Naar inhoud springen

Ulster Grand Prix 1966

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Vlag van Noord-Ierland Ulster Grand Prix 1966
Dundrod Circuit
Land Vlag van Noord-Ierland Noord-Ierland
Datum 20 augustus 1966
Organisator FIM / ACU
500 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Tweede Vlag van Italië Giacomo Agostini
Derde Vlag van Tsjechië František Šťastný
350 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Eerste Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood
Tweede Vlag van Italië Giacomo Agostini
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb
250 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read
Eerste Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger Molloy
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Gyula Marsovszky
Derde Vlag van Australië Kevin Cass
125 cc
Snelste ronde Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Bryans
Eerste Vlag van Zwitserland Luigi Taveri
Tweede Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Bryans
Derde Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read

De Ulster Grand Prix 1966 was de negende Grand Prix van wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1966. De races werden verreden op zaterdag 20 augustus 1966 op het Dundrod Circuit, een stratencircuit in County Antrim. De 50cc-klasse en de zijspanklasse kwamen niet aan de start. De wereldtitel in de 250cc-klasse was al beslist. De wereldtitels in de 125cc-klasse en de 350cc-klasse werden hier beslist.

Men verwachtte in Ulster de terugkeer van Jim Redman, die al twee wedstrijden had gewonnen, net als Giacomo Agostini. Redman had in de Belgische Grand Prix een arm gebroken. Mike Hailwood had nog maar één race gewonnen, maar was geweldig in vorm en gedreven om drie wereldtitels te pakken. Met nog drie wedstrijden te gaan konden zij alle drie nog 500cc-wereldkampioen worden. In Ulster won Hailwood zijn tweede wedstrijd, terwijl Redman nog steeds niet verscheen. Agostini finishte met 1½ minuut achterstand en de rest van het veld werd op minstens een ronde gereden. De beste van de rest was weer František Šťastný.

Uitslag 500cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood Honda 1:05"00'4 8
2 Vlag van Italië Giacomo Agostini MV Agusta +1"29'4 6
3 Vlag van Tsjechië František Šťastný Jawa-ČZ +1 ronde 4
4 Vlag van Australië Jack Findlay McIntyre-Matchless +1 ronde 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris Conn Norton +1 ronde 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter Williams AJS +1 ronde 1
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Selwyn Griffiths Matchless
8 Vlag van Zwitserland Gyula Marsovszky Matchless
9 Vlag van Tsjechië Gustav Havel Jawa-ČZ
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Billy McCosh Matchless
11 Vlag van Verenigd Koninkrijk Rob Fitton Norton
12 Vlag van Verenigd Koninkrijk Fred Stevens Matchless
13 Vlag van Australië Kel Carruthers Norton
14 Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry Scully Norton
15 Vlag van Australië Len Atlee Norton
16 Vlag van Zwitserland Ernst Weiss Matchless
17 Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Lee Matchless
18 Vlag van Verenigd Koninkrijk Denis Gallagher Matchless
19 Vlag van Australië Thomas Gill Matchless
20 Vlag van Australië Jack Saunders Matchless

Niet gefinisht

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Australië David JohnsonNorton
Vlag van Australië John DoddsNorton
Vlag van Australië Ron WilsonNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Billie GutrieNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dan ShoreyNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave CroxfordMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Davy CrawfordNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Griff JenkinsDunstall-Norton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jimmy JonesNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Joe DentyNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Joe DunphyNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk John BlanchardSeeley-Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk John CooperNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Norbert ReidNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Robert GrahamAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony WoodNorton
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Owen HowardMatchless

Niet deelgenomen

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Oostenrijk Eduard LenzMatchless
Vlag van Australië Eric HintonNorton
Vlag van Australië Jack AhearnNorton
Vlag van Australië Malcolm StantonNorton
Vlag van Duitsland Walter ScheimannNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk John MawbyNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk Lewis YoungMétisse-Matchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron ChandlerMatchless
Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart GrahamMatchless
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHondaBlessure[1]

Top tien tussenstand 500cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Italië Giacomo AgostiniMV Agusta34 (40)
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodHonda22
3Vlag van Australië Jack FindlayMcIntyre-Matchless17
4Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda16
Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa-ČZ
6Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyMatchless13
Vlag van Australië Jack AhearnNorton
8Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart GrahamMatchless11
9Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron ChandlerMatchless4
10Vlag van Verenigd Koninkrijk John CooperNorton3
Vlag van Verenigd Koninkrijk Lewis YoungMatchless / Métisse-Matchless

(Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)

Na de Ulster Grand Prix was Mike Hailwood wereldkampioen in twee klassen.

De 350cc-Ulster Grand Prix startte in de regen. Giacomo Agostini leidde na de eerste ronde, maar Mike Hailwood haalde hem in en liep ook nog behoorlijk ver weg. De rest van het veld maakte nog eens pijnlijk duidelijk hoe slecht het gesteld was met de 350cc-klasse. Na Agostini finishte met een ronde achterstand Tommy Robb, niet met een 350cc-machine, maar met een licht opgeboorde 250cc-Bultaco. Hailwood had met deze overwinning zijn zevende wereldtitel zeker gesteld.

Uitslag 350cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike Hailwood Honda 8
2 Vlag van Italië Giacomo Agostini MV Agusta 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb Bultaco 4
4 Vlag van Tsjechië Gustav Havel Jawa 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Dave Simmonds Norton 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Joe Dunphy Norton 1

Niet gefinisht

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa-ČZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz RosnerMZ

Niet deelgenomen

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill IvyYamahaBlessure[2]
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHondaBlessure[1]
Coureur Merk
Vlag van Australië Jack AhearnNorton
Vlag van Australië Kel CarruthersNorton
Vlag van Tsjechië František BočekČZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Chris ConnNorton
Vlag van Verenigd Koninkrijk John BlanchardSeeley-AJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter WilliamsAJS
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart GrahamAJS
Vlag van Italië Alberto PaganiAermacchi
Vlag van Italië Gilberto MilaniAermacchi
Vlag van Italië Renzo PasoliniAermacchi
Vlag van Italië Silvio GrassettiBianchi
Vlag van Italië Tarquinio ProviniBenelli
Vlag van Japan Kenzo MuromachiHonda
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Bruce BealeHonda
Vlag van Zweden Kent AnderssonHusqvarna
Vlag van Verenigde Staten Byron BlackHonda

Top tien tussenstand 350cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodHonda48wereldkampioen
2Vlag van Italië Giacomo AgostiniMV Agusta32
3Vlag van Italië Renzo PasoliniAermacchi11
Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa / Jawa-ČZ
Vlag van Tsjechië Gustav HavelJawa
6Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz RosnerMZ10
7Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Bruce BealeHonda7
8Vlag van Italië Tarquinio ProviniBenelli6
9Vlag van Australië Jack AhearnNorton5
10Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda4
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbBultaco

De 250cc-race in Ulster werd min of meer een aanfluiting: Voor Honda startte alleen Stuart Graham omdat de titel van Mike Hailwood al binnen was en de Yamaha's vielen allemaal uit. Daardoor konden mindere coureurs en merken hun slag slaan, met name Bultaco dat alle podiumplaatsen bezette. Ginger Molloy won vóór Gyula Marsovszky en Kevin Cass.

Uitslag 250cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger Molloy Bultaco 1:16"31'0 8
2 Vlag van Zwitserland Gyula Marsovszky Bultaco 6
3 Vlag van Australië Kevin Cass Bultaco 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Selwyn Griffiths Royal Enfield 3
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jim Curry Honda 2
6 Vlag van Australië Len Atlee Cotton 1

Niet gefinisht

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffYamaha
Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz RosnerMZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart GrahamHonda

Niet deelgenomen

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill IvyYamahaBlessure[2]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek WoodmanMZBlessure[4]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodHondaTeambeleid
Vlag van Japan Akiyasu MotohashiYamaha
Vlag van Japan Hiroshi HasegawaYamaha
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHondaBlessure[1]
Coureur Merk
Vlag van Australië Jack FindlayBultaco
Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa
Vlag van Duitsland Günter BeerHonda
Vlag van Frankrijk Daniel LhéraudYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill SmithBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob AndersonYamaha
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter InchleyBultaco-Villiers
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbBultaco
Vlag van Italië Alberto PaganiAermacchi
Vlag van Italië Giuseppe VisenziAermacchi
Vlag van Italië Renzo PasoliniAermacchi
Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Bruce BealeHonda
Vlag van Zweden Kent AnderssonHusqvarna

Top tien tussenstand 250cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodHonda56 (64)wereldkampioen
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha28
3Vlag van Federatie van Rhodesië en Nyasaland Jim RedmanHonda20
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek WoodmanMZ18
5Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffYamaha9
Vlag van Duitse Democratische Republiek Heinz RosnerMZ
Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart GrahamHonda
8Vlag van Tsjechië František ŠťastnýJawa8
Vlag van Zwitserland Gyula MarsovszkyBultaco
Vlag van Nieuw-Zeeland Ginger MolloyBultaco
De Yamaha RA 31-viercilinder was nog niet opgewassen tegen de...
...Honda RC 149-vijfcilinder

Yamaha stuurde op het laatste moment de nieuwe 125cc-RA 31 viercilinders naar Ulster, maar Bill Ivy kon er niet mee starten omdat hij nog niet fit was. Luigi Taveri won en Ralph Bryans werd zelfs tweede. Phil Read reed de RA 31 naar de derde plaats, maar de 125cc-wereldtitel was nu definitief in handen van Luigi Taveri en Honda.

Uitslag 125cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Vlag van Zwitserland Luigi Taveri Honda 52"51'6 8
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph Bryans Honda + 4'4 6
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil Read Yamaha + 28'4 4
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy Robb Yamaha + 48'8 3
5 Vlag van Nieuw-Zeeland Hugh Anderson Suzuki + 1 ronde 2
6 Vlag van Verenigd Koninkrijk Frank Perris Suzuki + 1 ronde 1

Niet deelgenomen

[bewerken | brontekst bewerken]
Coureur Merk Oorzaak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill IvyYamahaBlessure[2]
Vlag van Verenigd Koninkrijk Mike HailwoodHonda
Coureur Merk
Vlag van Canada 1957-1965 Mike DuffYamaha
Vlag van Duitse Democratische Republiek Friedhelm KohlarMZ
Vlag van Duitse Democratische Republiek Hartmut BischoffMZ
Vlag van Duitsland Hans Georg AnscheidtSuzuki
Vlag van Duitsland Herbert MannMZ
Vlag van Duitsland Walter ScheimannHonda
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) José MedranoBultaco
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter WilliamsEMC
Vlag van Italië Francesco VillaMontesa
Vlag van Japan Akiyasu MotohashiYamaha
Vlag van Japan Mitsuo ItohSuzuki
Vlag van Japan Yasuharu YuzawaYamaha
Vlag van Japan Yoshimi KatayamaSuzuki

Top tien tussenstand 125cc-klasse

[bewerken | brontekst bewerken]
PosCoureurMerkPtn
1Vlag van Zwitserland Luigi TaveriHonda44 (50)wereldkampioen
2Vlag van Verenigd Koninkrijk Ralph BryansHonda27
3Vlag van Verenigd Koninkrijk Phil ReadYamaha26
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill IvyYamaha24
5Vlag van Australië Hugh AndersonSuzuki11
6Vlag van Japan Yoshimi KatayamaSuzuki8
Vlag van Canada 1957-1965 Frank PerrisSuzuki
8Vlag van Verenigd Koninkrijk Tommy RobbYamaha3
9Vlag van Duitsland Hans Georg AnscheidtSuzuki2
Vlag van Italië Francesco VillaMontesa
Vlag van Japan Akiyasu MotohashiYamaha

(Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)

Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Finland 1966
FIM wereldkampioenschap wegrace
18e seizoen (1966)
Volgende race:
Isle of Man TT 1966

Vorige race:
Ulster Grand Prix 1965
Ulster Grand Prix Volgende race:
Ulster Grand Prix 1967