Translatiefeest

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Overbrenging van het reliek van de Heilige Gregorius de Grote naar de abdij van Petershausen (eind 17e eeuw)

Een translatiefeest (uit het Latijnse translatio) is de feestdag waarop de (plechtige) overbrenging van de relieken van een christelijke heilige wordt herdacht.

Aanvankelijk weigerde de Westerse Kerk op grond van een Romeinse wet, die de onschendbaarheid van graven garandeerde, de opgraving en overbrenging van de stoffelijke resten van martelaars (vanaf de 4e eeuw werden ook de stoffelijke resten van niet-martelaren vereerd) toe te staan. Maar vanaf het einde van de 4e eeuw vond het gebruik van de plechtige overbrenging (translatio) van relieken naar de stadskerken en hun verheffing (elevatio: ongeveer gelijkstaand met een canonisatie) aldaar algemeen ingang. Voor zover bekend geschiedde dit in het Westen voor het eerst te Milaan in 386, door bisschop Ambrosius met de relieken van de heiligen Gervasius en Protasius.

Nicolaas van Myra[bewerken | brontekst bewerken]

Als het bekendste voorbeeld van translatie geldt de overbrenging van de botten van Nicolaas van Myra in 1087[1]. In Europa werd Nicolaas al vereerd, maar na de translatie werd Sint Nicolaas zo belangrijk dat 6 december langzamerhand een dag werd van het geven van goede gaven. Inmiddels heeft het zich ontwikkeld tot het sinterklaasfeest.