Universitair hoofddocent

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Universitair hoofddocent (uhd) is een wetenschappelijk ambt aan een Nederlandse universiteit. In de Vlaamse Gemeenschap bestaat er een equivalente hoofddocent.

Uhd's zijn docenten aan een universiteit die officieel bevoegd zijn examens af te nemen en die inhoudelijk en organisatorisch betrokken zijn bij het onderzoek en onderwijs van de afdeling waar hij of zij werkzaam is en tevens les geven. Uhd's zijn formeel werkzaam onder supervisie van de hoogleraar van de afdeling waarbij zij werkzaam zijn. In de praktijk genieten zij echter een zeer grote vrijheid bij de invulling van hun werkzaamheden. Voorts kunnen zij leiding geven aan andere medewerkers van hun afdeling, waaronder de universitair docenten.

Sinds 6 juni 2017 kunnen Uhd's door het college van promoties ook aangewezen worden als promotor.[1] Dit recht kan tevens worden toegekend aan andere medewerkers van de universiteit mits zij ook zelf de graad van doctor behaald hebben en volgens het college voldoende bekwaam zijn om als promotor op te treden. Ook kunnen Uhd's de functie van copromotor vervullen wat vaak betekent dat zij het grootste deel van de dagelijkse begeleiding van een promovendus voor hun rekening nemen.

De rang van universitair hoofddocent is in 1985 ingesteld ter vervanging van de oude rang wetenschappelijk hoofdmedewerker. Terwijl de promotie tot hoofdmedewerker vrijwel automatisch plaatsvond, werden aan de benoeming tot hoofddocent hoge eisen gesteld, die gaandeweg verder aangescherpt werden. De hoofddocent moet in ieder geval gepromoveerd zijn, maar daarnaast ook een aantal publicaties in vooraanstaande internationale wetenschappelijke tijdschriften op zijn/haar naam hebben staan en over uitstekende onderwijskwaliteiten beschikken. De rang van een universitair hoofddocent is te vergelijken met die van associate professor in het Amerikaanse systeem. De universiteit van Groningen gebruikt de titel ook als dusdanig.