Thijs Reuten

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Thijs Reuten
Thijs Reuten in 2010
Volledige naam M.J.A Reuten
Geboren 1974
Geboorteplaats Bussum
Partij PvdA, Partij van Europese Socialisten
Functies
2002-2007 Gemeenteraadslid in Amsterdam
2010–2018 Stadsdeelbestuurder van Amsterdam-Oost
2021– Lid Europees Parlement
Website
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Thijs Reuten (Bussum, 1974) is een Nederlands politicus namens de PvdA. Sinds 15 april 2021 is hij lid van het Europees Parlement.

Jeugd en onderwijs[bewerken | brontekst bewerken]

Reuten werd in 1974 geboren in het Noord-Hollandse Bussum.[1] Zijn vader, Joost, was een augustijns priester bij de Salvatorkerk in Amsterdam-Noord totdat hij in 1972 trouwde met Reutens moeder Simona, de dochter van Italiaanse migranten. Zijn vader werkte vervolgens voor de publieke omroeporganisatie KRO.[2] Reuten studeerde politicologie gevolgd door een master in internationale betrekkingen aan de Universiteit van Amsterdam.[3]

Carrière[bewerken | brontekst bewerken]

Begin en Amsterdamse gemeenteraad[bewerken | brontekst bewerken]

Hij begon zijn carrière als beleidsmedewerker op het gebied van buitenlandse zaken bij de PvdA-fractie in de Tweede Kamer. Van 1998 tot 2002 was hij tegelijkertijd lid van de stadsdeelraad van het Amsterdamse Zuideramstel.[1]

Reuten stond bij de gemeenteraadsverkiezingen in maart 2002 als vijftiende op de kandidatenlijst van de PvdA in Amsterdam.[4] Hij won geen zetel, maar werd toch op 25 april beëdigd tot gemeenteraadslid vanwege het aftreden van enkele leden die wethouder werden in het nieuwe college.[5][6] Hij bleef daarnaast de Tweede Kamerfractie ondersteunen.[7] Reuten hield zich in de raad bezig met financiën en wonen in de periode nadat de nationale overheid de gemeente Amsterdam had opgeroepen om tussen 2010 en 2030 50.000 nieuwe woningen te creëren. Toen een wethouder plannen maakte om daarvoor sportparken en volkstuinen op te offeren, stelde Reuten voor om in plaats daarvan het Marine Etablissement Amsterdam en de Centrale Markthallen te verplaatsen.[8][9][10] Uiteindelijk trok de wethouder zijn plannen terug.[11] Ook bekritiseerde Reuten het uitgeven van €1,2 miljoen aan het 25-jarig ambtsjubileum van koningin Beatrix in tijden van bezuinigingen.[12] In 2005 presenteerde hij samen met fractiegenoot Bouwe Olij een plan om een gemeentelijk woningbedrijf op te richten, dat betaalbare huizen zou bouwen en ze onder de marktprijs zou verkopen.[13]

Reuten werd in 2006 herkozen als zesde kandidaat van de PvdA. Hij had voorafgaand aan de verkiezing tevergeefs zijn steun uitgesproken voor een lijstverbinding van zijn partij met GroenLinks.[14][15] In 2007 werd Reuten politiek adviseur van staatssecretaris van Europese Zaken Frans Timmermans op het ministerie van Buitenlandse Zaken.[1][16] Dit was voor hem de reden om per 3 december 2007 afstand te doen van zijn raadszetel.[17] Reuten bleef werkzaam voor Timmermans tot het eind van zijn ambtsperiode in 2010.[1] In datzelfde jaar nam hij deel aan de Tweede Kamerverkiezingen als nummer 51 op de kandidatenlijst.[18] De PvdA haalde 30 zetels en Reuten ontving 2.935 voorkeurstemmen, waardoor hij geen zetel kreeg.[19]

Stadsdeelbestuurder en GRI[bewerken | brontekst bewerken]

Op 23 november 2010 werd hij lid van het vijfledige dagelijks bestuur van het stadsdeel Amsterdam-Oost en hij kreeg de portefeuille wonen, grote projecten en ruimtelijke ordening.[1][20][21] De bouw van woningen was in Amsterdam teruggevallen als gevolg van de kredietcrisis en onder Reutens bestuur stond ongeveer de helft van de nieuwe Amsterdamse huizen in Oost in 2011 en 2012.[22][23] Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2014 was hij de lijsttrekker van de PvdA in Oost en hij bleef lid van het dagelijks bestuur, dat nu uit drie leden bestond. Reuten hield zich bezig met bouwen, wonen, economie, sport en diversiteit en zijn lidmaatschap kwam ten einde in mei 2018.[16][24][25]

Hij was vervolgens werkzaam als zelfstandig adviseur op het gebied van stedelijke ontwikkeling tot hij in april 2020 hoofd beleid werd van het Global Reporting Initiative (GRI), dat richtlijnen voor duurzaamheidsverslaggeving opstelt.[3][26][27] In die functie was Reuten verantwoordelijk voor het in staat stellen van internationale organisaties en nationale overheden om zich aan die richtlijnen te houden.[27]

Europees Parlement[bewerken | brontekst bewerken]

Hij was de achtste kandidaat van de PvdA bij de Europese Parlementsverkiezingen in 2019 en ontving 1.222 voorkeurstemmen. De partij won zes zetels en Reuten werd niet verkozen.[28] Hij werd uiteindelijk op 15 april 2021 in het Europees Parlement geïnstalleerd, omdat Europarlementariër Kati Piri naar de Tweede Kamer was vertrokken.[16][29] Reuten had anderhalve maand eerder afscheid genomen bij het GRI.[26] In het parlement is de PvdA lid van de Partij van Europese Socialisten, die op zijn beurt weer deel uitmaakt van de Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten. Reuten werd binnen de PvdA woordvoerder buitenlandse zaken, justitie en vrijheden en hij is lid van de volgende commissies en delegaties:[26][29]

  • Commissie buitenlandse zaken (lid sinds april 2021)
  • Delegatie in de Gemengde Parlementaire Commissie EU-Noord-Macedonië (lid sinds april 2021)
  • Delegatie in de Parlementaire Partnerschapsassemblee EU-VK (lid sinds oktober 2021)
  • Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken (plaatsvervangend lid sinds april 2021)
  • Delegatie in de Gemengde Parlementaire Commissie EU-Turkije (plaatsvervangend lid sinds april 2021)
  • Delegatie in de Euro-Latijns-Amerikaanse Parlementaire Vergadering (plaatsvervangend lid sinds juli 2021)

Privéleven[bewerken | brontekst bewerken]

Reuten heeft een zoon en hij kan pianospelen.[30] Zijn jongere zus, Thekla Reuten, is actrice en daarnaast zijn econoom en SP-senator Geert Reuten en actrice Rosa Reuten respectievelijk zijn oom en nicht.[2][31]

Trivia[bewerken | brontekst bewerken]

Hij speelde een kleine rol als minister in de film Kapitein Rob en het geheim van professor Lupardi uit 2007.[32]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]