USS Carl Vinson (CVN-70)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Naval Jack of the United States.svg
USS Carl Vinson (CVN-70)
De USS Carl Vinson op patrouille in de Grote Oceaan in 2003.
De USS Carl Vinson op patrouille in de Grote Oceaan in 2003.
Geschiedenis
Besteld 5 april 1974
Werf Newport News Shipbuilding
Kiellegging 11 oktober 1975
Tewaterlating 15 maart 1980
Gedoopt 15 maart 1980
Status In actieve dienst
Thuishaven - Naval Air Station (Alameda)
- Naval Station Bremerton/Naval Base Kitsap
- Naval Station Norfolk
Algemene kenmerken
Deplacement 104.000 ton
Lengte 333 m
Breedte - 40,8 m
- 76,8 m (vliegdek)
Diepgang 11,3 m
Voortstuwing en vermogen 2 kernreactoren; 260.000 pk; 194 MW
Snelheid >30 knopen
Bemanning - Schip: 3200
- Lucht: 2480
Bewapening - RIM-7 Sea Sparrow
- RIM-116 RAM
- 3 Phalanx CIWS
Vliegtuigen en faciliteiten 90
Motto Vis Per Mare (Kracht van de Zee)
Bijnaam - Starship Vinson
- The Gold Eagle
- San Francisco's Own
- America's Favorite Carrier
- Chuckie V
Portaal  Portaalicoon   Maritiem
Een F/A-18 Hornet landt op het vliegdek (Oostelijke Grote Oceaan, 2002).

De USS Carl Vinson (designatie: CVN-70) is een Amerikaans Nimitz-klasse supervliegdekschip. Het is het derde schip uit die klasse en vernoemd naar congreslid Carl Vinson (1883-1981). De Carl Vinson werd gebouwd van 1975 tot 1980. Het was het eerste Amerikaanse marineschip uit de geschiedenis dat zijn naam kreeg naar een toen nog levend persoon. Carl Vinson woonde in 1980 op 96-jarige leeftijd de doopceremonie van zijn schip bij. Het schip werd in 1982 in dienst genomen door de United States Navy en is gestationeerd in Norfolk (Virginia).

Geschiedenis[bewerken]

Jaren 1980[bewerken]

Na de indienstneming vertrok de USS Carl Vinson op 1 maart 1983 naar haar eerste thuishaven in Alameda (Californië). De eerste vier maanden van 1985 was het schip op routinemissie in de Indische Oceaan. In mei en juni 1986 nam het deel aan verschillende oefeningen, waaronder RIMPAC '86. Op 12 augustus vertrok het schip op een tweede missie. Het werd toen het eerste vliegdekschip dat in de Beringzee opereerde. In januari 1987 was het schip weer in de thuishaven. In 1988 vertrok de Carl Vinson naar de Perzische Golf waar het Amerikaanse olietankers escorteerde tijdens de Irak-Iranoorlog. Op 16 december keerde het schip weer huiswaarts. Op 18 september 1989 participeerde de Vinson in PACEX '89, de grootste marine-oefening sinds de Tweede Wereldoorlog.

Jaren 1990[bewerken]

Na een routinemissie in 1990 vertrok de USS Carl Vinson op 17 februari 1994 naar de Perzische Golf voor de ondersteuning van Operation Southern Watch die de no-flyzone boven Zuid-Irak controleerde. Op 17 augustus keerde het schip terug naar Alameda. Eind 1995 maakte het vliegdekschip deel uit van de 50ste herdenking van het einde van de Pacifische (Tweede Wereld-) Oorlog. Tijdens de ceremonies werd het schip in Hawaï bezocht door president Bill Clinton en vertrokken 12 vliegtuigen uit het WOII-tijdperk van het vliegdek. Op 14 mei 1996 vertrok de Vinson opnieuw naar de Perzische Golf voor Southern Watch en voor Operation Desert Strike - de Amerikaanse raketaanvallen tegen Iraakse luchtafweerinstallaties nadat daarmee Amerikaanse gevechtsvliegtuigen waren beschoten. Op 14 november ging het terug naar de VS. In 1996 werd de Carl Vinson van Alameda overgeplaatst naar Bremerton in de staat Washington. Op 17 januari 1997 arriveerde het schip in haar nieuwe thuishaven. In 1998 participeerde het schip in de oefening RIMPAC '98 alvorens naar de Perzische Golf te vertrekken voor Southern Watch. Het schip nam ook deel aan de luchtaanvallen tegen Irak in Operation Desert Fox. In juli 1999 ging het schip de marinescheepswerf in voor een elf maanden durende moderisering die 230 miljoen USD kostte.

Jaren 2000[bewerken]

Na een routinemissie in de eerste zes maanden van 2001 vertrok de USS Carl Vinson op 23 juli nogmaals naar de Perzische Golf voor Southern Watch. Het schip voer nabij de Maldiven toen de terroristische aanslagen op 11 september 2001 plaatsvonden. De koers werd onmiddellijk naar de Arabische Zee gewijzigd. Op 7 oktober lanceerde de Vinson de eerste luchtaanvallen van Operation Enduring Freedom. In december keerde het schip weer naar de VS waar het op 23 januari 2002 aankwam. Begin 2003 werd de USS Carl Vinson terug naar de Golfregio gestuurd voor Operation Iraqi Freedom - de Irakoorlog. Negen maanden later keerde het schip huiswaarts. In januari 2005 vertrok de Vinson voor een reis rond de wereld. Het schip bleef enkele maanden in de Perzische Golf hangen voor Iraqi Freedom. Daarna keerde het terug naar de VS waar het een nieuwe thuishaven toegewezen kreeg in Norfolk in Virginia. Daar kreeg het schip een onderhoud en werd de kernbrandstof bijgetankt. In 2009 zal het schip terug dienstgeschikt zijn waarna het begin 2010 opnieuw van thuishaven zal veranderen. Het zal dan bij haar zusterschepen USS Nimitz en Ronald Reagan komen te liggen in Naval Air Station North Island in San Diego.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]