Ulrich Libbrecht

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Ulrich Libbrecht
Ulrich Libbrechtpad in Zulzeke
Ulrich Libbrechtpad in Zulzeke

Ulrich Libbrecht (Avelgem, 10 juli 1928Ronse, 15 mei 2017) was een Belgische filosoof, gespecialiseerd in de oosterse en vergelijkende filosofie. Hij was de stichter van studiecentra in Antwerpen en in Utrecht die zijn vergelijkende studie tussen de grote filosofische stromingen verder zetten en bekendheid geven.

Levensloop[bewerken | brontekst bewerken]

Hij voleindigde de Grieks-Latijnse humaniora aan het college van Menen in 1948. Hij studeerde vervolgens af als regent wetenschappen en werd in 1952 leraar wiskunde in Oudenaarde. Hij studeerde ondertussen verder.

In 1963 promoveerde hij aan de Rijksuniversiteit Gent met grootste onderscheiding tot licentiaat in de oosterse taalkunde en geschiedenis (Chinees, Sanskriet). In 1971 studeerde hij cum laude af aan de Rijksuniversiteit Leiden en werd doctor in sinologie, met een proefschrift over de geschiedenis van de Chinese wiskunde.

Van 1973 tot 1994 (emeritaat) was hij hoogleraar aan de Katholieke Universiteit Leuven, met als leeropdrachten:

  • aan het departement Oosterse Studies: klassieke sinologie, Chinese filosofie (incl. boeddhisme), geschiedenis van de wetenschap in China;
  • aan het Hoger Instituut voor Wijsbegeerte: comparative philosophy;
  • aan de Faculteit Letteren: boeddhologie.

Hij was ook gastprofessor comparatieve filosofie aan de Universiteit Antwerpen en aan de Universiteit Gent.

Hij stichtte:

Publicaties[bewerken | brontekst bewerken]

  • 1966 - Kung Sun Lung, niet-gepubliceerde masterscriptie. Gent: Rijksuniversiteit.
  • 1973 - Chinese mathematics in the thirteenth century. The Shu-shu chiu-chang of Ch'in Chiu-shao. Cambridge, MA: M.I.T Press.
  • 1974 - Oosterse wijsheid voor de westerse mens. Brugge: Orion.
  • 1979 - De vinger die naar de maan wijst. Inleiding tot het oosters filosofisch denken. Leuven: Davidsfonds.
  • 1984 - met De Waele, K., De Mulder, W., Kijk op het groene Vlaanderen. Leuven: Davidsfonds.
  • 1985 - met Vande Walle, W., Golvers, N., Belgae in China. Leuven: F. Verbiest-onderzoeksproject.
  • 1988 - met Golvers, N., Astronoom van de keizer. Ferdinand Verbiest en zijn Europese sterrenkunde. Leuven: Davidsfonds,
  • 1988 - Ferdinand Verbiest. Een Vlaamse zendeling aan het Chinese Hof. Brugge: Kredietbank.
  • Oosterse filosofie. Een inleiding. Leuven: Davidsfonds.
    • 1995 - eerste druk
    • 2002 - zesde, volledig herziene druk
    • 2004 - achtste druk
  • 1995 - Geen muren rond culturen. Leuven: Davidsfonds.
  • Inleiding comparatieve filosofie, 4 delen. Assen: Van Gorcum.
    • 1995 - Vol. I: Opzet en ontwikkeling van een comparatief model.
    • 1999 - Vol. II: Culturen in het licht van een comparatief model.
    • 2002 - Vol. IIIA: Wetenschap, zen en theologie.
    • 2005 - Vol. IIIB: Wetenschap, zen en theologie.
  • 1996 - In arren moede. Over teveel en tekort. Leuven: Davidsfonds.
  • 2000 - Een glimlach uit het Oosten: liber amicis. Leuven: Davidsfonds.
  • 2001 - Burger van de wereld. Inleiding tot een wereldbeschouwing. Budel: Damon.
  • 2003 - 'Drakenaders van mijn landschap'. Wat ik van het Oosten leerde. Tielt: Lannoo.
  • 2004 - De geelzucht van Europa. China en het Westen. Leuven: Davidsfonds.
  • 2004 - Is God dood? Zoektocht naar de kern van de spiritualiteit. Tielt: Lannoo.
  • 2006 - Boeddha en ik. Ontmoeting in de diepte. Tielt: Lannoo.
    • 2010 - Vertaling in het Duits: Buddha und ich. Eine Begegnung in der Tiefe. Interkulturelle Bibliothek. (vertaling door Ulrike Oehlschlägel)
    • 2012 - Vertaling in het Frans: Bouddha et moi. Rencontre en profondeur. Lulu.com. (vertaling door Magda Tercalavres-Cuyt)
  • 2006 - Within the four seas. Introduction to comparative philosophy. Leuven: Peeters.
  • 2007 - Worden alle mensen broeders? Over globalisering en verscheidenheid. Tielt: Lannoo.
  • 2008 - Met dank aan het leven. Tielt: Lannoo.
    • 2012 - Vertaling in het Duits: Dem Leben sei Dank. Nordhausen: Traugott Bautz.
  • 2014 - Adieu à Dieu. Naar een religieus atheïsme. Antwerpen: Garant.
  • 2015 - De bricoleur en de dummies. Een boek voor jonge denkers en dromers. Antwerpen: Garant.
  • 2015 - De weg is wijzer dan de wegwijzer. Antwerpen: Garant. (Bisschop, P. & Oostveen, D., red.).
  • 2016 - m.m.v. Heinz_Kimmerle, Filosofie zonder grenzen. Antwerpen: Garant. (Janssens, E., red.).
  • 2017 - Ierse meditaties. Naar een nieuw pantheïsme. Antwerpen: Garant.
  • 2017 - Stilte. Waarbeke: Waerbeke vzw.

In samenwerking met andere auteurs:

  • 1983 - "Het China van Verbiest", in: Blondeau, R.A. Ferdinand Verbiest (1623-1688): Als Oost en West elkaar ontmoeten. Tielt: Lannoo, pp. 9-24.
  • 1988 - "Introductie van westerse wetenschap in China", in: China Hemel en Aarde, tent.cat., Brussel, Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis, pp. 368-373.
  • 1994 - "Zin in spiritualiteit", in: Libbrecht, U., Apostel, L., Arts, H., Bodifée, G., Cornille, C., De Dijn, H. De geur van de roos. Over zingeving en spiritualiteit. Leuven: Davidsfonds, pp. 9-28.
  • 2001 - "Op weg naar een comparatieve filosofie", in: Bor, J. & Bulhof, I. (red.). Het antwoordloze waarom. Filosoferen tussen Oost en West. Kampen: Agora, pp. 71-95.
  • 2003 - "Comparatieve filosofie: een model voor reflectie op wereldbeschouwingen", in: Bulhof, I. e.a. (red.). Mijn plaats is geen plaats. Ontmoetingen tussen wereldbeschouwingen. Kampen: Klement, pp. 189-204.
  • 2003 - "Mystiek in schriftloze culturen", in: Baers, J. e.a. (red.). Encyclopedie van de mystiek: fundamenten, tradities, perspectieven. Kampen: Kok, pp. 357-369.
  • 2004 - "Nature in a comparative light", in: Elders, F. (ed.). Visions of nature. Studies on the Theory of Gaia and Culture in Ancient and Modern Times. Brussels: VUB Brussels University Press, pp. 144-164.
  • 2009 - "Comparative Philosophy: A Methodological Approach", in: Note, N., Fornet-Betancourt, R., Estermann, J., Aerts, D. Worldviews and Cultures. Philosophical Reflections from an Intercultural Perspective. Brussels: Springer Science & Business Media B.V., pp. 31-67.
  • 2011 - "Religie als oppervlaktestructuur", in Mok, D. (red.). Een wijze uit het Westen. Beschouwingen over Rudolf Otto & Het Heilige. Amsterdam: Abraxas, pp. 57-65.

Libbrecht publiceerde een aantal artikels in wetenschappelijke tijdschriften, zowel filosofische bijdragen als bijdragen gewijd aan de wetenschapsgeschiedenis van China. Hij werd een bekende voortrekker in de vergelijkende studie tussen westerse en oosterse filosofie.

  • 1972 - The Chinese Ta-yen Rule. Orientalia Lovaniensia Periodica, 3, pp.179 – 199.
  • 1974 - [Chinesische] Mathematik. China Handbuch, pp. 865 - 868.
  • 1975-1976 - Chinese Wiskunde. Simon Stevin, Wis- en Natuurkundig Tijdschrift, 49; 4, pp. 145 -158.
  • 1980 - Joseph Needham’s Work in the Area of Chinese Mathematics, Past and Present. Journal of Historical Studies, 87, pp. 30 – 39.
  • 1982 - Mathematical Manuscripts from the Tunhuang Caves. Explorations in the History of Science and Technology in China, (Shanghai), pp. 203 – 229
  • 1986 - Filosofische Achtergronden van het Taoïsme. Tao: de Weg van de Natuur, Nijmeegse Studies in de Filosofie van de Natuur en haar Wetenschappen, 5, pp. 27 - 37.
  • 1987 - Het wetenschappelijk werk van Ferdinand Verbiest. Onze Alma Mater, 4, pp. 309 - 324.
  • 1987 - Introduction to the Lapis serpentinus into China. A study of the Hsi-tu-shih of F. Verbiest, s.j. Orientalia Lovaniensia Periodica, 18, pp. 209 – 237.
  • 1987 - The Concept of Cheng, its Origin, Development and Philosophical Meaning. International Symposium on Confucianism and the Modern World, Taipei, pp. 301 – 341.
  • 1987 - Hsi-tu-shih (Lapis serpentinus), a treatise by Ferdinand Verbiest. Bulletin of Chinese Studies, University of Hongkong, 1(2), pp. 317 – 341.
  • 1988 - De impliciete Logika van het Chinees Wetenschappelijk Denken. Humour, Travail et Science en Orient, pp. 251 - 259
  • 1990 - Prāṇa - Pneuma - Ch’i? Thought and Law in Qin and Han China, pp. 42 – 62.
  • 1991 - The Astronomia Europea of Ferdinand Verbiest S. J., Chintai Chung-kuo K’o-hsüeh Shih Lun-chi, Beijing.
  • 1994 - General Evaluation of the Scientific Work of Ferdinand Verbiest. Monumenta Serica Monograph Series, XXX, pp. 55 – 64.
  • 1995 - Grondslagen van het taoïstische Denken. Tijdschrift voor Filosofie (Leuven), 57.1, pp. 3 - 35.
  • 1996 - Het concept Natuur in Oost en West. Clusius Lecture, Leiden, pp. 4-19.
  • 1996 - What kind of Science did the Jesuits bring to China?  Bibliotheca Instituti Historici S.I., vol. XLIX, (Roma), pp. 221 – 234.
  • 1996 - Chinese Concepts of Time: yü-chou as space-time. Time and Temporality in Intercultural Perspective, pp. 75 - 92.
  • 1997 - Een oosterse renaissance voor Europa? - Samenspraak Herman de Dijn - Ulrich Libbrecht. Kultuurleven, 3, pp. 2 - 15.

Niet-gepubliceerde werken of werken 'in statu nascendi':

  • 1973 - Natuurbeleving, 30 pp.
  • 1978 - Ik, groene jongen, 66 pp.
  • 1983 - Evenwichtig leven, gelukkig leven, 160 pp.
  • 1986 - Kinderen van de morgen, 91 pp.

Leefmilieu[bewerken | brontekst bewerken]

In zijn woonplaats en streek (de Vlaamse Ardennen) was Libbrecht vooral gekend als natuurliefhebber en milieuactivist.

Hij was medestichter en bezieler van:

  • In 1970 de plaatselijke afdeling Schelde-Leie van De Wielewaal, thans Natuurpunt, en was voorzitter van 1972 tot 1990.
  • In 1975 de Stichting Omer Wattez, nu Milieufront Omer Wattez.

Onder zijn bestuur werden natuurreservaten aangekocht. In de jaren zeventig leidde hij de protesten tegen de 'pitchtreinen', die zwaar vervuilende stookolie naar de centrale van Ruien brachten, en tegen de plannen om de snelweg A9 dwars door de Vlaamse Ardennen aan te leggen. Het Libbrechtgenootschap creëerde te zijner ere de bewegwijzerde 'Ulrich Libbrechtwandeling' in Zulzeke.[1]

Privé[bewerken | brontekst bewerken]

Libbrecht was gehuwd met Helga Casier. Ze hadden kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen.

Ze woonden in Kluisbergen bij Oudenaarde, en hij werd in 2008 ereburger van deze gemeente die om hem te eren, samen met het Libbrechtgenootschap, een Ulrich Libbrechtwandeling aanlegde (met filosofiepodcast [2] in Zulzeke.[1]

In 2015 werd de asteroïde 13526 naar hem genoemd.

Hij werd begraven op het kerkhof in Zulzeke na een uitvaartdienst op 20 mei 2017 in de Sint-Walburgakerk in Oudenaarde.

Literatuur[bewerken | brontekst bewerken]

  • Zelfs met alle kennis blijft de kosmos een mysterie (Ulrich Libbrecht), in: Knack, 2 augustus 2011.
  • Natuurliefhebber Ulricht Libbrecht overleden. "Hij wist de mensen te begeesteren", in: Het Laatste Nieuws, 17 mei 2017.
  • Koenraad ELST, Moeder, waarom sterven wij? Wegwijzer Ulrich Libbrecht, in: Doorbraak, 19 mei 2017.

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Referenties[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Ulrich Libbrecht van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.