Torenvalk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Torenvalk
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2013)
Torenvalk, volwassen mannetje
Torenvalk, volwassen mannetje
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Aves (Vogels)
Orde:Falconiformes
Familie:Falconidae (Valkachtigen)
Geslacht:Falco
Soort
Falco tinnunculus
Linnaeus, 1758
Voorkomen als jaarvogel (groen) en zomergast (geel)
Voorkomen als jaarvogel (groen) en zomergast (geel)
Afbeeldingen Torenvalk op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Torenvalk op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels
Video van een biddende torenvalk
Ei van een torenvalk

De torenvalk (Falco tinnunculus) is een roofvogel uit de familie van de valkachtigen (Falconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1758 gepubliceerd door Carl Linnaeus.[2]

Kenmerken[bewerken]

Een volwassen exemplaar is 30 tot 38 centimeter groot.[3] Het mannetje heeft een grijsblauwe kop en nek, een roodbruine rug, en vleugels met donkere vlekken. De staart is blauwachtig grijs en heeft een zwarte eindband. Het vrouwtje is identiek aan het mannetje, maar heeft een bruine kop en nek, dwarsbandjes op de rug en vleugels, en een bruine staart zonder zwarte eindband.

Voedsel[bewerken]

Het voedsel bestaat voornamelijk uit kleine zoogdieren en insecten, bijvoorbeeld muizen en kevers. Torenvalken zijn in staat urinesporen van muizen te detecteren. Hierdoor kunnen ze snel populaties van muizen vinden en bejagen.

Voortplanting[bewerken]

Ze bouwen zelf geen nest, maar kiezen vaak een oud kraaiennest als nestplaats. Ook gebruiken ze graag nestkasten waar ze zicht hebben op een open ruimte waar ze kunnen speuren naar voedsel. Het legsel bestaat uit vier tot negen witte, rode of geelgrijze eieren.

Verspreiding[bewerken]

Het gehele jaar komen torenvalken in een groot deel van Europa voor, waaronder Nederland en België. In Scandinavië en Noord-Rusland zijn de dieren alleen in de zomer aan te treffen. Ze komen voor op allerlei plaatsen, van weilanden en bosranden tot ook in steden. De dieren zijn vaak te zien langs autowegen.

Er worden 11 ondersoorten onderscheiden:

Bidden[bewerken]

Common-Kestrel-4.jpg Common-Kestrel-2.jpg Common-Kestrel-5.jpg

Torenvalken kunnen stil in de lucht hangen door met met snel bewegende vleugels en een gespreide staart tegen de wind in te vliegen. Dit wordt vaak "bidden" genoemd maar is het in feite niet. Tijdens het stil op een plek hangen kijken ze naar beneden op zoek naar een prooi. Als ze deze hebben gevonden, duiken ze erop af.

Externe links[bewerken]