Tweede Franse Keizerrijk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Empire Français
 Tweede Franse Republiek 1852 – 1870 Derde Franse Republiek 
Flag of France.svg Coat of Arms Second French Empire (1852–1870).svg
Kaart
Second empire.png
Algemene gegevens
Hoofdstad Parijs
Talen Frans
Religie(s) Rooms-katholiek
Munteenheid Franse frank
Geschiedenis van Frankrijk

Prehistorie
Kelten (vanaf 7e eeuw v.Chr.)


Romeinse tijd
Romeinen (51 v. Chr.-486)
Franken (vanaf 287)


Middeleeuwen
Frankische Rijk: (481-887/8)

Merovingen (481-751)
Karolingen (751-987)

West-Francië (843-987)
Royal Standard of the King of France.svg Koninkrijk Frankrijk: (987-1791)

France Ancient.svg Capetingen (987-1328)
France moderne.svg Valois (1328-1589)

Vroegmoderne Tijd

Ancien Régime
Grand Royal Coat of Arms of France.svg Bourbon (1589-1792)
Franse Revolutie (1789)

Flag of France (1790-1794).svg Koninkrijk Frankrijk (1791-1792) Flag of France.svg Eerste Republiek (1792-1804)
Flag of France.svg Eerste Keizerrijk (1804-1815)
Naval Ensign of the Kingdom of France.svg Restauratie (1815-1830)


Moderne Tijd
Flag of France.svg Julimonarchie (1830-1848)
Flag of France.svg Tweede Republiek (1848-1852)
Flag of France.svg Tweede Keizerrijk (1852-1870)
Flag of France.svg Derde Republiek (1870-1940/'46)
Flag of France.svg Vichy-regime (1940-1944)
Flag of France.svg Vierde Republiek (1946-1958)
Flag of France.svg Vijfde Republiek (1958-heden)


Portaal  Portaalicoon  Frankrijk
Portaal  Portaalicoon  Geschiedenis

Het Tweede Franse Keizerrijk begon toen Napoleon III de macht greep en in 1852 zijn keizerskroon kon opzetten.

Ontstaan[bewerken]

In 1848 was in een revolutie de Julimonarchie van Lodewijk Filips afgezet en vervangen door de periode van de Tweede Franse Republiek.

Charles Louis Napoleon Bonaparte werd het volgend jaar tot president gekozen. Maar voor regeren in een democratisch bestel was ook deze Bonaparte niet in de wieg gelegd, en op 14 januari 1852 greep hij definitief de macht door het invoeren van een antiparlementaire grondwet.

Alle uitvoerende macht lag bij Napoleon, net als het initiatiefrecht voor wetsvoorstellen. Als tegenprestatie werd wel het algemeen stemrecht voor mannen ingevoerd, zij het voor een parlement dat een zeer zwakke positie had. Het kon wel tegen wetsontwerpen stemmen, maar de president had geen vertrouwensvotum van het parlement nodig. De president kon zelf naar believen referenda uitschrijven. Hij benoemde de Conseil d'Etat (Raad van State, die wetsontwerpen voorbereidde) en alle senatoren en alle rechters en hoge militairen.

Napoleon kreeg zijn keizerstitel door een volksraadpleging, die uitgevoerd werd in een sfeer van angst voor anarchie. Hij liet zich kronen op 2 december 1852, precies 48 jaar nadat zijn oom zich had laten kronen, in een even theatrale vertoning.

Binnenland[bewerken]

Parijs kreeg nieuwe brede lanen en mooie parken. Zo werd o.a. het Bois de Boulogne omgehakt en vervangen door een park. Ook werd Georges Hausmann uitgenodigd om in Parijs een nieuwe periferie aan te leggen

Buitenland[bewerken]

Succes in de Krimoorlog (1853 - 1856) droeg bij aan het prestige van het rijk. In 1858 begon Napoleon samen met Savoye-Piëmont een oorlog tegen Oostenrijk, die met Slag bij Solferino in 1859 slecht eindigde voor Oostenrijk. Een daaruit voortvloeiend succes voor Frankrijk was de stichting van de moderne eenheidsstaat Italië, waarmee een gebiedsruil werd overeengekomen: Frankrijk stond Sardinië af en ontving Savoye en Nice. Napoleon III kreeg hierbij wel last van zijn katholieke burgers, wegens de moeilijke positie waarin de pauselijke staat raakte door Italiaanse eenwording.

Groot prestigeverlies was er enkele jaren later in Mexico, waar de vestiging van een marionettenregering onder Maximiliaan van Habsburg uitliep op een fiasco.

Aanvankelijk werd in de Lage Landen gevreesd voor een monsterverbond tussen het op eenwording afkoersende Duitsland onder Otto von Bismarck en Frankrijk, waarbij Europese invloedssferen bepaald zouden worden. In 1870 brak echter de Frans-Pruisische Oorlog uit; Napoleon had zich zeer onverstandig laten provoceren door Bismarck, die wist dat hij wel een oorlog kon riskeren. De nieuwe machtsverhoudingen in Europa werden snel duidelijk. Frankrijk werd in enkele maanden onder de voet gelopen en Parijs werd belegerd door de Duitsers, wat leidde tot een linkse volksopstand die als de Commune van Parijs de geschiedenis in zou gaan. De opstand werd bloedig neergeslagen, maar het einde van Napoleon III en het Tweede Franse Keizerrijk waren toch wel in zicht. Napoleon ging in ballingschap in Engeland, waar hij stierf. De Derde Republiek werd uitgeroepen. Duitsland greep de gelegenheid aan om het Duitse Keizerrijk in 1871 in de Spiegelzaal van Versailles uit te roepen.