "Dat ben ik, je warme bakkertje").

Na een screentest aan de Van Boetzelaarstraat 17, waarvan de bewoners door Theo en Thea onder valse voorwendsels richting de televisiestudio in Aalsmeer zijn gestuurd, krijgt en neemt Marco Bakker de rol.

Bij een optreden in Jazzcafé 'De Koperen koekepanfluit', waar Theo en Thea zich voordoen als 'De Electronica's', valt Marco Bakker definitief voor de charmes van Theo.

Omdat Bakker een televisie-opname heeft in Oostenrijk als de opnamen van de film zullen plaatsvinden, neemt hij de hele filmploeg mee naar dat land. Daar onthult Theo hem zijn ware identiteit. Marco zoekt troost bij zijn vriendin en heks Brigitta Berger (Adèle Bloemendaal), die een kasteel bewoont. Brigitta heeft tegen de liefde gekozen en voor geld en macht. Via een bepaalde kaassoort, die zij ontwikkelt met behulp van Marco Bakker, een koor van opera- en operettezangeressen en haar eigen teennagels, doet zij zelfs een greep naar de wereldmacht.

Thea en Theo weten er uiteraard een stokje voor te steken en veranderen de heks zelfs in een goede fee. Als beloning mag het duo thee drinken bij de koningin, die bij de gelegenheid verzucht: "Ik wou dat ik zulke lieve kinderen had".

Rolverdeling[bewerken | brontekst bewerken]

Acteur Personage
Ederveen, Arjan Arjan Ederveen Theo/koning/Prof.Zuurbeckje/Bea Hofman
Niterink, Tosca Tosca Niterink Thea/koningin/Ans Aarsema
Bakker, Marco Marco Bakker Marco Bakker, de knappe prins
Bloemendaal, Adèle Adèle Bloemendaal Brigitta Berber, heks
Breederveld, Leny Leny Breederveld Magda, suppoost
Melissen, Beppie Beppie Melissen Ingrid, suppoost
Heuer, Cecile Cecile Heuer Mevrouw De Vries, suppoost
Zuiderhoek, Olga Olga Zuiderhoek Edith, zus van Magda
Prins, Kees Kees Prins André, man van Edith
Groothof, René René Groothof Fritz, lijfwacht Brigitta Berber
Meijer, Mike Mike Meijer Franz, lijfwacht Brigitta Berber
Compier, Germaine Germaine Compier Titiana Venduta, zangeres
Heins, Anita Anita Heins Fiona de Frima, zangeres
Guns, Henry Henry Guns Domme Blonde, schoonmaker
Baay, Jannie Jannie Baay Koningin Beatrix

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]