Toon Wegner

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Antonius Johannes Willem (Toon) Wegner Rijswijk, 12 november 1926 - Orvelte, 17 februari 2010 was een graficus, schilder en tekenaar, die behoort tot de Nieuwe Haagse school. Ook maakte hij monumentale kunst, textielontwerpen en geïllustreerde boeken.

Leven en werk[bewerken]

Wegner volgde van 1942 tot 1947 een opleiding aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten te Den Haag. In 1942 en 1943 volgde hij tevens een aanvullende studie op de Kunstnijverheidsschool in Amsterdam. Hij is een leerling van Henk Meijer (hoofddocent), Rein Draijer, Willem Schrofer, Willem Jacob Rozendaal, Han van Dam en Paul Citroen. Sindsdien is hij werkzaam als kunstschilder, docent en adviseur en jurylid voor de Staat der Nederlanden, Hongarije en Nicaragua. Toon Wegner studeerde en reisde met Co Westerik.
Van 1964 t/m 1987 gaf hij les aan de academie van Rotterdam en van 1964 tot 1966 ook aan die van Tilburg. Frans de Groot, Arthur Stam, Hans Andringa en Walter Kerkhofs zijn leerlingen van Wegner.
Hij illustreerde kinderboeken, schilderde, tekende, maakte etsen, linoleumsnedes en litho`s en schilderde decors en was meesterdrukker. Wegner was lid van Pulchri Studio in Den Haag en lid van de Beroepsvereniging van Beeldende Kunstenaars BBK. Hij woonde aanvankelijk in Den Haag maar leefde en werkte sinds 1969 in Orvelte in Drenthe, waar hij in een verbouwde oude Saksische boerderij zijn grafisch centrum stichtte (stichting Prograph). Op de deel had hij zijn atelier waar hij diverse oude/antieke drukpersen had verzameld.
Hij heeft talrijke individuele tentoonstellingen gehad, onder andere in Amsterdam, Belgrado, Brussel, Cincinnati, Den Haag, Duitsland, Finland, Holland Michigan, Kuala Lumpur, Maribor, Novi Sad, Slovenië, Toronto, Washington en Zagreb. Collectieve tentoonstellingen in België, Frankrijk en Zwitserland. Hij nam meerdere malen deel aan de grafiekbiënnale van Ljublijana. Wegner is de grondlegger van de in 2008 gestarte historische grafische werkplaats te Orvelte.
Toon Wegner heeft uit zijn eerste huwelijk met de estlandse Eva Paris drie kinderen gekregen: Jüri, Ruth en Victor. Zijn tweede vrouw is Diana Court. Toon Wegner is op 17 februari 2010 onverwacht overleden.

Prijzen[bewerken]

Toon Wegner ontving de Koninklijke Subsidie voor de Schilderkunst in 1956 en twee keer de Jacob Marisprijs; in 1952 voor schilderkunst en in 1961 voor materiaal[1], kreeg een beurs voor Finland en een voor Hongarije, de Culturele prijs van Drenthe[2] en een eervolle vermelding bij de Aesculaapprijs.

Musea en collecties[bewerken]

Wegners werk maakt deel uit van de collectie van:

Literatuur[bewerken]

  • Ad van der Blom, Toon Wegner, een gebaar naar de ander, Assen: Drents Museum 1986
  • Josefine Banens, Toon Wegner, door de jaren heen, Orvelte 2001, ISBN 90-70385-20-1
  • Chris Bergman; Walter Kerkhofs, Norwegian wood (this bird has flown)
  • Graphic art from Holland, Ezry Gallery, 1964
  • Hans Redeker; Wim A.L. Beeren, Toon Wegner, grafiek; Aart van den IJssel, plastieken = Toon Wegner, graphiques; Aart van den IJssel, sculptures, Brussel, 1959
  • Toon Wegner : lithographs, lino - woodcuts, Washington, 1965
  • Toon Wegner : Haag, Nizozemska, Zagreb, 1957
  • Toon Wegner, The Hague, Holland : lithographs, lino-woodcuts, Washington, s.a.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen

Voetnoten