USCV-1

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
NASA Commercial Crew-ruimtevlucht
USCV-1
SpaceX Crew-1 poster.png
De NASA-poster van de USCV-1 bemanning.
SpaceX Crew-1 logo.svg
SpaceX Crew-1 Preflight (NHQ202011100001).jpg
Commercial Crew-partner: SpaceX
Alternatieve vluchtnaam: * Crew 1 (SpaceX)
* PCM-1 (juridisch)
Type ruimtvaartuig: Crew Dragon
Naam/serie nr. voertuig: Resilience, C207.1
Draagraket: Falcon 9 Block 5
serienummer B1061.1
Aantal bemanningsleden: 4
Lanceerbasis: Kennedy Space Center
Lanceerplatform: LC-39A
Lanceerdatum: 16 november 2020, 0:27 UTC
Aankoppeling ISS: 17 november 2020, 04:01 UTC
Koppelpoort: IDA-2
ISS-expeditie(s): 64
Afkoppeling ISS:
Landingsplaats: * Atlantische Oceaan (eerste keus)
* Golf van Mexico (reserve)
Landingsdatum:
Missieduur: ±6 maanden
Doel vlucht: Vervoer personeel naar het ISS en terug
Zero-G indicator Pluche Baby Yoda
Vorige missie: SpX-DM2
Volgende missie: USCV-2

USCV-1 (United States Crew Vehicle 1) is de eerste missionaire ruimtevlucht van een Crew Dragon. Met deze Commercial Crew-vlucht brengt SpaceX in opdracht van NASA vier ruimtevaarders naar het ISS. Het is daarmee de eerste vlucht van een Crew Dragon waarbij alle stoelen bezet zijn. De vlucht is ook bekend onder de SpaceX-naam Crew 1 en NASA duidt de vlucht in contracten ook wel aan als PCM-1 waarbij "PCM" voor Post Certification Mission staat.

Op 3 augustus 2018 werden de NASA-bemanningsleden bekendgemaakt voor de testvluchten en de eerste missionaire vluchten van het Commercial Crew-programma waaronder deze vlucht. Later werden de andere twee bemanningsleden bekend gemaakt.[1]

Crew Dragon Resilience zal gedurende de missie ook Mike Hopkins slaapverblijf zijn aangezien er dan zeven ruimtevaarders in het ISS verblijven terwijl er zes slaapplaatsen in het ISS zijn.

Voorbereiding[bewerken | brontekst bewerken]

De bouw van Crew Dragon C207 was begin 2020 ruim op gang. Op 3 februari 2020 werd bekend dat SpaceX de ruimtecapsule binnen drie maanden zou opleveren. Dat is drie maanden eerder dan in de eerdere planning.[2] Op 24 april 2020 werd de Falcon 9 booster getest op SpaceX testterrein in het Texaanse McGregor. Op 26 mei 2020, werd 30 augustus als doeldatum voor de lancering vastgesteld. Eind juli stond die doeldatum nog steeds maar begin augustus werd deze een kleine maand doorgeschoven naar 27 september. Op 14 augustus werd de lancering uitgesteld tot 23 oktober om zodoende beter aan te sluiten bij de planning van het ISS. De tweede trap van de Falcon 9 werd op 18 augustus 2020 getest in McGregor.[3] Diezelfde dag arriveerde de Crew Dragon op Cape Canaveral. Op 28 september werd de lancering uitgesteld naar 31 oktober. Op 2 oktober ontdekte SpaceX een probleem in een turbopomp van een andere Falcon 9-raket. Hierop had SpaceX meer tijd nodig om zeker te stellen dat dit geen probleem is dat bij andere boosters voorkomt. De lancering werd dan ook uitgesteld naar begin- tot midden-november. Op 27 oktober werd de datum bijgewerkt naar 15 november. Uit onderzoekt was gebleken dat in een ventiel van een van de turbopompen van de nieuwe Falcon 9-booster die een GPS-satelliet moest lanceren een beetje "nagellak", of beter gezegd; een vergelijkbare rode lak in het productieproces wordt gebruikt, was aangetroffen. Hierop werden alle nieuwe Merlin-motoren gecontroleerd en werden op booster B1061 die USCV-1 lanceert twee van de negen Merlin-1D motoren vervangen.[4] NASA gaf na deze problemen aan te willen dat SpaceX eerst vlucht GPS III-04 waarvan de booster dezelfde modificatie heeft ondergaan zou lanceren zodat er nog eventuele lessen van die vlucht zijn te leren. Die lancering vond plaats op 5 november 2020.

Laatste voorbereidingen en lancering[bewerken | brontekst bewerken]

Een week voor de lancering leken weermodellen erop te wijzen dat de tropische storm Eta zijn invloed op het schiereiland van Florida zou hebben en de laatste voorbereidingen zou dwarszitten. De planning werd daardoor onzeker. Op 8 november kwam de bemanning met een Falcon 900EX-vliegtuig aan op het Kennedy Space Center. Door slecht weer werd de statische start test eerst van 9 naar 10 november uitgesteld en daarop naar 11 november om een ventiel in de tweede trap te vervangen. Op 10 november werd de raket naar het lanceerplatform gebracht. Anders dan bij DM2 zijn de NASA logo’s (zowel "the worm" als "the meatball") niet op de booster, maar op de tweede trap aangebracht. De voorspellingen van storm Eta gaven die ochtend geen sterke afbuiging naar het oosten meer aan waardoor de Space Coast niet in de meest directe gevaren zone van die storm zal liggen. Later zou de voorspelde route werk weer naar het oosten afbuigen maar een dag eerder noordelijk van het Kennedy Space Center langstrekken. Tijdens de flight readiness review op 10 november was alles "go". De kans op geschikt lanceerweer op voor de avond van 14 november (lokaal) werd op 11 november 60 procent gegeven. Die dag werden ook het ontwerp van de Falcon 9 en de Crew Dragon definitief goedgekeurd voor reguliere bemande vluchten. Op 12 november was de kans op geschikt lanceerweer gestegen naar 90 procent. Die dag werd ook de generale repetitie met de bemanning uitgevoerd. Verder testte SpaceX-directeur Elon Musk testte positief op COVID-19 en zal hij volgens NASA-directeur Jim Bridenstine vanwege zelfquarantaine niet bij de lancering aanwezig zijn. Op 13 november werd de lancering met een dag uitgesteld naar zondag 15 november 19:26 lokale tijd (EST), oftewel 16 november 00:27 UTC. De belangrijkste reden daarvoor was het weer op zee in de landingszone voor de Falcon 9-booster en de noodlandingszones van de Crew Dragon. Gevolg van het uitstellen van de lancering is wel dat de vlucht naar het ISS 27 uur in plaats van acht-en-een-half uur zal duren. Op 14 november was de kans op gunstig lanceerweer voor de 15 november afgenomen tot 50 procent. Voor de volgende lanceer optie, 18 november, werd 80 procent gegeven. Die voorspellingen bleven de volgende dag gelijk en dus maakte de bemanning zich klaar voor de lancering volgens het vaste draaiboek van een Crew Dragon-lancering. Na het sluiten van het toegangsluik van de Crew Dragon bleek tijdens de druk test uit metingen dat de druk in de cabine iets afnam wat zou kunnen duiden op een klein lek. Daarop werd het toegangsluik weer geopend en gecontroleerd op eventuele schade. Dit kon door een marge van tien minuten in het draaiboek. Er werd een "FOD", oftewel foreign object debris in de afsluiting aangetroffen en verwijderd. De kans op gunstig lanceerweer was een uur voor de lancering verbeterd naar 80 procent en de lancering verliep verder zonder incidenten.

Bemanning[bewerken | brontekst bewerken]

Positie Ruimtevaarder
Gezagvoerder Vlag van de Verenigde Staten Mike Hopkins, NASA
2e ruimtevlucht
Piloot Vlag van de Verenigde Staten Victor Glover, NASA
1e ruimtevlucht
Missiespecialist Vlag van Japan Soichi Noguchi, JAXA
3e ruimtevlucht
Missiespecialist Vlag van de Verenigde Staten Shannon Walker, NASA
2e ruimtevlucht

NASA-astronaut Kjell Lindgren kon als reserve bemanningslid worden ingezet. Hij stond ook enige tijd reserve voor vlucht SpX-DM2.

Trivia[bewerken | brontekst bewerken]

  • Toen landingsschip Just Read The Instructions op 19 november 2020 Port Canaveral naderde, bleek dat Falcon 9-booster B1061 ongeveer zes graden uit het lood stond. De booster had na de landing over het dek "gedanst" en was naar de hoek van het platform geschoven voordat de Octagrabber, een verzwaringsrobot, de booster had kunnen fixeren. Een van de vier landingspoten hing boven het dek en was met een ketting aan het dek vastgelast.