Tweede Slag om Porto

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Tweede slag om Porto
Onderdeel van de Spaanse Onafhankelijkheidsoorlog
Portugese en Britse troepen in de achtervolging op het Franse leger
Portugese en Britse troepen in de achtervolging op het Franse leger
Datum 12 mei 1809
Locatie Porto, (Portugal)
Resultaat Brits-Portugese overwinning
Strijdende partijen
Flag of France.svg Frankrijk Flag of the United Kingdom.svg Verenigd Koninkrijk
Flag of Portugal (1707).svg koninkrijk Portugal
Leiders en commandanten
Nicolas Jean-de-Dieu Soult Arthur Wellesley
Troepensterkte
11.200 soldaten 18.400 soldaten
Verliezen
600 doden of gewonden
1500 gevangenen
23 doden
98 gewonden

Spaanse opstand, 1808
Madrid · El Bruc · Alcolea · Cabezón · 1e Gerona · La Romana Divisie · 1e Zaragoza · 2e Gerona · Medina de Rioseca · Valencia · 1e Cádiz · Bailén · Évora · Roliça · Vimeiro
Napoleons veldtocht, 1808-09
Pancorbo · Valmaseda · Burgos · Roses · Espinosa · Tudela · Somosierra · Cardadeu · Molins de Rey · Sahagún · Benavente · 2e Zaragoza · Castellón · Mansilla · A Coruña
Portugal en Noord-Spanje, 1809
Villafranca · Braga · Amarante · Lugo · Chaves · 1e Porto · Vigo · Grijó · 2e Porto · Santiago · Sanpayo
Castilië & Andalusië, 1809-10
Uclés · Miajadas · Yevenes · Ciudiad-Real · Medellín · Alcantara · Torralba · Talavera · Almonacid · Baños · Tamames · Ocaña · Carpio · Alba de Tormes · 2e Cádiz
Noordoost-Spanje, 1809-14
Castello d'Empúries · Valls · Monzón · Girona · Alcañiz · María · Belchite · Hostalrich · Mollet · Vich · Manresa · Lérida · Mequinenza · San Quentín · La Bisbal · Tortosa · Pla · 1e Tarragona · Montserrat · Cervera · Figueras · Saguntum · 2e Valencia · Altafulla · 1e Castella · Castella · 2e Tarragona · 3e Zaragoza · Ordal
Invasie van Portugal, 1810-11
Astorga · Ciudad Rodrigo · Barquilla · Côa · Almeida · Bussaco · Torres Vedras · Pombal · Redinha · Condeixa · Casal Novo · Foz d'Arunce · Sabugal · Fuentes de Oñoro · 2e Almeida
Beleg van Cádiz, 1810-1812
3e Cádiz · Montellano · Fuengirola · Baza · Barrosa · Zujar · 1e Bornos · Tarifa · 2e Bornos
Castilië en Noord-Spanje, 1811-13
Gebora · 1e Badajoz · Campo Maior · Úbeda · Albuera · Usagre · 1e Arlabán

De tweede slag om Porto, ook wel bekend als de slag bij de Douro, was een veldslag die plaats vond op 12 mei 1809 tijdens de Spaanse Onafhankelijkheidsoorlog en maakte een einde aan de tweede Franse invasie in Portugal.

Aanloop[bewerken]

Op 28 maart 1809 had maarschalk Nicolas Jean-de-Dieu Soult de stad Porto ingenomen nadat hij het Portugese leger had verslagen in de eerste Slag om Porto. Een gedeelte van zijn leger werd tijdens het tweede beleg van Chaves verslagen door de Portugezen onder leiding van generaal Francisco da Silveira Pinto da Fonseca Teixeira en hierdoor raakte Soult's communicatielijn met Spanje geblokkeerd. In het begin van de maand mei kreeg Soult het idee dat het tij tegen hem aan het keren was en maakte hij plannen voor zijn terugkeer naar Spanje.

Slag[bewerken]

Op de ochtend van 12 mei naderde het Britse leger de rivier ten oosten van Porto en ze wisten zonder aanvankelijk de aandacht te trekken van de Fransen om de rivier over te steken. De Franse commandant Maximilien Sébastien Foy was de eerste Franse getuige van de oversteek en stuurde daarop drie divisies naar het seminarie om de Britten aldaar aan te vallen. Hij raakte bij deze aanvallen zelf gewond, maar de Britten wisten herhaaldelijk de Franse aanvallen af te slaan.

Soult gaf de opdracht om de troepen die de boten bewaakte om Foy te gaan ondersteunen, maar de lokale bevolking nam van deze keuze gebruik om hun boten te pakken en de Britten over te brengen. De Britten konden hierop de Fransen in de rug aanvallen waarop het Franse leger in noordoostelijke richting op de vlucht sloeg. John Murray was belast met de taak om de Fransen de pas af te snijden, maar hij slaagde er niet om de Fransen tegen te houden.

Nasleep[bewerken]

De Fransen waren in staat om uit Porto te vluchten om dat het merendeel van het Brits-Portugese leger zich nog op de zuidoever van de Douro bevond. Het Franse leger trok noordwaarts, maar door de opmars van het Britse leger moest het haar route aanpassen. Gedurende de vlucht richting Spanje verloor het Franse leger 58 kanonnen en 4.500 soldaten.

Bronnen[bewerken]

  • Ian Fletcher (1994): Wellington's Regiments: The Men and Their Battles from Roliça to Waterloo, 1808-1815. Spellmount. ISBN 9781873376065.
  • Michael Glover (2001): The Peninsular War 1807-1814. London: Penguin, ISBN 0-14-139041-7
  • William Hickcock & Edward York: York's Military History of the Peninsular War.
  • Digby Smith (1998): The Napoleonic Wars Data Book, London: Greenhill, ISBN 1-85367-276-9