Naar inhoud springen

Thomas Meunier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Thomas Meunier
Thomas Meunier
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 12 september 1991
Geboorteplaats Sainte-Ode, België
Lengte 191 cm
Been Rechts
Positie Rechtsachter
Rechtsbuiten
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Frankrijk Lille OSC
Jeugd
1996–2002
2002–2004
2004–2006
2006–2009
Vlag van België Sainte-Ode
Vlag van België RUS Givry
Vlag van België Standard Luik
Vlag van België RE Virton
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2009–2011
2011–2016
2016–2020
2020–2024
2024
2024–
Vlag van België RE Virton
Vlag van België Club Brugge
Vlag van Frankrijk Paris Saint-Germain
Vlag van Duitsland Borussia Dortmund
Vlag van Turkije Trabzonspor
Vlag van Frankrijk Lille OSC
52(14)
198(19)
128(13)
83(3)
19(1)
81(3)
Interlands **
2006
2011–2012
2013–
Vlag van België België -15
Vlag van België België -21
Vlag van België België
1(0)
5(1)
81(10)

* Bijgewerkt op 03/06/2026
** Bijgewerkt op 16/06/2026
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Thomas Meunier (Sainte-Ode, 12 september 1991) is een Belgische voetballer, die doorgaans als rechtsback speelt. Meunier debuteerde in november 2013 in het Belgisch voetbalelftal.

Clubcarrière

[bewerken | brontekst bewerken]

Thomas Meunier werd geboren in Sainte-Ode, een klein dorpje met ongeveer 2.000 inwoners in de provincie Luxemburg. Hij speelde van zijn vijfde bij de lokale voetbalclub RUS Sainte-Ode. Daarna verhuisde hij naar RUS Givry. Op zijn dertiende veroverde hij een plaats in de jeugdacademie van Standard. In de hoop ooit door te breken in het eerste elftal op Sclessin, volgde op zijn vijftiende de ontnuchtering. Hij kon niet bij Standard blijven, niet tegenstaande hij international werd bij de U16. Meunier kampte met groeiprobleem. In twee jaar tijd groeide Meunier 30 centimeter en was hierdoor veel geblesseerd. Na zijn gedwongen vertrek kreeg hij een degout van het voetbal en wou hiermee stoppen. Meunier had zijn buik ook vol van het ritme bij Standard. Hij had geen sociaal leven meer.[1] Uiteindelijk mocht hij een wedstrijd meespelen op een talentendetectiedag bij Excelsior Virton in de jeugdreeksen. Ze wonnen met 15-3 en Meunier scoorde tien goals. Na afloop kwam de coach naar Meunier toe met de vraag welk nummer hij wilde.

Na het behalen van zijn middelbare school-diploma werd Meunier postbode. Hij deed deze job twee maanden. Daarna veranderde hij van werk: hij kwam terecht in een fabriek voor assemblage van auto-onderdelen. Tegelijkertijd speelde hij als voetballer en stond hij ook bekend als een uitstekende zaalvoetballer.[2][3]

Excelsior Virton

[bewerken | brontekst bewerken]

In het seizoen 2008/09 maakte Meunier deel uit van de A-kern van Excelsior Virton, een club die op dat moment actief was in de Tweede klasse. Hij was toen zeventienjarige jaar. Meunier combineerde het voetbal bovendien met studies en verschillende jobs buiten het voetbal. Hij werkte onder meer als postbode en later als magazijnier voor een fabrikant van autoruiten. Deze periode zou later vaak worden aangehaald als bewijs van zijn doorzettingsvermogen en bescheiden achtergrond. In de terugronde viel hij enkele keren in. De eerste helft van het seizoen miste hij wegens blessures. Daarom wou de club hem laten vertrekken naar vierdeklasser Givry. Toen Michel Renquin hoofdtrainer werd, stelde deze zijn veto. Meunier werd basisspeler, scoorde nog vijf keer en tekende een vijfjarig contract. Na afloop van dat seizoen degradeerde Virton naar Derde klasse.

In eerste instantie kwam Meunier met mondjesmaat aan spelen toe, maar in zijn tweede seizoen kreeg hij meer speelkansen. In zijn derde seizoen werd Meunier een van de sterkhouders bij Virton. Als centrumspits combineerde hij zijn fysieke kracht met snelheid en een uitstekend gevoel voor positie. Hij scoorde regelmatig wondermooie goals en leverde ook meerdere assists af, waardoor hij uitgroeide tot een van de opvallendste spelers van de reeks. Mensen begonnen zijn doelpunten te filmen en te posten op YouTube. Een deel ging viraal op de sociale media. Vanuit het niets waren plots grote clubs geïnteresseerd. Er plakte een prijskaartje van € 100.000,- op hem, peanuts. Meunier was een technisch heel onderlegde speler die voorin zowat overal opduikt, op elk moment een gevaarlijke individuele actie kon ondernemen en met zijn afstandsschot ook vanuit de tweede linie voor dreiging kon zorgen.

Hij speelde zich zo in de kijker van onder andere Sint-Truiden VV, RSC Anderlecht, Club Brugge KV en Standard Luik.[4][5] Die laatste club die hem vijf jaar geleden met een onvoldoende uitrangeerde was voor Meunier geen optie. Door zijn techniek en zijn spectaculaire doelpunten deed hij aan Luc Nilis denken.[6] Hoewel Meunier slechts twee seizoenen deel uitmaakte van de A-kern van Virton, blijft hij een van de bekendste spelers die de club heeft voortgebracht.

Op 17 januari 2011 tekende Thomas Meunier op negentienjarige leeftijd een contract bij Club Brugge, maar maakte eerst het seizoen af bij Virton. De West-Vlaamse club betaalde ongeveer € 200.000,- voor de toen 19-jarige speler, die in de amateurreeksen vooral als aanvaller en flankspeler actief was. Hij supporterde zijn hele leven lang al voor ‘’blauw-zwart’’. Aanvankelijk wou Brugge hem bij een andere eersteklasser laten rijpen. Westerlo was in beeld. Club Brugge wou Meunier absoluut en bewees dat met het contract van een volwaardige A-kernspeler én met de deal die ze met zijn club sloten.

Meunier maakte al snel indruk tijdens de voorbereiding op het seizoen 2011/12. Op 31 juli 2011 debuteerde hij in de Belgische competitie tegen Westerlo. Hoewel hij aanvankelijk niet als vaste basisspeler werd beschouwd, wist hij zich snel in de kijker te spelen door zijn werklust, aanvallende impulsen en neus voor doelpunten. In zijn eerste seizoen kwam hij tot 49 officiële wedstrijden, waarin hij vijf keer scoorde.

In Brugge vormden trainers Georges Leekens en Juan Carlos Garrido hem om van een vleugelaanvaller tot een rechtsachter. Leekens deed dat in het verleden wel vaker: onder andere Gordan Vidovic en Guillaume Gillet maakten onder hem een metamorfose. Die positiewissel bleek een schot in de roos. Zijn snelheid, fysieke kracht en aanvallende ingesteldheid maakten hem bijzonder geschikt voor die rol.[7]

Tijdens het seizoen 2012/13 groeide hij uit tot een vaste waarde in het elftal. Ondanks enkele blessures bleef hij een van de belangrijkste spelers van de ploeg. Zijn offensieve kwaliteiten zorgden ervoor dat hij regelmatig doelpunten maakte en assists afleverde, wat uitzonderlijk was voor een verdediger.

In de daaropvolgende seizoenen ontwikkelde Meunier zich tot een van de populairste spelers van Club Brugge. Hij stond bekend om zijn rechtlijnige persoonlijkheid, zijn gevoel voor humor en zijn grote verbondenheid met de supporters. Op het veld combineerde hij aanvallende dreiging met een steeds sterker wordende defensieve betrouwbaarheid.

Het seizoen 2014/15 betekende een belangrijke stap in de geschiedenis van zowel Meunier als Club Brugge. De ploeg bereikte de finale van de Beker van België en versloeg op 22 maart 2015 RSC Anderlecht met 2–1. Het was de eerste grote trofee voor Club Brugge sinds 2007. Meunier speelde een belangrijke rol tijdens de bekercampagne en groeide verder uit tot een van de leiders van het team. Daarnaast kende Club Brugge een sterke Europese campagne in de UEFA Europa League. De club bereikte de kwartfinales en schakelde onderweg onder meer Aalborg BK, Beşiktaş en Kayserispor uit. Meunier behoorde tot de uitblinkers van de ploeg en trok de aandacht van verschillende Europese topclubs.

Het absolute hoogtepunt van Meuniers periode bij Club Brugge volgde tijdens het seizoen 2015/16. Onder trainer Michel Preud'homme speelde Club Brugge een uitstekend kampioenschapsseizoen. Meunier was een van de sterkhouders van de ploeg en leverde zowel defensief als offensief belangrijke bijdragen. Op 15 mei 2016 veroverde Club Brugge zijn eerste landstitel sinds 2005 na een beslissende overwinning tegen RSC Anderlecht in een uitverkocht Jan Breydelstadion. Voor Meunier betekende dit de bekroning van vijf succesvolle jaren bij de club. Hij had zich ontwikkeld van een onbekende speler uit de derde klasse tot een Belgische international en een van de beste rechtsachters van het land.

Hij speelde vijf seizoenen voor Club Brugge meer dan 190 officiële wedstrijden won in het seizoen 2014/15 de Beker van België en in 2015/16 het Belgische landskampioenschap. Door de kwaliteiten van Meunier had hij de interesse van heel wat topclubs in Europa gewekt.

Paris Saint-Germain

[bewerken | brontekst bewerken]

Meunier tekende in juli 2016 een contract voor vier jaar bij Paris Saint-Germain, met een jaarsalaris van meer dan een miljoen euro zonder premies. Hij stond al even in de belangstelling van de Parijzenaars. In het contract van Meunier bij Club Brugge stond een vertrekclausule van € 6.000.000,-. Hij is het symbool van de erg bescheiden transfercampagne van PSG in de zomer van 2016, met andere nieuwkomers als Hatem Ben Arfa en Grzegorz Krychowiak. Hij kwam terecht in een kleedkamer met spelers die de betekenis van het woord ‘overwinning’ kennen en opgegroeid zijn met stevige concurrentie. Al van bij de Amerikaanse tournee maakte Meunier indruk: hij scoorde zelfs twee keer tegen Real Madrid.[8][9]

Op 28 augustus 2016 debuteerde Thomas Meunier in de Ligue 1, uit tegen AS Monaco. Na een uur spelen mocht hij invallen voor David Luiz. De wedstrijd eindigde op een 3-1 nederlaag.[10] In de heenronde van de competitie is hij niet altijd titularis, maar in de loop van het seizoen verzamelde hij toch heel wat speeltijd. Op 1 november 2016, in zijn eerste Champions Leaguewedstrijd tegen FC Basel, maakt hij een buitengewone goal met een volley buitenkant voet na een voorzet van Adrien Rabiot. Maar zijn populariteit gaat echt door het dak bij de komst van Barcelona naar het Parc des Princes op 17 februari 2017, voor de achtste finales van de Champions league. Hij bekroont zijn prestatie met een uitbraak over rechts en met een assist op Edinson Cavani, die de eindstand vastlegde op 4-0. Alle waarnemers waren onder de indruk van zijn atletisch vermogen en gave techniek. Na het laatste fluitsignaal van de spetterende wedstrijd werd hij tot man van de match verkozen. Drie weken later zag zijn wereld er heel anders uit. Na de misschien wel mooiste Europese avond uit zijn carrière, volgde de zwaarste vernedering: de fameuze remontada (6-1).[11] Zijn eerste doelpunt in de competitie maakte hij tegen Lorient op 21 december 2016. Het was direct met een fenomenale lob.[12] In zijn eerste seizoen pakte Monaco de landstitel. Thomas Meunier won op 28 mei 2017 met PSG in de bekerfinale in Saint-Denis zuinig met 1-0 van Angers.[13] Hij won dat seizoen ook de Ligabeker tegen Monaco. Meunier speelde in zijn eerste seizoen 36 wedstrijden, scoorde hierin twee keer en gaf vijf assists.

Voor seizoen 2017/18 werden er meerdere sterren aangetrokken bij Paris Saint-Germain: Neymar, Mbappé en Dani Alves kwamen de kern versterken. Nadat Meunier in zijn eerste seizoen het duel met Serge Aurier (deze vertrok naar Tottenham) had gewonnen, zag hij met Alves nu opnieuw een ijzersterke rechtsback opduiken. Meunier leek dus terug op de bank te belanden als doublure. De Baskische coach Unai Emery had echter altijd al bewondering gehad voor de Belg.[14] In zijn tweede seizoen in Parijs vierde Meunier zijn eerste landstitel met PSG. Op 31 maart won Meunier zonder op het veld te komen de Coupe de la Ligue tegen AS Monaco met 3-0. Hij won op 8 mei 2018 met PSG de Finale Coupe de France 2018 tegen derdeklasser Les Herbiers VK met 0-2. Meunier valt vier minuten voor tijd in voor Alves. Het is meteen zijn tweede bekeroverwinning in dit één seizoen. Ondanks de concurrentiestrijd speelde Meunier 34 wedstrijden waarin hij vijf keer wist te scoren en evenveel assists gaf. De wedstrijden die hij speelde waren hoofdzakelijk in de Ligue 1 en de bekercompetities. In de Champions League mocht hij slechts in één wedstrijd meedoen. Zijn club werd vervroegd uitgeschakeld in de achtste finale door Real Madrid.

In mei 2018 werd Thomas Tuchel aangesteld om PSG in het seizoen 2018/19 naar een eerste Champions League overwinning te brengen.[15] Aanvankelijk verzeilde Meunier bij PSG op de bank. Door een blessure van Alves herwon hij zijn basisplaats. In september 2018 scoorde het eerste doelpunt voor PSG in de Champions League campagne tegen Liverpool. De wedstrijd werd met 3-2 verloren.[16] Op de zesde speeldag tegen Stade Rennes onderscheidde hij zich door twee assist te geven en een doelpunt te scoren in de wet 1-3 gewonnen wedstrijd.[17] Eén speeldag later begon hij op de bank tegen Stade Reims. Na 20 minuten mocht hij Colin Dagba vervangen. Hij bedankte zijn invalbeurt met een nieuw doelpunt (4-1 overwinning). Na twee maanden sinds de start van het nieuwe seizoen had hij de beste aanvalscijfers als verdediger in de vijf grootste Europese competities. Hij was op dat ogenblik beslissend met drie goals en evenveel assists.[18] Hoewel de nieuwe coach Thomas Tuchel niet zo veel vertrouwen in hem had, is Thomas Meunier erin geslaagd zich op te werpen als een van de belangrijkste elementen van het systeem van Tuchel. In februari 2019 was Meunier out met een hersenschudding die hij opliep tegen Bordeaux. Hierdoor stond hij drie wedstrijden aan de kant.[19] Op 17 maart 2017 werd hij vervangen tegen Marseille door een knieblessure. Deze hield hem twee speeldagen aan de kant hield.[20] Op 14 april 2019 maakte hij zijn comeback tegen nummer twee Lille. Meunier scoorde na zeven minuten in eigen doel en moest tot overmaat van ramp nog voor het half uur het veld moest verlaten. PSG verloor met zware 5-1 cijfers waardoor het titelfeest uitgesteld werd.[21] Hierdoor stond hij een maand aan de kant. Meunier werd voor de tweede maal op rij kampioen. Hij ging zijn laatste contractjaar in. Op het einde van dat seizoen vroeg de Duitse trainer hem toch om zijn contract uit te doen.[22] Meunier speelde in zijn derde seizoen in Parijse loondienst 31 wedstrijden waarin hij goed was voor vijf doelpunten en zeven assists.

In juni 2020 raakte bekend dat het verhaal in Parijs over was voor Meunier. Gedurende vier seizoenen in het Prinsenpark was de verdediger nooit helemaal zeker geweest van een basisplaats. Daarom werd zijn contract niet meer verlengd door sportief directeur Leonardo.[23] In Parijs won hij in vier jaar onder meer drie titels (2018, 2019 en 2020). Hij speelde 128 wedstrijden voor de Parijzenaars, waarin hij 13 keer scoorde en 22 assists gaf.

Borussia Dortmund

[bewerken | brontekst bewerken]

Op 25 juni 2020, tijdens de coronacrisis, tekende Meunier een contract bij Borussia Dortmund tot juni 2024, dat hem transfervrij inlijfde. Meunier wordt er ploegmaat van collega-Rode Duivels Axel Witsel en Thorgan Hazard. De keuze voor Dortmund was er een van het hart. Meunier was intussen al 28 en zocht een club met mijn mentaliteit. Hij ziet in Dortmund het verlengde van Club Brugge: ambitieus, authentiek en nuchter op een prettige manier. De rechtsachter moet er mee het vertrek opvangen van Achraf Hakimi, die terugkeert naar zijn moederclub Real Madrid. Meunier verklaarde dat de sfeer in CL-match met PSG zijn keuze heeft beïnvloed. Hij kreeg er het rugnummer 24.[24][25]

Op 14 september debuteerde Meunier voor zijn nieuwe club in de basis in de bekerpartij tegen derdeklasser MSV Duisburg. Dortmund won met 0-5.[26] Ook in zijn eerste Bundesliga wedstrijd tegen Borussia Mönchengladbach stond hij in de basis. Dortmund won met 3-0. Zijn eerste doelpunt maakte hij op 16 januari 2021 tegen Mainz (1-1).[27] Borussia Dortmund won in 2021 de Duitse beker. In de finale in het Olympiastadion in Berlijn rekende het af met RB Leipzig. Het werd 4-1. Thomas Meunier kwam één minuut voor tijd van de bank.[28] In zijn eerste seizoen speelde Meunier in alle competities samen 33 wedstrijden waarin hij één keer scoorde en goed was voor twee assists.

In het seizoen 2021/22 kwam hij, mede door blessureleed, maar tot 16 wedstrijden, over alle competities heen. Na Nieuwjaar kwam hij nog maar twee keer in actie.

In het seizoen 2022/23 stond Meunier niet op de spelerslijst die Borussia Dortmund bij de UEFA ingediend heeft voor de groepsfase van de Champions League. De rechtsachter zat op een zijspoor bij de Duitse vicekampioen en coach Edin Terzić. Hij ging ook zijn laatste contractjaar in.[29] Pas op 3 december, na een periode van negen maanden afwezigheid vanwege blessures, kwam hij weer aan de oppervlakte met een korte invalbeurt tegen Leverkusen.[30] De volgende zeven competitiewedstrijden groeide hij - mede door blessureleed van de concurrentie - plots weer uit tot basisspeler. Een certitude was hij echter niet meer. In totaal speelde Meunier 83 matchen voor de Borussen, daarin scoorde hij 3 goals.

Nadat zijn verbintenis bij Dortmund verbroken werd, kon Meunier op 7 februari 2024 contract voor anderhalf jaar tekenen bij Trabzonspor in Turkije.[31] Meunier is niet de eerste Belg die er gaat voetballen. In het verleden verdedigden o.a. Jean-Marie Pfaff, Bernd Thijs en Hans Somers de kleuren van Trabzonspor.[32]

Een dag na zijn transfer heeft Thomas Meunier al zijn debuut gemaakt voor zijn nieuwe club. Hij was meteen belangrijk. In de 1/8e finales van de Turkse beker bij tweedeklasser Gençlerbirliği gaf hij in de extra tijd de assist voor de gelijkmaker. Trabzonspor won uiteindelijk na verlengingen met 1-2 en plaatste zich zo voor de kwartfinales.[33] Ook in zijn tweede wedstrijd liet Meunier zich opmerken met een assist. Trabzonspor won de match tegen Hatayspor overigens met 2-0.[34] Meunier maakte op 12 mei zijn eerste doelpunt in de met 3-0 gewonnen wedstrijd tegen Istanbulspor. Hij stond dat seizoen in alle 14 competitiewedstrijden in de basis. Meunier speelde ook in de 3-2 verloren bekerfinale tegen Beşiktaş JK.[35]

Op het einde van het seizoen ontbond Meunier zijn contract bij Trabsonspor via een exitclausule. Dat gebeurde vijf minuten voor het verstrijken van de deadline waarin deze clausule zou verlopen. Meunier speelde negentien wedstrijden in Turkse loondienst waarin hij één doelpunt scoorde en vijf assists gaf.[36]

Op 19 juli 2024 tekende Meunier een contract voor twee seizoenen bij de Noord-Franse eersteklasser Lille OSC. De Belgische verdediger maakte transfervrij de overstap naar de Noord-Franse club.[37] Voor Meunier werd het zijn tweede passage in de Ligue 1. Eerder verdedigde hij er al de kleuren van PSG.[38] Voor Meunier betekende de transfer een terugkeer naar een topcompetitie.

Bij Lille groeide hij al snel uit tot een belangrijke ervaren kracht binnen de defensie. Meunier werd gehaald om extra ervaring en stabiliteit aan de defensie toe te voegen. De club gebruikte hem voornamelijk als rechtsachter, zijn vertrouwde positie, al werd hij ook geregeld centraal achterin uitgespeeld.[39] Ondanks zijn leeftijd slaagde Meunier erin opnieuw een hoog niveau te halen in de Ligue 1. Dankzij zijn tactische discipline, fysieke présence en ervaring op internationaal niveau groeide hij snel uit tot een belangrijke pion binnen de ploeg.[40] Tijdens zijn eerste maanden bij de club slaagde Meunier erin zich opnieuw te profileren op het hoogste niveau. Franse media prezen vooral zijn regelmaat, professionalisme en offensieve impulsen langs de flank. Hij werd geprezen om zijn ervaring, aanvallende impulsen en leiderschap binnen de spelersgroep.[41]

Hij kwam in tweede eerste seizoen in totaal aan 35 matchen voor Lille. Dat hadden er iets meer kunnen zijn als hij geen last had gehad van twee blessures, die hem telkens drie weken van het veld hielden.[42] Meunier werd door L'Equipe gekozen in het Team van het seizoen van de Ligue 1.[43]

Clubstatistieken

[bewerken | brontekst bewerken]
Seizoen Club Competitie Competitie Beker Europa Totaal
Wed. Dlp. Ass. Wed. Dlp. Ass. Wed. Dlp. Ass. Wed. Dlp. Ass.
2008/09 RE Virton Vlag van België Tweede klasse 5 0 0 1 0 0 6 0 0
2009/10 Vlag van België Derde klasse 16 3 0 1 0 0 17 3 0
2010/11 28 10 0 1 1 0 29 11 0
Club Totaal 49 13 0 3 1 0 0 0 0 52 14 0
2011/12 Club Brugge Vlag van België Eerste klasse 35 3 4 2 1 1 12 1 1 49 5 6
2012/13 21 4 2 1 0 0 6 0 0 28 4 2
2013/14 32 3 1 1 0 0 0 0 0 33 3 1
2014/15 30 2 4 5 0 3 11 0 0 46 2 7
2015/16 31 2 3 5 1 0 6 2 1 42 5 4
Club Totaal 149 14 14 14 2 5 35 3 2 198 19 20
2016/17 Paris Saint-Germain Vlag van Frankrijk Ligue 1 22 1 4 8 0 1 6 1 2 36 2 7
2017/18 24 4 3 9 1 2 1 0 0 34 5 5
2018/19 22 3 4 4 1 1 5 1 2 31 5 7
2019/20 16 0 2 6 0 1 5 1 0 27 1 3
Club Totaal 84 8 13 27 2 5 17 3 4 128 13 22
2020/21 Borussia Dortmund Vlag van Duitsland Bundesliga 21 1 1 5 0 0 7 0 1 33 1 2
2021/22 17 2 4 2 0 0 7 0 1 26 2 5
2022/23 10 0 0 2 0 0 4 0 1 16 0 1
2023/24 8 0 0 0 0 0 0 0 0 8 0 0
Club Totaal 56 3 5 9 0 0 18 0 3 83 3 8
2023/24 Trabzonspor Vlag van Turkije Süper Lig 14 1 5 5 0 2 - 19 1 7
Club Totaal 14 1 5 5 0 2 0 0 0 19 1 7
2024/25 Lille OSC Vlag van Frankrijk Ligue 1 30 2 0 3 0 0 13 0 1 46 2 1
2025/26 25 1 2 2 0 0 8 0 1 35 1 3
Club Totaal 55 3 2 5 0 0 21 0 2 81 3 4
TOTAAL 407 43 40 63 5 12 91 6 11 561 53 61

Bijgewerkt tot 03/06/2026

Interlandcarrière

[bewerken | brontekst bewerken]

Meunier maakte op 14 november 2013 zijn debuut in het Belgisch voetbalelftal. Hij mocht toen van bondscoach Marc Wilmots als rechtsachter starten in een vriendschappelijk duel tegen Colombia.

EK 2016 Frankrijk

[bewerken | brontekst bewerken]

België wist zich als nummer één in haar groep te kwalificeren voor het Europees kampioenschap 2016 in Frankrijk. De Rode Duivels hielden Wales met twee punten achter zich. In mei 2016 werd hij door Marc Wilmots opgenomen in de selectie voor het EK.[44]. De Rode Duivels waren op het EK ingedeeld in een groep met Italië, Ierland en Zweden. Meunier startte in vier van de vijf wedstrijden van de Belgen basisspeler was. In de tweede groepswedstrijd tegen Ierland, gaf hij een assist voor het tweede doelpunt. Na het EK werd Meunier een vaste waarde bij de Rode Duivels.

WK 2018 Rusland

[bewerken | brontekst bewerken]
Meunier op het WK in Rusland

Op 13 november 2016 maakte hij zijn eerste goal voor België in de WK-kwalificatiewedstrijd tegen Estland. Op 31 augustus 2017 beleefde de rechter vleugelverdediger zijn beste wedstrijd voor de Rode Duivels. Tegen Gibraltar haalde hij uit met 3 goals en 4 assists. Ook tegen Bosnië wist hij het net te vinden.

Meunier mocht mee als een van de drieëntwintig Rode Duivels naar het WK 2018.[45] In de groepswedstrijden tegen Panama (3-0 winst) en Tunesië (5-2 winst) startte hij telkens in de basis. Tegen Engeland (0-1 winst) speelde hij niet. In de achtste finale tegen Japan gaf hij in de 94e minuut de beslissende assist voor Nacer Chadli (3-2 winst). In de kwartfinale tegen Brazilië (1-2 winst) stond hij opnieuw in de basis. In de halve finale tegen Frankrijk kwam Meunier niet in actie. Op 14 juli 2018, tijdens de troostfinale op het WK 2018 in Rusland, maakte hij in de wedstrijd tegen Engeland zijn eerste doelpunt ooit op een WK. Meunier scoorde het eerste doelpunt. België won de wedstrijd met 2–0 nadat ook Eden Hazard scoorde. België behaalde een historische bronzen medaille.

Op 17 mei 2021 werd Meunier door Roberto Martínez geselecteerd voor het EK 2020.[46] In de drie groepswedstrijd tegen Rusland (3-0 winst), Denemarken (1-2 winst) en Finland (0-2 winst) mocht hij telkens meespelen. Tegen Rusland scoorde hij zelfs zijn eerste EK doelpunt. Ook in de twee daaropvolgende wedstrijden, de achtste finale tegen Portugal (1-0 winst) en de kwartfinale tegen Italië (1-2 verlies) begon hij als basisspeler.

WK 2022 Qatar

[bewerken | brontekst bewerken]

Meunier maakte deel uit van de definitieve WK-selectie voor WK 2022 in Qatar.[47] In de eerste groepswedstrijden tegen Canada (1-0 overwinning) was hij invaller. Tegen Marokko (0-2 verlies) en Kroatië (0-0) stond Meunier in de basis. België eindigde derde in zijn groep en was hierdoor uitgeschakeld.

EK 2024 Duitsland

[bewerken | brontekst bewerken]

Eind mei 2024 werd Meunier opgenomen in de selectie voor het EK 2024 in Duitsland. Door een spierblessure die hij opliep in de uitzwaaiwedstrijd tegen Luxemburg kwam hij niet in actie op het EK.

Interlands van Thomas Meunier voor Vlag van België België
Nr. Datum Wedstrijd Uitslag Soort wedstrijd Doelpunten
Als speler bij Vlag van België Club Brugge
1.14 november 2013Vlag van België BelgiëColombia Vlag van Colombia0 – 2Vriendschappelijk-
2.19 november 2013Vlag van België BelgiëJapan Vlag van Japan2 – 3-
3.12 november 2014Vlag van België BelgiëIJsland Vlag van IJsland3 – 1-
4.10 oktober 2015Vlag van Andorra AndorraBelgië Vlag van België1 – 4Kwalificatie EK 2016-
5.13 oktober 2015Vlag van België BelgiëIsraël Vlag van Israël3 – 1-
6.18 juni 2016Vlag van België BelgiëIerland Vlag van Ierland3 – 0EK 2016 groepsfase-
7.22 juni 2016Vlag van Zweden ZwedenBelgië Vlag van België0 – 1-
8.26 juni 2016Vlag van Hongarije HongarijeBelgië Vlag van België0 – 4EK 2016 achtste finale-
9.1 juli 2016Vlag van Wales WalesBelgië Vlag van België3 – 1Kwartfinale EK 2016-
Als speler bij Vlag van Frankrijk Paris Saint-Germain
10.1 september 2016Vlag van België BelgiëSpanje Vlag van Spanje0 – 2Vriendschappelijk-
11.6 september 2016Vlag van Cyprus CyprusBelgië Vlag van België0 – 3Kwalificatie WK 2018-
12.7 oktober 2016Vlag van België BelgiëBosnië en Herzegovina Vlag van Bosnië en Herzegovina4 – 0-
13.10 oktober 2016Vlag van Gibraltar GibraltarBelgië Vlag van België0 – 6-
14.9 november 2016Vlag van Nederland NederlandBelgië Vlag van België1 – 1Vriendschappelijk-
15.13 november 2016Vlag van België BelgiëEstland Vlag van Estland8 – 1Kwalificatie WK 2018Goal 8'
16.31 augustus 2017Vlag van België België - Gibraltar Vlag van Gibraltar9 - 0Goal 18' Goal 60' Goal 67'
17.3 september 2017Vlag van Griekenland Griekenland - België Vlag van België1 - 2-
18.7 oktober 2017Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina - België Vlag van België3 - 4Goal 4'
19.10 oktober 2017Vlag van België BelgiëCyprus Vlag van Cyprus 4 – 0-
20.10 november 2017Vlag van België BelgiëMexico Vlag van Mexico3 – 3Vriendschappelijk-
21.14 november 2017Vlag van België BelgiëJapan Vlag van Japan1 – 0-
22.27 maart 2018Vlag van België BelgiëSaoedi-Arabië Vlag van Saoedi-Arabië4 – 0-
23.2 juni 2018Vlag van België BelgiëPortugal Vlag van Portugal0 – 0-
24.6 juni 2018Vlag van België BelgiëEgypte Vlag van Egypte3 – 0-
25.11 juni 2018Vlag van België BelgiëCosta Rica Vlag van Costa Rica4 – 1-
26.18 juni 2018Vlag van België BelgiëPanama Vlag van Panama3 – 0WK 2018 groepsfase-
27.23 juni 2018Vlag van België BelgiëTunesië Vlag van Tunesië5 – 2-
28.2 juli 2018Vlag van België BelgiëJapan Vlag van Japan3 – 2WK 2018 achtste finale-
29.6 juli 2018Vlag van Brazilië BraziliëBelgië Vlag van België1 – 2WK 2018 kwartfinale-
30.14 juli 2018Vlag van België BelgiëEngeland Vlag van Engeland2 – 0WK 2018 troostfinaleGoal 4'
31.7 september 2018Vlag van Schotland SchotlandBelgië Vlag van België0 – 4Vriendschappelijk-
32.11 september 2018Vlag van IJsland IJslandBelgië Vlag van België0 - 3UEFA Nations League 2018/19-
33.12 oktober 2018Vlag van België BelgiëZwitserland Vlag van Zwitserland2 - 1-
34.16 oktober 2018Vlag van België BelgiëNederland Vlag van Nederland1 – 1Vriendschappelijk-
35.15 november 2018Vlag van België BelgiëIJsland Vlag van IJsland2 - 0UEFA Nations League 2018/19-
36.18 november 2018Vlag van Zwitserland ZwitserlandBelgië Vlag van België5 - 2-
37.11 juni 2019Vlag van België BelgiëSchotland Vlag van Schotland3 - 0Kwalificatie EK 2020-
38.6 september 2019Vlag van San Marino San MarinoBelgië Vlag van België0 - 4-
39.9 september 2019Vlag van Schotland SchotlandBelgië Vlag van België0 - 4-
40.13 oktober 2019Vlag van Kazachstan KazachstanBelgië Vlag van België0 - 2Goal 53'
Als speler bij Vlag van Duitsland Borussia Dortmund
41.8 september 2020Vlag van België BelgiëIJsland Vlag van IJsland5 – 1UEFA Nations League 2020/21-
42.11 oktober 2020Vlag van Engeland EngelandBelgië Vlag van België2 – 1-
43.14 oktober 2020Vlag van IJsland IJslandBelgië Vlag van België1 – 2-
44.15 november 2020Vlag van België BelgiëEngeland Vlag van Engeland2 – 0-
45.24 maart 2021Vlag van België BelgiëWales Vlag van Wales3 – 1Kwalificatie WK 2022-
46.30 maart 2021Vlag van België BelgiëWit-Rusland Vlag van Wit-Rusland8 – 0-
47.3 juni 2021Vlag van België BelgiëGriekenland Vlag van Griekenland1 – 1Vriendschappelijk-
48.12 juni 2021Vlag van België België - Rusland Vlag van Rusland3 – 0EK 2020 groepsfaseGoal 34'
49.17 juni 2021Vlag van Denemarken Denemarken - België Vlag van België1 – 2-
50.21 juni 2021Vlag van Finland Finland - België Vlag van België0 – 2-
51.27 juni 2021Vlag van België België - Portugal Vlag van Portugal1 – 0EK 2020 achtste finale-
52.2 juli 2021Vlag van België België - Italië Vlag van Italië1 – 2EK 2020 kwartfinale-
53.13 november 2021Vlag van België België - Estland Vlag van Estland3 – 1Kwalificatie WK 2022-
54.16 november 2021Vlag van Wales Wales - België Vlag van België1 – 1-
55.3 juni 2022Vlag van België BelgiëNederland Vlag van Nederland1 – 4UEFA Nations League 2022/23-
56.11 juni 2022Vlag van Wales Wales - België Vlag van België1 – 1-
57.22 september 2022Vlag van België BelgiëWales Vlag van Wales2 – 1-
58.25 september 2022Vlag van Nederland NederlandBelgië Vlag van België1 – 0-
59.18 november 2022Vlag van België BelgiëEgypte Vlag van Egypte1 – 2Vriendschappelijk-
60.23 november 2022Vlag van België BelgiëCanada Vlag van Canada1 – 0WK 2022 groepsfase-
61.27 november 2022Vlag van België BelgiëMarokko Vlag van Marokko0 – 2-
62.1 december 2022Vlag van Kroatië KroatiëBelgië Vlag van België0 – 0-
Als speler bij Vlag van Turkije Trabzonspor
63.23 maart 2024Vlag van Ierland IerlandBelgië Vlag van België0 – 0Vriendschappelijk-
64.26 maart 2024Vlag van Engeland EngelandBelgië Vlag van België2 – 2-
65.5 juni 2024Vlag van België BelgiëMontenegro Vlag van Montenegro2 – 0-
66.8 juni 2024Vlag van België BelgiëLuxemburg Vlag van Luxemburg3 – 0-
Als speler bij Vlag van Frankrijk Lille OSC
67.9 september 2024Vlag van Frankrijk FrankrijkBelgië Vlag van België2 – 0UEFA Nations League 2024/25-
68.20 maart 2025Vlag van Oekraïne OekraïneBelgië Vlag van België3 – 1UEFA Nations League 2024/25 barrages-
69.23 maart 2025Vlag van België BelgiëOekraïne Vlag van Oekraïne3 – 0-
70. Aanvoerder6 juni 2025Vlag van Noord-Macedonië Noord-MacedoniëBelgië Vlag van België1 – 1Kwalificatie WK 2026-
71.9 juni 2025Vlag van België BelgiëWales Vlag van Wales4 – 3-
72.4 september 2025Vlag van Liechtenstein Liechtenstein - België Vlag van België0 – 6-
73.7 september 2025Vlag van België België - Kazachstan Vlag van Kazachstan6 – 0Goal 87'
74.10 oktober 2025Vlag van België België - Noord-Macedonië Vlag van Noord-Macedonië0 – 0-
75.13 oktober 2025Vlag van Wales Wales - België Vlag van België2 – 4Goal 24'
76.18 november 2025Vlag van België België - Liechtenstein Vlag van Liechtenstein7 – 0-
77.28 maart 2026Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten - België Vlag van België2 – 5Vriendschappelijk-
78.31 maart 2026Vlag van Mexico Mexico - België Vlag van België1 – 1-
79.2 juni 2026Vlag van Kroatië KroatiëBelgië Vlag van België0 – 2-
80.6 juni 2026Vlag van België BelgiëTunesië Vlag van Tunesië5 – 0-
81. 15 juni 2026 Vlag van België BelgiëEgypte Vlag van Egypte 1 – 1 WK 2026 -
Totaal10

Bijgewerkt t/m 16 juni 2026.[48]

Meunier zou in een interview verteld hebben dat hij al jaren Anderlecht-supporter is. Verder zou hij verteld hebben dat er in Club Brugge minder druk was dan in Anderlecht om te winnen. Dat en nog wat meer uitspraken, schoten in het verkeerde keelgat bij de Brugse supporters.[49] Later bleek dat Meunier dit nooit gezegd heeft. Dit bevestigde ook Bart Verhaeghe in De zevende dag.[50][51]

Eind april 2018 kreeg Meunier het zwaar aan de stok met zijn eigen PSG-aanhang omdat hij op Twitter een foto van een tifo van aartsrivaal Olympique Marseille likete.[52] Het kostte hem heel wat moeite om die relatie te herstellen.[53]

Midden 2020 eindigde de carrière van Meunier bij PSG in mineur. Op het einde van zijn aflopend contract mocht hij de club niet meer binnen van sportief directeur van PSG Leonardo. Later beschuldigde Meunier Leonardo van onwaarheden te verspreiden over zijn contractperikelen.[54]

In 2021 kwam de documentaire "Thomas Meunier, tôt ou tard" uit die de spelerscarrière vertelt van Meunier bij de Rode Duivels tot het WK 2018 en bij voetbalclubs vanaf het begin bij R.U.S. Sainte-Ode tot zijn eerste maanden bij Borussia Dortmund in tijden van Covid-19 pandemie. Er wordt een beeld geschapen van zijn persoon aan de hand van voetbalbeelden en interviews met vooral hemzelf, zijn partner Deborah Panzokou, zijn grootmoeder, oud-speler Philippe Albert en vroegere voetbalkameraden.[55] De documentaire is geregisseerd door voormalig voetbaljournalist Thomas Bricmont in een coproductie van RTBF en Maïs Gaté. Het werd in België uitgezonden op TV door Canvas en RTBF en is te bekijken op hun beider online streaming platformen.[56][57]

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van België Club Brugge
Kampioen Eerste klasse1x2015/16
Beker van België1x2014/15
Vlag van Frankrijk Paris Saint-Germain
Kampioen Ligue 13x2017/18, 2018/19, 2019/20
Coupe de France3x2016/17, 2017/18, 2019/20
Coupe de la Ligue2x2016/17, 2017/18
Trophée des Champions3x2016, 2017, 2019
Vlag van Duitsland Borussia Dortmund
DFB-Pokal1x2020/21
Competitie Winnaar Runner-up Derde
Aantal Jaren Aantal Jaren Aantal Jaren
Vlag van België België
Wereldkampioenschap voetbal1xBrons 2018
Commons heeft media­bestanden in de categorie Thomas Meunier.