Valentin Vaerwyck

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Valentin Vaerwyck
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Persoonsinformatie
Nationaliteit Vlag van België België
Geboortedatum 3 maart 1882
Geboorteplaats Gent
Overlijdensdatum 27 november 1959
Overlijdensplaats Gent
Beroep Architect
Portaal  Portaalicoon   Civiele techniek en bouwkunde
Gemeentehuis van Zomergem uit 1923.
Gerechtsgebouw Dendermonde uit 1927.
Het woonhuis "Eigen Heerd" van architect Valentin Vaerwyck, uit 1914.

Valentin Vaerwyck (Gent, 3 maart 1882 - aldaar, 27 november 1959) was een Vlaams architect.

Hij was een zoon van architect Henricus Leopoldus Vaerwyck (1850-1919) en Celina Maria De Backer, en huwde in 1914 met Irma Alexandre. Hij was al vroeg geïnteresseerd in het werk van zijn vader en liep als 17-jarige stage bij de architect Stéphane Mortier. Hij ligt begraven op Campo Santo in Sint-Amandsberg in een grafzerk naar eigen ontwerp.

Hij wordt beschouwd als een van de belangrijke architecten van de eerste helft van de twintigste eeuw in Vlaanderen.


Wereldtentoonstelling 1913 in Gent[bewerken]

Vaerwyck was nauw betrokken bij de opbouw van de Wereldtentoonstelling van 1913 in Gent.

Hij ontwierp de wijk Oud Vlaendren en verschillende gebouwen voor de wijk Modern dorp

Met Geo Verbanck maakte hij het monument ter ere van de gebroeders Van Eyck, dat ter gelegenheid van de tentoonstelling werd onthuld.

Werken (Selectie)[bewerken]

Vaerwyck ontwierp onder meer de volgende constructies:

  • de Sint-Gertrudiskerk (Appelterre-Eichem) (1909) in samenwerking met zijn vader Henri
  • burgerhuis (Gent, Koningin Elisabethlaan 18) (1910)
  • de zuil die Sire van Maldegem genoemd wordt (1913) en op het Sint-Veerleplein te Gent staat. Deze is een zeldzaam restant van de wereldtentoonstelling.
  • het gemeentehuis van Zomergem (1923)
  • villa Zeemeermin (De Haan, Rembrandtlaan 13) (1924-1927)
  • het gemeentehuis van Uitbergen (1925-1927)
  • het Gerechtsgebouw van Dendermonde (1927)
  • villa La Clairière (Sint-Martens-Latem, Latemstraat 131) (1929)
  • de kerk van de Oude Bareel (Sint-Amandsberg) (1930)
  • de Sint-Pietersbuitenkerk (Gent) (1936-1937)
  • het Provinciehuis van Oost-Vlaanderen (Gent)
  • Veeartsenijschool (Gent, Casinoplein 23 & Coupure 308, 312)
  • herenhuis (Gent, Belfortstraat 29), in samenwerking met zijn vader
  • burgerhuizen (Gent, Kortrijksesteenweg 892-898, 904), waaronder zijn eigen woning Eigen Heerd.
  • villa Green Lodge (Gent, Gérard Willemotlaan 87)
  • villa's in Gent en in De Haan.

Hij kreeg ook opdrachten voor het tekenen van sociale woningen (Merelbeke) en was betrokken bij tal van restauraties van kerken, vooral in Oost-Vlaanderen (Oombergen, Hansbeke...). Ook de restauratie van de Belforttoren (Gent) was van zijn hand.

Trivia[bewerken]

Omwille van het belang dat men aan zijn werk hechtte, werd in 2010 een nieuwe straat in Gent naar hem genoemd: de "Valentin Vaerwyckweg". Dit is de verbinding tussen de R4 en de Sint-Denijslaan.

Literatuur[bewerken]

  • Anthony DEMEY, Valentin Vaerwyck: Van Oud-Vlaendren tot Nieuw Provinciehuis, uitgave in opdracht van de Bestendige Deputatie van de Provincieraad van Oost-Vlaanderen, 1993, Gent, 64 blz, ISBN 9074311091

Externe link[bewerken]