Transjuranië

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Transjuranië (Burgundia Transjurana) is de naam van een deel van Bourgondië in de periode vanaf eind 9e eeuw. Het is het deel van Opper-Bourgondië gelegen aan de overkant van de Jura (gezien vanuit Parijs), tussen de rivieren Rhône en Saône (grofweg de driehoek Bazel (CH) - Genêve - Aosta (Italië)).

Het verdrag van Verdun van 843 verdeelt het Frankische Rijk en ook het toenmalige Bourgondië in twee grote delen:

  • een Frankisch deel in het westen (toekomstig hertogdom, ongeveer waar tegenwoordig de regio Bourgogne zich bevindt), en
  • een keizerlijk Bourgondië in het oosten, waar zich het latere franche comté de Bourgogne ou Franche-Comté zal bevinden.

Later in die 9e eeuw ontstonden er drie nieuwe staten die de naam 'Bourgondië' zouden dragen, waarvan twee koninkrijken en één hertogdom:

  • Opper-Bourgondië of Hoog-Bourgondië, dat zich situeert in het huidige Zwitserland, bestaande uit het Vrijgraafschap Bourgondië en het eigenlijke Transjuranië (koning Rudolf I, 888).

In 933 werden Opper- en Neder-Bourgondië weer verenigd onder Rudolf II, koning van Transjuranië, en dit nieuwe koninkrijk krijgt de naam Koninkrijk Arelat of het Arelatische koninkrijk, naar de hoofdstad Arles. Een eeuw later werd dit Bourgondië bij het Heilige Roomse Rijk ingelijfd (1033); het koningschap werd een loutere titel.