Theo van Reijn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Theo van Reijn
Portret van Van Reijn door Cock Pijnacker Hordijk (1949)
Portret van Van Reijn door Cock Pijnacker Hordijk (1949)
Persoonsgegevens
Volledige naam Theodoor van Reijn
Geboren Breda, 28 mei 1884
Overleden Haarlem, 6 augustus 1954
Geboorteland Nederland
Beroep(en) Beeldhouwer
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Theodoor (Theo) van Reijn (Breda, 28 mei 1884Haarlem, 6 augustus 1954) was een Nederlandse beeldhouwer.

Leven en werk[bewerken]

Van Reijn was een zoon van Johannes Cornelis van Reijn, officier van administratie bij de Marine, en Jacomina Elisabeth Pasqué. Hij volgde in 1905 lessen aan de Rijksakademie van beeldende kunsten te Amsterdam, bij onder anderen Bart van Hove.[1] In 1911 won hij de Prix de Rome en hij studeerde vervolgens enige tijd Rome. Hij trouwde in 1911 met Henriëtte de Kort, die in 1929 overleed. Hij hertrouwde op 19 februari 1931 met Helena Hermina Hartsuijker.

Gedurende de periode 11 september tot 8 oktober 1949 vond er een eretentoonstelling plaats van het werk van Van Reijn in het Frans Hals Museum in Haarlem. Het affiche voor deze tentoonstelling werd ontworpen door de Haarlemse kunstenaar Cock Pijnacker Hordijk, die jarenlang bevriend is geweest met Van Reijn. Pijnacker Hordijk heeft diverse portretten van Van Reijn gemaakt. Samen hebben zij onder meer portretten gemaakt van Paul Mirando.

In de collectie van het Breda's Museum bevindt zich een klok uitgevoerd in de stijl van de Amsterdamse School gemaakt door Van Reijn. Naast bouwsculpturen maakte hij veel toegepast werk: lampenvoeten, deurkloppers, doopvonten en klokken. Hij maakte portretten van onder anderen Aart van Dobbenburgh, Heike Kamerlingh Onnes, Willem Kromhout, Maria Montessori en Jac. P. Thijsse.

Werken (selectie)[bewerken]

Fotogalerij[bewerken]