Thomas Meunier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Thomas Meunier
Thomas Meunier
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 12 september 1991
Geboorteplaats Sainte-Ode, België
Lengte 191 cm
Been Rechts
Positie Rechtsachter
Rechtsbuiten
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Duitsland Borussia Dortmund
Rugnummer 24
Contract tot 30 juni 2024
Jeugd
1996–2002
2002–2004
2004–2006
2006–2009
Vlag van België RUS Sainte-Ode
Vlag van België RUS Givry
Vlag van België Standard Luik
Vlag van België RE Virton
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2009–2011
2011–2016
2016–2020
2020–
Vlag van België RE Virton
Vlag van België Club Brugge
Vlag van Frankrijk Paris Saint-Germain
Vlag van Duitsland Borussia Dortmund
45(14)
171(19)
128(13)
29(1)
Interlands **
2006
2011–2012
2013–
Vlag van België België -15
Vlag van België België -21
Vlag van België België
1(0)
7(1)
47(7)

* Bijgewerkt op 21 april 2021
** Bijgewerkt op 21 april 2021
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Thomas Meunier (Sainte-Ode, 12 september 1991) is een Belgische voetballer, die doorgaans als rechtsback speelt. Hij tekende in juni 2020 een contract tot medio 2024 bij Borussia Dortmund, dat hem transfervrij inlijfde. Meunier debuteerde in november 2013 in het Belgisch voetbalelftal.

Clubcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Jeugd[bewerken | brontekst bewerken]

Thomas Meunier werd geboren in Sainte-Ode, een klein dorpje met ongeveer 2.000 inwoners in de provincie Luxemburg. Hij speelde van zijn vijfde bij de lokale voetbalclub RUS Sainte-Ode. Daarna verhuisde hij naar RUS Givry. Op zijn dertiende veroverde hij een plaats in de jeugdacademie van Standard. In de hoop ooit door te breken in het eerste elftal op Sclessin, volgde op zijn vijftiende de ontnuchtering. Hij kon niet op bij Standard blijven. Uiteindelijk mocht Meunier een wedstrijd meespelen bij Excelsior Virton in de jeugdreeksen. Ze wonnen met 15-3 en Meunier scoorde tien goals. Na afloop kwam de coach naar Meunier toe met de vraag welk nummer hij wou.

Na het behalen van zijn middelbare school-diploma werd Meunier postbode. Hij deed deze job twee maanden. Daarna veranderde hij van werk: hij kwam terecht in een fabriek voor assemblage van auto-onderdelen. Tegelijkertijd speelde hij als voetballer.[1] Hij deed toen nog dienst als aanvaller.

Excelsior Virton[bewerken | brontekst bewerken]

Meunier debuteerde in 2009 in het betaald voetbal bij Excelsior Virton, een club die op dat moment actief was in de Tweede klasse en na afloop van dat seizoen degradeerde naar de Derde klasse. In eerste instantie kwam hij mondjesmaat aan spelen toe, maar een seizoen later kreeg hij meer speelkansen. In zijn derde seizoen werd Meunier een van de sterkhouders bij Virton. Hij speelde als spits en scoorde plots wondermooie goals. Mensen begonnen zijn doelpunten te filmen en te posten op YouTube. Een deel ging viraal op de sociale media. Vanuit het niets waren plots grote clubs geïnteresseerd. Er plakte een prijskaartje van €100.000,- op hem, peanuts. Hij speelde zich zo in de kijker van onder andere Sint-Truiden VV, RSC Anderlecht, Club Brugge KV en Standard Luik.[2][3]

Club Brugge[bewerken | brontekst bewerken]

Meunier tekende op 17 januari 2011 een contract bij Club Brugge, maar maakte eerst het seizoen af bij Virton. Hij supporterde zijn hele leven lang al voor blauw-zwart. In Brugge vormden trainers Georges Leekens en Juan Carlos Garrido hem om van een vleugelaanvaller tot een rechtsachter. Hij speelde vijf seizoenen voor Club Brugge, die in het seizoen 2014/15 de Beker van België en in 2015/16 het Belgische landskampioenschap won.

Paris Saint-Germain[bewerken | brontekst bewerken]

Meunier tekende in juli 2016 een contract voor vier jaar bij Paris Saint-Germain. Op 28 augustus 2016 debuteerde hij in de Ligue 1, uit tegen AS Monaco.

Borussia Dortmund[bewerken | brontekst bewerken]

Op 25 juni 2020 tekende Meunier een contract bij Borussia Dortmund tot 2024, dat hem transfervrij inlijfde. Meunier wordt er ploegmaat van Axel Witsel en Thorgan Hazard. De rechtsachter moet er mee het vertrek opvangen van Achraf Hakimi, die terugkeert naar zijn moederclub Real Madrid. Meunier verklaarde dat de sfeer in CL-match met PSG zijn keuze heeft beïnvloed. Hij krijgt er het rugnummer 24.[4]

Clubstatistieken[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Europa Overige Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2008/09 RE Virton Vlag van België Tweede klasse 5 0 0 0 0 0 0 0 5 0
2009/10 Vlag van België Derde klasse 15 5 0 0 0 0 0 0 15 5
2010/11 20 7 0 0 0 0 5 2 25 9
Club Totaal 40 12 0 0 0 0 5 2 45 14
2011/12 Club Brugge Vlag van België Eerste klasse 35 3 2 1 12 1 0 0 49 5
2012/13 21 4 1 0 6 0 0 0 28 4
2013/14 32 3 1 0 0 0 0 0 33 3
2014/15 30 2 5 0 11 0 0 0 46 2
2015/16 31 2 5 1 6 2 0 0 42 5
Club Totaal 122 14 14 2 35 3 0 0 171 19
2016/17 Paris Saint-Germain Vlag van Frankrijk Ligue 1 22 1 7 0 6 1 1 0 36 2
2017/18 24 4 8 1 1 0 1 0 34 5
2018/19 22 3 4 1 5 1 0 0 31 5
2019/20 16 0 5 0 5 1 1 0 27 1
Club Totaal 84 8 24 2 17 3 3 0 128 13
2020/21 Borussia Dortmund Vlag van Duitsland Bundesliga 19 1 3 0 7 0 0 0 29 1
Club Totaal 19 1 3 0 7 0 0 0 45 1
Totaal 265 35 41 4 59 6 8 0 373 45

Bijgewerkt tot 21 april 2021.

Interlandcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Meunier maakte op 14 november 2013 zijn debuut in het Belgisch voetbalelftal. Hij mocht toen van bondscoach Marc Wilmots als rechtsachter starten in een vriendschappelijk duel tegen Colombia. Wilmots nam hem drie jaar later ook mee naar het Europees kampioenschap 2016, waarop hij in vier van de vijf wedstrijden van de Belgen basisspeler was. In de tweede groepswedstrijd tegen Ierland, gaf hij een assist voor het tweede doelpunt. Na het EK werd Meunier een vaste waarde bij de Rode Duivels.

Op 13 november 2016 maakte hij zijn eerste goal voor België in de WK-kwalificatie wedstrijd tegen Estland.

Op 31 augustus 2017 beleefde de rechter vleugelverdediger zijn beste wedstrijd voor de Rode Duivels. Tegen Gibraltar haalde hij uit met 3 goals en 4 assists.

Op 14 juli 2018, tijdens de troostfinale op het WK 2018 in Rusland, maakte hij, in de wedstrijd tegen Engeland, zijn eerste doelpunt ooit op een WK. Meunier scoorde het eerste doelpunt. België won de wedstrijd met 2–0 nadat ook Eden Hazard scoorde.

Op 12 juni 2021 scoorde Meunier zijn eerste EK doelpunt voor België, tegen Vlag van Rusland Rusland

Interlands[bewerken | brontekst bewerken]

Bijgewerkt t/m 16 november 2021.[5]

Controverses[bewerken | brontekst bewerken]

Meunier zou in een interview verteld hebben dat hij al jaren Anderlecht-supporter is. Verder zou hij verteld hebben dat er in Club Brugge minder druk was dan in Anderlecht om te winnen. Dat en nog wat meer uitspraken, schoten in het verkeerde keelgat bij de Brugse supporters.[6] Later bleek dat Meunier dit nooit gezegd heeft. Dit bevestigde ook Bart Verhaeghe in De zevende dag.[7][8]

Eind april 2018 kreeg Meunier het zwaar aan de stok met zijn eigen PSG-aanhang omdat hij op Twitter een foto van een tifo van aartsrivaal Olympique Marseille likete.[9] Het kostte hem heel wat voeten in de aarde om die relatie te herstellen.[10]

Midden 2020 eindigde de carrière van Meunier bij PSG in mineur. Op het einde van zijn aflopend contract mocht hij de club niet meer binnen van sportief directeur van PSG Leonardo. Later beschuldigde Meunier Leonardo van onwaarheden te verspreiden over zijn contractperikelen.[11]

Documentaire[bewerken | brontekst bewerken]

In 2021 kwam de documentaire "Thomas Meunier, tôt ou tard" uit die de spelerscarrière vertelt van Meunier bij de Rode Duivels tot het WK 2018 en bij voetbalclubs vanaf het begin bij R.U.S. Sainte-Ode tot zijn eerste maanden bij Borussia Dortmund in tijden van Covid-19 pandemie. Er wordt een beeld geschept van zijn persoon aan de hand van voetbalbeelden en interviews met vooral hemzelf, zijn partner Deborah Panzokou, zijn grootmoeder, oud-speler Philippe Albert en vroegere voetbalkameraden.[12] De documentaire is geregisseerd door voormalig voetbaljournalist Thomas Bricmont in een coproductie van RTBF en Maïs Gaté. Het werd in België uitgezonden op TV door Canvas en RTBF en is te bekijken op hun beider online streaming platformen.[13][14]

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van België Club Brugge
Kampioen Eerste klasse 1x 2015/16
Beker van België 1x 2014/15
Vlag van Frankrijk Paris Saint-Germain
Kampioen Ligue 1 3x 2017/18, 2018/19, 2019/20
Coupe de France 3x 2016/17, 2017/18, 2019/20
Coupe de la Ligue 2x 2016/17, 2017/18
Trophée des Champions 3x 2016, 2017, 2019
Vlag van Duitsland Borussia Dortmund
DFB-Pokal 1x 2020/21
Competitie Winnaar Runner-up Derde
Aantal Jaren Aantal Jaren Aantal Jaren
Vlag van België België
Wereldkampioenschap voetbal 1x Brons 2018

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Referenties[bewerken | brontekst bewerken]

Commons heeft mediabestanden in de categorie Thomas Meunier.