Tschumipaviljoen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Tschumipaviljoen (2010)

Het Tschumipaviljoen is een paviljoen voor het weergeven van met name kunstuitingen op het gebied van beeld en geluid aan westzijde van het Hereplein in de Nederlandse stad Groningen. Volgens de stichting die het paviljoen exploiteert is dit het enige in zijn soort in de wereld.[1]

Algemeen[bewerken]

Het paviljoen werd in 1990 ontworpen door de Frans-Zwitserse architect Bernard Tschumi die het zelf Glass Video Gallery noemde.

Het paviljoen bestaat uit een langwerpige kubus van glas en staal die gekanteld en scheef is geplaatst op een betonnen fundering. Zowel aan de hoge als de lage kant is een trap geplaatst. Binnen in de kubus bevinden zich glazen wanden, die haaks op de lengterichting zijn geplaatst en zo de kubus in vijf compartimenten verdelen en zo tevens te zorgen voor het reflecteren en weerspiegelen van de beelden van de tentoonstellingen in het paviljoen. Hierdoor kan een zich voortdurend wijzigend illusionistisch beeldspektakel ontstaan.[2]

Tschumi gebruikt het deconstructivisme als principe voor zijn werk; het verstoren en ontleden van gangbare architecturale constructies en vormen om zo de maatschappelijke chaos te verbeelden. Bij de kubus werd dit principe toegepast door de klassieke donkere projectieruimte voor het vertonen van films die doorgaans afgesloten is voor mensen van buiten om te keren door deze beelden op straat te tonen. Tschumi beschouwt binnen de architectuur de gebeurtenissen die plaatsvinden in een ruimte als even belangrijk als de ruimte zelf.[3]

Geschiedenis[bewerken]

Het ontwerp vond plaats in het kader van de kunstmanifestatie What a Wonderful World. Music Video’s in Architecture, die in 1990 ter gelegenheid van de viering van 950 jaar stad Groningen werd georganiseerd door het Groninger Museum en de gemeente Groningen.[3] Naast het Tschumipaviljoen verrezen in het kader van deze manifestatie nog een vijftal bouwwerken in de stad, waarvan na de manifestatie het Tschumipaviljoen en Video Bus Stop van Rem Koolhaas op het Emmaplein een permanent karakter kregen. Het paviljoen Video Folley van Coop Himmelblau op de plek van de huidige Museumbrug, het paviljoen van Peter Eisenman op de singel hier vlakbij en het paviljoen van Zaha Hadid op de Vismarkt werden wel afgebroken.[4][5][6]

Nadat de manifestatie was afgelopen wist de gemeente niet wat men ermee aan moest. Plannen voor een 'Primafoonwinkel' van de PTT en gebruik als voorpost van het Groninger Museum werden afgeblazen[7] en de 'glazen kijkdoos' stond daarop een aantal jaar leeg. Na enkele incidentele tentoonstellingen werd het paviljoen vanaf eind 1994 onder leiding van oud-galeriehouder Marinus de Vries door zijn Stichting De School ingezet voor diverse kunstuitingen rond multimedia.[1] Een enkele keer worden er tentoonstellingen gehouden die hier geen verband mee houden. Veel van de ongeveer 5 tentoonstellingen per jaar komen van studenten en kunstenaars. Jaarlijks mogen studenten van het Groningse Frank Mohr Instituut er 2 tentoonstellingen houden.

In 2005 dreigde de gemeente onder druk van de Groningse VVD en D66[8] de programmering openbaar aan te besteden, omdat er in de jaren ervoor te weinig tentoonstellingen plaatsvonden en het paviljoen het grootste deel van het jaar leeg stond. Stichting De School wist de programmering echter te behouden.[9] Zij wijzigde hetzelfde jaar haar naam in Stichting Tschumipaviljoen. De stichting beschouwt het als lastig om voldoende gelden binnen te halen om de kunstenaars te betalen voor hun werk. Mede daardoor is het voortbestaan van het paviljoen al jaren onzeker.[5] In 2015 bestond het paviljoen 25 jaar. Er waren toen ruim 100 tentoonstellingen geweest.

Externe link[bewerken]