Uta van Ballenstedt

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Standbeeld van Uta in de Dom van Naumburg, een post mortem gemaakt ideaalportret.

Uta van Ballenstedt (Ballenstedt, circa 1000 - 23 oktober voor 1046), afkomstig uit het geslacht van de Ascaniërs, was de echtgenote van de machtige markgraaf Ekhard II van Meißen.

Leven[bewerken]

Uta was een dochter van graaf Adalbert (?) van Ballenstedt en diens vrouw Hidda, dochter van markgraaf Odo I van Lausitz (930–993) van de Saksische mark Lausitz. Haar broer Esiko van Ballenstedt is de stamvader van de Ascaniërs. Haar vader liet haar waarschijnlijk uit machtspolitieke motieven rond 1026 trouwen met de markgraaf van Meißen. Het huwelijk bleef kinderloos. Met Ekhard II eindigde het geslacht van de Ekhardijnen.

Uta's bruidsschat viel na de dood van haar man Ekhard II in 1046 deels aan de sticht van Gernrode, waar haar zus Hazecha ten laatste in 1044 tot abdis was verkozen geworden, en aan keizerin Agnes toe.

Als medestichteres van de Dom van Naumburg werd aan haar het standbeeld, bekend onder de naam Uta van Naumburg, een van de twaalf stichtersfiguren, naast de figuur van haar echtgenoot in het westelijk koor van de Dom toegewijd. Dit beeld zou Walt Disney als inspiratiebron hebben gediend voor het uiterlijk van de boze stiefmoeder van Sneeuwwitje in zijn tekenfilm Sneeuwwitje en de zeven dwergen (1937).

Referenties[bewerken]

Externe links[bewerken]