Tom Pidcock

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Tom Pidcock
Pidcock na de finish van de Amstel Gold Race 2021.
Persoonlijke informatie
Volledige naam Thomas Pidcock
Geboortedatum 30 juli 1999
Geboorteplaats Leeds, Vlag van het Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Nationaliteit Brits
Lengte 170 cm
Sportieve informatie
Huidige ploeg INEOS Grenadiers
Discipline(s) Veldrijden
Wegwielrennen
Mountainbiken
Ploegen
2017-2018
2018-2019
2018-2021
02/2021–heden
Telenet-Fidea (veld)
Wiggins Le Col (weg)
Trinity Racing (veld + weg)
INEOS Grenadiers
Beste prestaties
Milaan-San Remo 15e (2021)
Amstel Gold Race 2e (2021)
Ronde van Frankrijk 17e (2022)
1 etappezege
WK op de weg 6e (2021)
Overige
Zeges:  
Brabantse Pijl 2021
Medailleoverzicht
Mountainbiken
Evenement Goud Zilver Brons
Olympische Spelen 1 0 0
Totaal (1 medaille) 1 0 0
Veldrijden
Evenement Goud Zilver Brons
Wereldkampioenschappen 1 1 0
Totaal (2 medailles) 1 1 0
Medailles
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Thomas Pidcock (Leeds, 30 juli 1999) is een Brits wielrenner. Pidcock combineert zowel het veldrijden als het wegwielrennen met het mountainbiken. Sinds 1 februari 2021 komt hij uit voor de Britse World Tour formatie INEOS Grenadiers. Hij is regerend wereldkampioen veldrijden en olympisch kampioen cross-country mountainbike.

Carrière[bewerken | brontekst bewerken]

Jeugd[bewerken | brontekst bewerken]

Pidcock viel eind 2016 voor het eerst op door het Europees kampioen veldrijden bij de junioren te winnen.[1] Drie maanden later werd hij tevens wereldkampioen in het Luxemburgse Belvaux.[2] Hij klopte er met ruime voorsprong zijn twee landgenoten Dan Tulett en Ben Turner. Op de weg wist hij in 2017 zowel de juniorenversie van Parijs-Roubaix: Le Pavé de Roubaix, als de wereldtitel tijdrijden te winnen.

Tijdens het veldritseizoen 2017-2018 maakte Pidcock de overstap naar de Beloften. In zijn eerste beloften jaar won hij 10 wedstrijden en het eindklassement van de Wereldbeker. In de daaropvolgende veldritwinter slaagde hij er in om zowel de Wereldbeker, Superprestige, het Europees- en het Wereldkampioenschap bij de beloften te winnen. Hij won dat seizoen ook zijn eerste Britse titel veldrijden bij de elitecategorie. Tijdens het wegseizoen 2019 wist Pidcock Parijs-Roubaix U23 te winnen, twee jaar na zijn overwinning bij de junioren. Tevens won hij een rit en het eindklassement in de Ronde van de Elzas. Dit was zijn eerste elite overwinning met een UCI classificatie.

Eind 2019 gaf Pidcock aan ook in het Cross-country mountainbiken actief te willen zijn.[3] In 2020 maakt hij zijn internationale debuut in deze discipline. hij won twee manches van de Wereldbeker en pakte de Wereldtitel bij de beloften. Op de weg won hij dat jaar op dominante wijze drie ritten en het eindklassement in de Girobio, de Ronde van Italië voor renners jonger dan 23 jaar.

Elite[bewerken | brontekst bewerken]

De Wereldkampioenschappen veldrijden 2020 waren Pidcock zijn eerste groot kampioenschap bij de elite. Hij eindigde er als tweede achter de Nederlander Mathieu van der Poel. In het daaropvolgende veldritseizoen wist hij zijn eerste klassementscross te winnen. Half december 2020 won hij de zesde manche van de Superprestige, de Cyclocross Asper-Gavere.

Vanaf 1 februari 2021 komt Tom Pidcock uit voor de INEOS Grenadiers. Na een goed seizoensbegin met ereplaatsen in: Kuurne-Brussel-Kuurne en Strade Bianche won hij op 14 april de Brabantse Pijl voor Wout Van Aert. Vier dagen later tijdens de Amstel Gold Race werd Pidcock nipt tweede. In een millimetersprint verloor hij van Wout Van Aert. Het volgende doel van Pidcock was de cross-country mountainbike wedstrijd op de Olympische spelen in Japan. Eind mei wist hij zich onder meer dankzij winst in de wereldbeker van Nové Město als enige Brit te kwalificeren voor de spelen. Ondanks zijn verstoorde voorbereiding door een sleutelbreenbreuk begin juni 2021, wist Pidcock op 26 juli de gouden medaille te veroveren. [4]

Een volgende mijlpaal bereikte Pidcock begin 2022. In Fayetteville slaagde hij er in om als eerste Brit ooit wereldkampioen veldrijden te worden.[5] Op 14 juli 2022 kwam hij solo over de meet op Alpe d'Huez als winnaar van de koninginnenrit van de Ronde van Frankrijk.[6]

Palmares[bewerken | brontekst bewerken]

Mountainbiken[bewerken | brontekst bewerken]

Overwinningen[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Wereldbeker Olympic rings with white rims.svg
OS
Regenboogtrui
WK
Europese kampioenstrui
EK
Britse kampioenstrui
BK
Overige Totaal
aantal
zeges
Junioren
2017 NVT DNS DNS 5e 0
Beloften
2019 NVT DNS DNS Goud 1
2020 Nové Město I, Nové Město II NVT Goud DNS NVT Alpe d'Huez 4
Elite
2020 NVT NVT NVT NVT 3e, 4e en 5e rit Transmaurienne Vaunoise 3
2021 Nové Město Goud DNS DNS DNS Leukerbad 3
2022 Albstadt, Nové Město NVT 2
Totaal 3 1 0 0 0 4 7

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Wereldbeker UCI OS WK EK BK
2020 NVT 29e NVT NVT NVT NVT
2021 18e 24e Goud DNS DNS DNS
Totaal 0 0 1 0 0 0

Veldrijden[bewerken | brontekst bewerken]

Overwinningen[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Wereldbeker Superprestige X2O Trofee WK
Regenboogtrui
EK
Europeese kampioenstrui
BK
Britse kampioenstrui
Overige Totaal aantal zeges
Junioren
2015-2016 5e 8e DNF 0
2016-2017 Namen, Hoogerheide Zonhoven Hamme Goud Goud Goud Kruibeke, Hasselt, Hulst 10
Totaal 2 1 1 1 1 1 3 10
Beloften
2017-2018 Koksijde, Bogense, Namen, Zolder eindklassement Boom, Gavere, Diegem, Middelkerke Oudenaarde 15e Zilver Goud 10
2018-2019 Tabor, Koksijde, Namen, Pontchâteau eindklassement Boom, Gavere, Zonhoven, Diegem, Middelkerke eindklassement Lille Goud Goud Goud 13
2019-2020 Gieten, Boom, Gavere, Ruddervoorde, Zonhoven, Diegem, Middelkerke eindklassement NVT NVT NVT 7
Totaal 8 ( 2x eindklassement ) 16 ( 2x eindklassement ) 2 1 1 2 0 30
Elite
2017-2018 NVT NVT NVT Abergavenny 1
2018-2019 NVT NVT Goud 1
2019-2020 Zilver 8e Goud 1
2020-2021 Gavere 4e DNS NVT 1
2021-2022 Rucphen, Hulst Goud DNS DNS Gullegem 4
Totaal 2 1 0 1 0 2 2 8

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Wereldbeker Superprestige Trofee UCI WK EK BK
2018–2019 NVT 12e NVT 12e NVT NVT Goud
2019–2020 20e 6e 12e 9e Zilver 8e Goud
2020–2021 7e 11e 13e 10e 4e DNS NVT
2021–2022 11e 11e 12e 7e Goud DNS DNS
Totaal 0 0 0 0 1 0 2

Wegwielrennen[bewerken | brontekst bewerken]

Jeugd[bewerken | brontekst bewerken]

2016 - 1 zege
La Philippe Gilbert
2017 - 5 zeges
Le Pavé de Roubaix
2e etappe A Aubel-Thimister-La Gleize (ITT)
3e etappe GP Rüebliland (ITT)
Eindklassement GP Rüebliland
Jersey rainbow chrono.svg Wereldkampioen tijdrijden, Junioren
2019 - 2 zeges
2e B Triptyque des Monts et Châteaux
Parijs-Roubaix U23
2020 - 4 zeges
4e, 7e en 8e etappe Ronde van Italië voor beloften
Eindklassement Ronde van Italië voor beloften

Elite[bewerken | brontekst bewerken]

2019 - 2 zeges
2e etappe Ronde van de Elzas
Eindklassement Ronde van de Elzas
2021 - 1 zege
Brabantse Pijl
2022 - 1 zege
12e etappe Ronde van Frankrijk

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken | brontekst bewerken]

Jaar Ronde van
Italië
Ronde van
Frankrijk
Ronde van
Spanje
2020
2021 67e  
2022 17e (1) 
Jaar Milaan-San Remo Gent-Wevelgem Ronde van Vlaanderen Amstel Gold Race Luik-Bast.‑Luik Kuurne-Brussel-Kuurne Dwars door Vlaanderen Brabantse Pijl WK op de weg Wereld­ranglijsten
2020 42e 495e (UWR)
2021 15e 41e Zilver ↑ Brons ↑ 43e Goud ↑ 6e 33e (UWT)
2022 opgave 67e 14e 11e 103e 70e Brons ↑ 5e

Trivia[bewerken | brontekst bewerken]

  • Pidcock wordt sinds 2017 begeleid door de Belgische trainer en mentor Kurt Bogaerts.

Ploegen[bewerken | brontekst bewerken]

  • 2017-2018Vlag van België Telenet-Fidea Lions (veldrijden)
  • 2018 – Vlag van het Verenigd Koninkrijk Team Wiggins (wegwielrennen)
  • 2018-2019Vlag van het Verenigd Koninkrijk TP Racing (veldrijden)
  • 2019 – Vlag van het Verenigd Koninkrijk Wiggins Le Col (wegwielrennen)
  • 2019-2020Vlag van het Verenigd Koninkrijk Trinity Racing (veldrijden)
  • 2020 – Vlag van het Verenigd Koninkrijk Trinity Racing (wegwielrennen + mountainbiken)
  • 2021 – Vlag van het Verenigd Koninkrijk INEOS Grenadiers (per 1 maart) (wegwielrennen + mountainbike + veldrijden)
  • 2022 – Vlag van het Verenigd Koninkrijk INEOS Grenadiers (wegwielrennen + mountainbike + veldrijden)

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Voorganger:
Vlag van Nederland Mathieu van der Poel
2021
Regenboogtrui Wereldkampioen veldrijden Regenboogtrui
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Tom Pidcock
2022
Opvolger:

2023
Zie de categorie Thomas Pidcock van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.