Tweede wet van Gossen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De tweede wet van Gossen is een economische wet geformuleerd door de Duitse econoom Hermann Heinrich Gossen. Deze publiceerde zijn eerste en tweede wet in het werk ‘'Entwicklung der Gesetze des menschlichen Verkehrs und der daraus fliessenden Regeln für menschliches Handeln'’.

Zijn tweede wet wordt ook wel de wet van de nivellering van het grensnut of wet van de nutsmaximalisatie genoemd. Hierin wordt geformuleerd hoe de consument het marginale nut van het goed vergelijkt met de prijs ervan. De consument zal zijn inkomen optimaal besteden en dus goederen aankopen waarbij de verhouding van het marginale nut tot de prijs het grootst is. Logischerwijze is het marginale nut van duurdere producten groter dan dat van minder dure producten. Bij een optimale goederencombinatie is het additionele nut van elke laatst aangekochte eenheid van de verschillende goederen gedeeld door de prijs gelijk. We kunnen dus schrijven dat:

                        MN (goed 1)      prijs (goed 1)
                       ------------  =  ---------------
                        MN (goed 2)      prijs (goed 2)

Wanneer het linkerlid groter is dan het rechter, zal de consument meer consumeren van goed 1 en minder van goed 2. Volgens de eerste wet van Gossen zal het marginaal nut van product 1 dan dalen, en van product 2 stijgen. Op die wijze wordt de verhouding van de marginale nuttigheden (linkerlid van de vergelijking) kleiner en wordt de evenwichtsvoorwaarde bereikt.

Als bekendste voorbeeld hiervoor gebruikt men de consumpties van een pint en een glas cola. Wanneer het marginale nut van het glas cola die van het bier zal overschrijden zal men meer cola beginnen drinken, en minder bier.

Zie ook[bewerken]