Valérie Pécresse

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Valérie Pécresse

Valérie Anne Émilie Roux (Neuilly-sur-Seine, 14 juli 1967) is een Franse politica.

Levensloop[bewerken]

Ze is de dochter van Dominique Roux en Catherine Bertagna. Haar vader was voorzitter van de Groep Bolloré Telecom. Ze trouwde met Jerôme Pécresse, voorzitter van Alstom Renewable Power. Ze kregen drie kinderen.

Na middelbare studies aan de privéschool Sainte-Marie de Neuilly, behaalde ze haar baccalaureaat toen ze zestien was.

In 1988 behaalde ze haar diploma aan de Hautes Études Commerciales (HEC) in Parijs. Ze studeerde aan de École nationale d'administration (promotie 1992).

Ze werd benoemd in de Conseil d'État en doorliep er het traditionele curriculum. Ze nam ontslag in 2015.

Van 1992 tot 1998 doceerde ze grondwettelijk recht aan het Institut d'études politiques in Parijs.

In 1997 werkte ze, bij de wetgevende verkiezingen, voor Jacques Chirac. Ze werkte vervolgens bij hem op het Élysée, tot in 2002.

Politiek[bewerken]

Bij de wetgevende verkiezingen van 2002 werd ze verkozen tot parlementslid. Ze werd ook adjunct secretaris-generaal bij de UMP en woordvoerder.

In mei 2007, na de verkiezing van Nicolas Sarkozy tot president, werd ze minister voor Hoger Onderwijs en voor Onderzoek in de regering-Fillon, een functie die ze behield in de regering-Fillon II en III, terwijl ze ook herkozen werd als parlementslid.

In juni 2011 werd ze minister voor het Budget en de Openbare Rekeningen, in opvolging van François Baroin die de opvolging nam van Christine Lagarde, terwijl ze zelf werd opgevolgd door Laurent Wauquiez.

In 2012 werd ze opnieuw parlementslid. Na een aantal verwikkelingen, veroorzaakt door de strijd François Fillon (die zij steunde) en Jean-François Copé, werd ze afgevaardigd secretaris-generaal voor de UMP.

In 2016 steunde ze Alain Juppé bij de voorverkiezingen binnen de UMP.

Ze nam ook deel aan regionale verkiezingen. In 2009 haalde ze het niet in de regio Île-de-France, waar de linkse lijst het haalde. In 2010 haalde ze het dan wel in het departement Yvelines.

In 2015 won ze de verkiezingen in de regio Île-de-France en werd voorzitter.

In 2017 richtte ze een eigen beweging op binnen Les Républicains, onder de naam Libres. Na ook al geen kandidaat te zijn geweest bij de parlementsverkiezingen van juni 2017, kondigde ze aan dat ze geen kandidaat was om partijvoorzitter te worden.

Publicaties[bewerken]

Literatuur[bewerken]

  • Who is who in France, notitie Valérie Pécresse en Dominique Roux, 2013.
  • Jérôme Pécresse, le mari de Valérie, in: Paris Match, 24 augustus 2010.
  • Pécresse, la chiraquienne qui monte, in: Le Nouvel Obs, 9 juli 2011.
  • Virginie LE GUAY en Caroline FONTAINE, L'affiche des élections régionales : Le match Pécresse / Bartolone, in: Paris Match no 3444, 21- 27 mai 2015.
  • Régionales 2015: Valérie Pécresse quitte le Conseil d'État, in: Le Point, 12 november 2015.
  • Valérie Pécresse, la guerrière, in: Le Parisien, 29 maart 2009.
  • Charles JAIGU, Valérie Pécresse, à la recherche de l'autonomie"", in: Le Figaro, november 2007.
  • Régionales : Pécresse bat Karoutchi pour l'investiture UMP en Ile-de-France, in: Le Monde, 22 maart 2009.
  • Dominique MALECOT, Ile-de-France : Valérie Pécresse entre en campagne pour les régionales, Les Échos, 25 septembre 2014.
  • UMP : Pécresse adoubée par Sarkozy en vue des régionales, in: Le Parisien, 27 januari 2015.
  • Valérie Pécresse déclare une nouvelle guerre à la burqa, in: Le Point, 27 november 2014.
  • Olivier ARANDEL, Pécresse porte plainte contre X après la divulgation de l'interpellation de son fils, in: Le Parisien,‎ 30 maart 2017.
  • Valérie Pécresse lance "Libres !", son mouvement au sein des Républicains', in: Francetvinfo, 9 juli 2017.

Externe links[bewerken]