Theodor Schneider

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Theodor Schneider in 1970

Theodor Schneider (Frankfurt am Main, 7 mei 1911Freiburg im Breisgau, 31 oktober 1988) was een Duits wiskundige, die de meeste bekendheid heeft verworven door zijn bewijs in 1935 van wat nu bekendstaat als de stelling van Gelfond-Schneider.

Schneider studeerde van 1929 tot 1934 in Frankfurt; hij loste het 7e probleem van Hilbert op in zijn proefschrift. Aangezien Aleksander Gelfond onafhankelijk van Schneider hetzelfde deed werd de stelling vervolgens bekend als de stelling van Gelfond-Schneider. Na zijn promotie werd hij assistent van Carl Ludwig Siegel in Göttingen, waar hij bleef tot 1953 bleef. In 1953 werd hij hoogleraar wiskunde aan de Universiteit van Erlangen (1953-1959) om ten slotte tot zijn emeritaat aan de Universiteit van Freiburg actief te zijn (1959-1976). Tijdens zijn verblijf in Freiburg was hij van 1959 tot 1963 ook directeur van het Wiskundig Onderzoeksinstituut van Oberwolfach.

Zie ook[bewerken]