Tripitaka Koreana
De Tripiṭaka Koreana is een Koreaanse verzameling van de Tripiṭaka (boeddhistische geschriften), in de 13e eeuw gegraveerd op 81.352 houten drukblokken.[1] De Tripitaka Koreana is nationaal erfgoed van Zuid Korea, en Unesco Werelderfgoed.
Geschiedenis
[bewerken | brontekst bewerken]
Achtergrond
[bewerken | brontekst bewerken]Op het Koreaanse schiereiland werd in 918 de Goryeodynastie gevestigd. Goryeon verenigde de Latere drie koninkrijken van Korea (892 - 936) en heerste over het Koreaanse schiereiland. Ten noorden van China groeide de macht van de Mongolen onder Genghis Khan (1162 – 1227). De Mongolen versloegen zowel de Songdynastie in China als de Chin. In 1231 werd Goryeo aangevallen door de Mongolen onder leiding van Ögedei Khan. De regering verplaatste de hoofdstad naar het eiland Ganghwa.
Opdracht voor de Tripitaka
[bewerken | brontekst bewerken]In 1236 gaf koning Gojong, opdracht aan boeddhistische monniken de volledige boeddhistische canon Mahayana (een verzameling van soetra's, commentaren en leefregels) vast te leggen, om goddelijke bescherming te bieden tegen de invasies van Mongolen.[2] Gebruikmakend van traditionele blokdrukmethodes sneden de monniken de tekst in Chinese karakters in meer dan 81.000 houten blokken, in totaal 6.791 volumes.[3][4][5] Het werk aan de Tripitaka Koreana begon meer dan een eeuw voor de eerste blokdrukken in Europa.[1] Het maken van de Tripitaka Koreana duurde twaalf tot zestien jaar.[1][4] Het schrijven van de Tripitaka Koreana werd gedaan door duizenden Boedhistische monniken en handwerklieden. In totaal beslaat de Tipitaka Koreana meer dan 52 miljoen Koreaanse karakters.[1]
Een Tripitaka was al eerder in Korea samengesteld. De samenstelling van de eerste editie begon in 1011, het tweede jaar van koning Hyeonjong, en werd voltooid in 1087, het vierde jaar van koning Seonjong. Mongoolse invallers verbrandden deze drukblokken in 1232.[2]
Werkwijze
[bewerken | brontekst bewerken]
Maken
[bewerken | brontekst bewerken]Er werd aangenomen dat de teksten werden uitgesneden in blokken van berkenhout,[1] maar microscopisch onderzoek door Sang-jin Park komt tot de conclusie dat er gebruikt werd gemaakt van Sargentkers (Prunus sargentii) en de wilde peer.[6][7] Volgens dit onderzoek werden er tussen de 10.000 en 15.000 bomen geveld voor het maken van de Tripikaka Koreana. Het onderzoek stelde dat het maken van 1 drukblok twee tot drie weken duurde.[7] Elk drukblok had een breedte van 70 centimeter, een hoogte van 24 centimeter en een dikte van 3 centimeter.[1][6][4] De drukblokken werden in de winter uit boomstammen gesneden om kromtrekken te voorkomen.[8] Het hout werd op natuurlijke wijze behandeld door het ongeveer drie jaar in zeewater te weken, in kokend zout water te dompelen en vervolgens langzaam te drogen om kromtrekken of barsten van de planken te voorkomen.[6][8]
De Tripitaka Koreana werd door veel ambachtslieden gesneden.[9] Ze sneden de Chinese karakters achterstevoren in het geharde hout, waarbij ze zich voor elk afzonderlijk woord in korte meditatiesessies onderdompelden.[4] De houtsnijders hadden strikte regels waardoor de stijl, dikte en lengte van ieder afzonderlijk karakter in de hele Tripitaka Koreana heel consistent is.[9][10]
Bewaren
[bewerken | brontekst bewerken]De Tripitaka Koreana werd oorspronkelijk bewaard op het eiland Ganghwa. In 1398 werd een bewaarplaats gebouwd bij de tempel van Haeinsa, ver landinwaarts, om buiten het bereik te blijven van vijandelijke troepen en piraten.[1][11] Deze bewaarplaats werd ontworpen om te zorgen voor goede ventilatie, een passende luchtvochtigheid en een ideale temperatuur. De bewaarplaats werd gebouwd met muren en vloeren van leem. Die zorgden voor een gematigde temperatuur tijdens de hete zomerdagen en hielden de luchtvochtigheid stabiel. Onder de lemen vloeren bevonden zich verschillende lagen houtskool, zout en kalksteen. Deze absorbeerden vocht tijdens het moessonseizoen en geven het af tijdens de droge winter. Dankzij het ontwerp van de ramen stroomde er op natuurlijke wijze frisse lucht naar binnen.[11][3]
Naamgeving
[bewerken | brontekst bewerken]Tripitaka is Sanskriet voor drie manden. Dit is een verwijzing naar de drie soorten teksten die in de Tripitaka Koreana werden vastgelegd: de soetra's, de commentaren op de soetra's door verlichte meesters en de regels en procedures van de boeddhistische kloostergemeenschappen.[4][12] Veel boeddhistische denkers noemen het de Goryeo Tripitaka, naar de tijd waarin de Tripitaka Koreana werd geschreven. In het Koreaans heet de Triptaka Koreana de Palman Daejanggyeong, wat de 80.000 beschermende schriften betekent.[4][12]
Gegevens in één oogopslag
[bewerken | brontekst bewerken]- 81.352 houten drukblokken / 6.791 volumes
- vervaardigingstijd: 11 tot 16 jaar
- begin vervaardiging: 1236 nC
- Materiaal: kersenhout / perenhout
- afmeting: breedte 70 cm, hoogte 24 cm, dikte 3 cm
- gewicht drukblok: 3 - 3,5 kg
Huidige tijd
[bewerken | brontekst bewerken]
Tegenwoordig wordt de originele verzameling nog steeds bewaard in de boeddhistische tempel Haeinsa in het zuiden van Zuid-Korea.[3][13] Het complex waarin de Tripitaka Koreana is ondergebracht, bestaat uit vier gebouwen, twee grote en twee kleine, die in een rechthoekige vorm zijn gerangschikt.[14] Het wordt beschouwd als de meest volledige versie van de Mahayana Tripitaka ter wereld[10] en de houten blokken worden nog steeds voor de druk van de heilige teksten gebruikt. De houten drukblokken werden een medium waarmee kennis blijvend kon worden geproduceerd en verspreid. Met behulp van deze houtblokken drukte het Haeinsa-klooster kopieën wanneer dat nodig was, als bronnen voor onderzoek en als lesmateriaal voor de opleiding van de monniken.[1][12] Er zijn plannen om de Tripikana Koreana te digitaliseren. Een digitale versie van de Tripikata Koreana moet beschikbaar zijn in 2027.[15]
In 1962 werd de Tripitaka Koreana nationaal erfgoed van Zuid Korea, in 2007 werd het Unesco Werelderfgoed.[16]
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Moes, Gijs, "Unieke boeddhistische collectie voor het eerst open voor publiek, ‘een boodschap van hoop’", Trouw, 5 juni 2021. Geraadpleegd op 12 januari 2024.
- 1 2 (en) World Heritage | Korea Heritage Service. english.khs.go.kr. Korean Heritage Service. Geraadpleegd op 25 januari 2026.
- 1 2 3 Guido Spring, De boekdrukkunst begon in Korea. De Groene Amsterdammer (15 december 2021). Geraadpleegd op 28 januari 2026.
- 1 2 3 4 5 6 (en) Tripitaka Koreana: ural Treasure - The Korea Times. Korean Times (4 maart 2010). Geraadpleegd op 27 januari 2026.
- ↑ Koryo Oorsprong. Geraadpleegd op 10 januari 2024.
- 1 2 3 (en) Wooden block printing perfection of Tripitaka Koreana. Photojournalism images with stories. Geraadpleegd op 27 januari 2026.
- 1 2 The Anatomy of the Tripitaka Koreana Woodblocks. www.linkedin.com. Geraadpleegd op 27 januari 2026.
- 1 2 (en) Jackson, Matthew, The Tripitaka Koreana – part 1 | London Korean Links. London Korean Links (2 november 2008). Geraadpleegd op 27 januari 2026.
- 1 2 (en) Craftsmanship behind Joseon woodblocks. The Korea Herald (21 december 2014). Geraadpleegd op 27 januari 2026.
- 1 2 Tempel van Haeinsa-Janggyeong Panjeon, bewaarplaats houtblokken Tripitaka Koreana. unesco.nl. Geraadpleegd op 28 januari 2026.
- 1 2 (en) Jackson, Matthew, The Tripitaka Koreana part 2 – the Depository Buildings | London Korean Links. London Korean Links (20 november 2008). Geraadpleegd op 27 januari 2026.
- 1 2 3 (en) Printing woodblocks of the Tripitaka Koreana and miscellaneous Buddhist scriptures | Silk Roads Programme. Unesco. Geraadpleegd op 27 januari 2026.
- ↑ Tempel van Haeinsa-Janggyeong Panjeon, bewaarplaats houtblokken Tripitaka Koreana. Werelderfgoedsites. Unesco. Geraadpleegd op 12 januari 2024.
- ↑ (en) Visit Haeinsa Temple in 2026 - with Tripitaka Koreana! (29 september 2023). Geraadpleegd op 28 januari 2026.
- ↑ (en) Si-young, Choi, Tripitaka Koreana texts to be digitized: CHA. The Korea Herald (19 maart 2024). Geraadpleegd op 27 januari 2026.
- ↑ Printing woodblocks of the Tripitaka Koreana and miscellaneous Buddhist scriptures. Unesco. Geraadpleegd op 27 januari 2026.