Unanimiteit

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Unaniem (Latijn: unus: "één", anima: "wind" of "adem") is een bijvoeglijk naamwoord met als betekenis "zonder verschil van mening", "eensgezind", "eenstemmig" of "met één stem". Omdat het is afgeleid uit het Latijn, komt het woord ook voor in andere Europese talen.

Overal waar een groep mensen een gezamenlijk besluit moet nemen speelt unanimiteit een rol. Consensus is echter zelden vanzelfsprekend. Soms is één veto voldoende om een besluit om te draaien; daar is unanimiteit zelfs een voorwaarde. Bij een stemming door een jury, of in een vergadering of een verkiezing, is de uitslag unaniem als alle stemmen hetzelfde zijn. Stemgerechtigden die een blanco stem uitbrachten, of die zich onthielden van een uitspraak, worden wel eens genegeerd in de telling.

Zie ook[bewerken]