Universally unique identifier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Universally Unique Identifier)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Universally Unique Identifier (UUID) is een ID die wordt gebruikt in de software-architectuur, gestandaardiseerd door de 'Open Software Foundation' (OSF) als onderdeel van de 'Distributed Computing Environment' (DCE).

Definitie[bewerken]

Een UUID is een nummer van 128 bits (= 16 bytes). UUID wordt weergegeven in 32 hexadecimale cijfers. Deze cijfers zijn ingedeeld in vijf groepen, in ongelijk aantal en gescheiden door koppeltekens: 8-4-4-4-12

In zijn geheel wordt een UUID dus door 36 tekens gevormd, waarvan 32 hexadecimale karakters en vier streepjes:

550e8400-e29b-41d4-a716-446655440000

RFC 4122[1] beschrijft de structuur van een UUID.

Er bestaan diverse implementaties van verschillende softwarebedrijven van het UUID. Microsoft GUID is een variant van UUID.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]