Urker vissersmonument

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Urker vissersmonument
Urker vissersmonument
Urker vissersmonument
Kunstenaar Gerard van der Leeden
Jaar 1968
Materiaal Brons, marmer
Locatie Peter Salebienplein, Urk
Coördinaten 52° 40′ NB, 5° 36′ OL
Detailkaart
Urker vissersmonument (Urk)
Urker vissersmonument
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Het Urker vissersmonument is een monument in Urk aan de kust bij Wijk 3.

De visserij en de visverwerkende industrie brachten veel welvaart naar het voormalige eiland Urk. Maar Urk en zijn inwoners hebben daar ook voor moeten betalen. Vroeger werd de visserij nog niet uitgeoefend door middel van moderne technieken en grote kotters. Kwetsbaar waren de botters en kotters, die veelal vergingen in stormen. Velen hebben de visserij met hun leven moeten bekopen, hun lichamen werden vaak ook nooit meer teruggevonden.

Teksten[bewerken]

Gedicht[bewerken]

Hier wendden zij de steven
en door wie achterbleven
werd hier op hen gewacht
Hier werd voor hen gebeden
maar ook intens geleden
als "tinge" (tijding) werd gebracht
Velen in zee gebleven en
hier staan ze ingeschreven
en wordt aan hen gedacht

Bijbelcitaat[bewerken]

..., en de zee is er niet meer[1]

Onthulling[bewerken]

Op 11 mei 1968 werd door koningin Juliana het vissersmonument onthuld. Dit kunstwerk is vervaardigd door G. van der Leeden uit Bergen (N.H.). het stelt een vissersvrouw voor, die nog één keer achterom kijkt naar zee, vanwaar haar geliefde(n) had(den) moeten komen. Op de 34 marmeren platen staan 368 namen van hen die op zee het leven verloren.

Tussen 1865 en 1904 zijn meer dan 210 Urkers in de golven omgekomen. Onder hen bevonden zich kinderen van 8, 10 en 11 jaar.

Zie ook[bewerken]