Van Gameren

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Van Gameren is een Belgisch adellijk huis.

Geschiedenis[bewerken]

Hannardus van Gameren of Gamerius, was een zestiende-eeuwse humanist, dichter en theoloog.

De Brabantse familie van Gameren telde onder zijn leden de drossaard van Gameren en zijn in Zaventem geboren zoon Hendrik Gabriël van Gameren (1700-1775), die de zestiende bisschop van Antwerpen werd.

Leopold van Gameren, burgemeester van Burcht, en Reine Lunden waren de ouders van drie zoons die in 1874 erkenning in de Belgische erfelijke adel verkregen, na voorlegging van bewijzen van adellijke status binnen de familie onder het ancien régime.

Adolphe van Gameren[bewerken]

Adolphe Charles Marie van Gameren (Antwerpen, 28 oktober 1828 - Mechelen, 9 november 1890) was priester, licentiaat in kerkelijk recht en doctor in de theologie. Hij bleef uiteraard zonder afstammelingen.

Eugène van Gameren[bewerken]

Eugène Joseph Marie van Gameren (Antwerpen, 28 augustus 1837 - 28 juli 1918) bleef vrijgezel.

Leon van Gameren[bewerken]

  • Leon Hubert Marie van Gameren (Antwerpen, 27 mei 1839 - 17 april 1906) trouwde in Tongeren in 1867 met Valérie Perreau (1843-1931). Ze kregen vijf kinderen.
    • Adolphe van Gameren (1870-1958) trouwde in Elsene in 1917 met Gisèle Deheen (1886-1965), met afstammelingen tot heden.

Literatuur[bewerken]

  • Ridder DE SCHOUTTEETE DE TERVARENT, Notice historique et généalogique sur la maison noble De ou Van Gameren, originaire de Hollande, in: Annales du Cercle archéologique du Pays de Waes, 1861-1862.
  • F. NÈVE, Hannardus van Gameren, in: Biographie nationale de Belgique, T. VII, Brussel, 1880.
  • V. GRAMBERGEN, Hendrik G. Van Hameren, 16e bisschop van Antwerpen, 1700-1775, in: Eigen Schoon en de Brabander, 1967.
  • Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1989, Brussel, 1989.
  • P. DELSAERT, De bibliotheek van Hendrik Gabriël Van Gameren, bisschop van Antwerpen (1700-1775), in: Bijdragen tot de geschiedenis, Antwerpen, 1993.