Naar inhoud springen

Valerie Adams

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Valerie Vili)
Valerie Adams
Valerie Adams alweer eerste, nu op de WK indoor van 2012, Istanbul.
Valerie Adams alweer eerste, nu op de WK indoor van 2012, Istanbul.
Volledige naam Valerie Kasanita Adams
Geboortedatum 6 oktober 1984
Geboorteplaats Rotorua
Nationaliteit Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland
Lengte 1,96 m
Gewicht 120 kg
Sportieve informatie
Discipline kogelstoten, discuswerpen, kogelslingeren
Trainer/coach Kirsten Hellier, Didier Poppe
Eerste titel Nieuw-Zeelands kampioene kogelstoten 2001
OS 2004, 2008, 2012, 2016, 2020
Extra Oceanisch recordhoudster kogelstoten (in- + outdoor);
Gemenebest recordhoudster kogelstoten
Medailles
Portaal  Portaalicoon   Atletiek

Dame Valerie Kasanita Adams (eerder Valerie Vili, Rotorua, 6 oktober 1984) is een Nieuw-Zeelandse voormalige atlete, die gespecialiseerd was in het kogelstoten. Op dit onderdeel nam ze vijfmaal deel aan de Olympische Spelen, waar ze tweemaal goud, eenmaal zilver en eenmaal brons veroverde. Daarnaast werd zij achtmaal wereldkampioene (viermaal outdoor en indoor) en meervoudig Nieuw-Zeelands kampioene. Ze is indoor zowel als outdoor Oceanisch recordhoudster en heeft ook het Gemenebest-record in handen met 20,54 m. Hiernaast werd ze ook Nieuw-Zeelands kampioene kogelslingeren en Nieuw-Zeelands kampioene discuswerpen.

Adams begon op veertienjarige leeftijd met topsport. Als junior behoorde ze tot de sterkste kogelstootsters van haar land. Op vijftienjarige leeftijd werd ze voor het eerst Nieuw-Zeelands kampioene kogelstoten en in datzelfde jaar werd ze wereldkampioene bij de jeugd. In 2002 won ze in Kingston op haar favoriete nummer goud op de wereldkampioenschappen voor junioren en veroverde ze hierop een zilveren medaille bij de Gemenebestspelen.

In 2003 maakte Valerie Adams op de wereldkampioenschappen van 2003 in Parijs haar WK-debuut bij de senioren en werd op het onderdeel kogelstoten met 18,65 vijfde. Het jaar erop richtte ze zich op de Olympische Spelen in Athene, waar ze in de finale een achtste plaats haalde met 18,56.

In 2005 behaalde ze op twintigjarige leeftijd voor het eerst een medaille bij de internationale elite. Op de WK in Helsinki veroverde Adams brons met een stoot van 19,62 en werd tweede bij de wereldatletiekfinale. Op de Gemenebestspelen 2006 in Melbourne won ze een gouden medaille met 19,66. Een jaar later behaalde ze het eerste grote succes in haar sportcarrière door goud te winnen op de WK in Osaka. Met een stoot van 20,54 verbeterde ze op dit kampioenschap haar PR met meer dan 30 centimeter. Ze versloeg hiermee met precies 6 cm regerend wereldkampioene Nadzeja Astaptsjoek.

Meervoudig olympisch en wereldkampioene

[bewerken | brontekst bewerken]

Het jaar erop boekte Adams eveneens succes op de wereldindoorkampioenschappen. Op 9 maart 2008 won zij in het Spaanse Valencia een gouden medaille bij het kogelstoten met 20,19, een indoorrecord voor Oceanië. Op de Olympische Spelen van 2008 in Peking won ze een gouden medaille bij het kogelstoten. Al bij haar allereerste poging in de finale zette de Nieuw-Zeelandse de boel op scherp met haar winnende stoot van 20,56. Slechts de Wit-Russische Natallja Michnevitsj kwam bij haar tweede poging in de finale met 20,28 nog enigszins in de buurt en veroverde hiermee het zilver. Terwijl Adams bij al haar pogingen de 20 metergrens overschreed, slaagde verder geen van haar concurrentes hierin. Nadzeja Astaptsjoek was van hen de beste en veroverde het brons. Bij later uitgevoerde controles van bewaarde urinemonsters werden bij beide Wit-Russische atletes echter overtredingen van de dopingregels vastgesteld, die als gevolg hiervan alle twee hun medailles weer konden inleveren. Het maakte de overwinning van Adams er alleen maar indrukwekkender op.
Een jaar later prolongeerde Adams haar wereldtitel bij de WK in Berlijn. Met 20,44 bleef ze de Duitse Nadine Kleinert (zilver; 20,20) en de Chinese Gong Lijiao (brons; 19,89) voor.

Valerie Adams op weg naar haar derde wereldtitel, Daegu 2011.

Op 29 augustus 2011 werd Adams in het Koreaanse Daegu voor de derde achtereenvolgende maal wereldkampioene. Die uitslag stond al na haar tweede poging van 20,04 vast, maar bij haar laatste poging in de finale haalde ze nogmaals uit en het resultaat van 21,24 m was de verste stoot sinds het 'dopingtijdperk'. Na 1990 heeft slechts een drietal atletes verder gestoten, Valentina Fedyushina (21,60 in 1991), Vita Pavlysh (21,69 in 1998) en Larisa Pelesjenko (21,46 in 2000), maar ook die drie hebben later dopingstraffen opgelopen.

Oppermachtig in 2012

[bewerken | brontekst bewerken]

In 2012 was Adams oppermachtig. Zij nam dat jaar deel aan veertien wedstrijden en won ze allemaal. Bij de WK indoor in Istanbul greep zij in de finale met haar tweede worp van 20,48 de leiding, slechts één centimeter onder haar eigen Oceanisch record. Alleen Nadzeja Astaptsjoek bleef met 20,42 in haar buurt, waarna de Nieuw-Zeelandse bij haar laatste poging de genadeklap uitdeelde en met een nieuw Oceanisch record van 20,54 haar derde achtereenvolgende indoortitel veroverde.
In de Diamond League won Adams zes wedstrijden en behaalde zij tevens de eindzege, wat haar een kostbare diamant opleverde, waarna zij op de Olympische Spelen van Londen haar titel prolongeerde. Aanvankelijk leek Astaptsjoek ditmaal te sterk voor haar te zijn en de titel te hebben gewonnen, maar daags na de sluiting van de Spelen werd die uit de uitslag geschrapt na een positieve dopingtest en ging het goud alsnog naar de Nieuw-Zeelandse.

Valerie Adams, met de gouden plak in haar mond op het erepodium in Sopot 2014, geflankeerd door Christina Schwanitz (links) en Gong Lijiao (rechts).

Vier opeenvolgende WK-titels in- en outdoor

[bewerken | brontekst bewerken]

In 2013 veroverde Adams voor de vierde achtereenvolgende maal de titel bij het kogelstoten op de WK in Moskou. Zij werd hiermee de eerste vrouw die dat bij het kogelstoten had gepresteerd. Het jaar eindigde in mineur, doordat zij in september een operatie aan zowel haar linker enkel als haar rechterknie moest ondergaan. Daar herstelde zij echter volledig van, want in 2014 veroverde zij nu ook haar vierde achtereenvolgende indoortitel bij de WK indoor in Sopot, Polen, met een verste stoot van 20,67 m. Op de Gemenebestspelen in Glasgow, later dat jaar, was Adams niet alleen vlaggendraagster bij de openingsceremonie, maar behaalde zij ook, voor de derde keer alweer, de gouden medaille bij het kogelstoten. Het was sinds augustus 2010 haar 54ste achtereenvolgende overwinning bij het kogelstoten.

Tweejarige onderbreking wegens blessures

[bewerken | brontekst bewerken]

In 2014 en 2015 kwam Adams door blessures niet aan wedstrijddeelname toe, hoewel ze het nog wel probeerde. Bij het toernooi om de World Athletics Wereldbeker was ze van plan om haar eerder veroverde titel te verdedigen, maar reeds voor de aanvang van het toernooi moest zij zich afmelden. Ze onderging aan het eind van dat jaar operaties aan haar schouder en elleboog, gevolgd door een revalidatieperiode tot ver in 2015. Vervolgens liet zij zich in augustus 2015 opnieuw opereren aan haar eerder in september 2013 onder het mes gegane knie.

Olympisch zilver in 2016

[bewerken | brontekst bewerken]

In 2016 meldde Adams zich weer aan het wedstrijdfront met een gouden stoot van 19,43 bij de nationale kampioenschappen in maart, gevolgd door een bronzen medaille met 19,25 bij de WK indoor in Portland. Half juli volgde bij de Herculis-meeting in Monaco met 20,05 haar eerste stoot voorbij de 20 meter, waarna zij optimaal geprepareerd richting de Olympische Spelen in Rio de Janeiro toog om daar andermaal haar olympische titel te prolongeren. Dat leek ook te lukken, want bij haar tweede poging van 20,42 ging zij ogenschijnlijk zonder tegenstand van belang richting haar derde gouden plak. De Amerikaanse Michelle Carter toverde bij haar laatste poging echter een PR van 20,63 uit de hoge hoed en kaapte zo het goud voor de neus van de Nieuw-Zeelandse weg, die nog wel probeerde te pareren, maar verder dan 20,39 kwam Adams in haar laatste poging niet. Ditmaal moest zij dus genoegen nemen met zilver. Overigens waren Carter en Adams een klasse apart, want de enige twee die voorbij de 20 meter stootten.

Valerie Adams was tot begin 2010 getrouwd met discuswerper Bertrand Vili uit Nieuw-Caledonië. In 2016 trouwde zij vervolgens met Gabriel Price, een schoolvriend. Samen kregen zij een dochter en een zoon. In 2023 kwam er ook aan dit huwelijk een einde.

  • Olympisch kampioene kogelstoten - 2008, 2012
  • Wereldkampioene kogelstoten - 2007, 2009, 2011, 2013
  • Wereldindoorkampioene kogelstoten - 2008, 2010, 2012, 2014
  • Gemenebestkampioene kogelstoten - 2006, 2010, 2014
  • Frans kampioene kogelstoten - 2003
  • Nieuw-Zeelands kampioene kogelstoten - 2001 t/m 2011, 2013, 2014, 2016, 2018, 2020, 2021
  • Nieuw-Zeelands kampioene kogelslingeren - 2003
  • Nieuw-Zeelands kampioene discuswerpen - 2004
  • Wereldjeugdkampioene kogelstoten - 2002
  • Wereldkampioene B-junioren kogelstoten - 2001

Persoonlijke records

[bewerken | brontekst bewerken]
Outdoor
Onderdeel Prestatie Datum Plaats
kogelstoten 21,24 m (AR) 29 augustus 2011 Daegu
discuswerpen 58,12 m 31 maart 2004 Whanganui
kogelslingeren 58,32 m 6 april 2002 Auckland
Indoor
Onderdeel Prestatie Datum Plaats
kogelstoten 20,98 m (AR) 28 augustus 2013 Zürich
Kampioenschappen
Diamond League-overwinningen

Onderscheidingen

[bewerken | brontekst bewerken]
Zie de categorie Valerie Adams van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Overgenomen van "https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Valerie_Adams&oldid=70430339"