Tour du Temple

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Gebied rond de Temple in 1734 - detail van Turgots plan van Parijs.

De Tour du Temple, kortweg Temple, was een middeleeuws fort in Parijs, in wat nu het 3e arrondissement is. Het is rond 1240 gebouwd door de Tempeliers als hun Europese hoofdkwartier en verving de Vieille Temple (Oude Temple) in Le Marais. Delen van het fort werden als gevangenis gebruikt. Het complex, het zogenoemde enclos du Temple, omvatte een aantal gebouwen ten dienste van de Orde, inclusief een kerk, een grote toren (Grande Tour) en een kleinere (Petite Tour).

Franse Revolutie[bewerken]

De Temple is berucht doordat hij werd gebruikt als gevangenis voor de Franse koninklijke familie ten tijde van de Franse Revolutie. De bekendste gevangenen zijn:

Verwoesting[bewerken]

De Temple was in 1808 inmiddels een pelgrimsoord voor royalisten (Huis Bourbon), en [daarom] gaf Napoleon Bonaparte toen opdracht tot het afbreken van het gebouw, wat twee jaar in beslag nam. De alsnog overgebleven delen werden in 1860 op bevel van Napoleon III vernietigd. Heden ten dage is op deze locatie een metrostation (Temple) en het Paleis van Justitie (3e arrondissement) gevestigd. De omtrek van de torens is op de grond uitgetekend in de rue Eugène Spuller, tegenover het stadhuis. De zware deuren van de Grande Tour bestaan nog en zijn te vinden in het Kasteel van Vincennes.

Originele deuren van de grote toren, heden te vinden in het Kasteel van Vincennes
Lodewijk XVI in de Temple, door Jean-François Garneray (1755-1837).
Marie Antoinette, in de Temple