Tweede Kamerverkiezingen 1891

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Tweede Kamerverkiezingen 1891
Datum 9 juni 1891[1]
Land Vlag van Nederland Nederland
Te verdelen zetels 100
Opkomst 71,63%
Resultaat
Grootste partij Liberale Unie
Nieuwe kabinet Van Tienhoven
Vorige kabinet Mackay
Begin regeerperiode 21 augustus 1891
Opvolging verkiezingen
1888     1894
Portaal  Portaalicoon   Politiek

De Tweede Kamerverkiezingen 1891 waren Nederlandse verkiezingen voor de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Zij vonden plaats op 9 juni 1891.[1]

De verkiezingen werden gehouden als gevolg van de afloop van de zittingstermijn van de Tweede Kamer die gekozen was bij de verkiezingen van 1887.[2]

Nederland was verdeeld in 84 kiesdistricten. 79 daarvan waren enkelvoudige districten waarin telkens één lid van de Kamer gekozen werd; in vijf grote steden bestonden meervoudige kiesdistricten.[3] Bij deze verkiezingen werd gestemd voor alle 100 zetels in de Tweede Kamer. De zittingsperiode ging in op 15 september 1891 en eindigde voor het einde van de wettelijke zittingstermijn op 20 maart 1894 door ontbinding van de Tweede Kamer.

Uitslag[bewerken | brontekst bewerken]

Opkomst[bewerken | brontekst bewerken]

1888 1891
# stemmen % # stemmen %
Kiesgerechtigden 292.339 299.519
Niet opgekomen 53.554 18,32[4] 84.972 28,37[4]
Opkomst 238.785 81,68[4] 214.547 71,63[4]

Verkiezingsuitslag[bewerken | brontekst bewerken]

partij/politieke groep 1888 1891 +/-
zetels
Liberale Unie 45 53 +8
Anti-Revolutionaire Partij 27 20 -7
bahlmannianen 19 20 +1
schaepmannianen   7  5 -2
radicaal-liberaal  -  1 +1
vooruitstrevend liberaal  -  1 +1
Sociaal-Democratische Bond  1  - -1
conservatieven   1  - -1
totaal 100 100 0

Gekozen leden[bewerken | brontekst bewerken]

Zie Samenstelling Tweede Kamer 1891-1894 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Formatie[bewerken | brontekst bewerken]

Zie Kabinet-Van Tienhoven voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Gezien de verkiezingsuitslag moest er een liberale formateur komen. Emma van Waldeck-Pyrmont was net regentes geworden. Hoewel het voor de hand lag om Tak van Poortvliet, de leider van de liberalen, aan te wijzen, koos Emma voor het liberale lid van de Eerste Kamer Van Tienhoven, naar wordt aangenomen omdat zij Van Tienhoven kende. In het liberale kabinet dat door Van Tienhoven geformeerd werd zou Tak van Poortvliet wel de feitelijke aanvoerder zijn.