Van Zijstweg 51

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Huis van Mien
Achterzijde
Bouw gereed 1875
Verbouwing 1927
Portaal  Portaalicoon   Civiele techniek en bouwkunde

Het pand Van Zijstweg 51, ook bekend als het Huis(je) van Mien is een voormalige hovenierswoning in Utrecht, die staat tussen de Jaarbeurs en de Veilinghaven. Het pand werd tussen 1996 en 2019 bedreigd met sloop.

Het huis werd gebouwd rond 1875, toen het Merwedekanaal nog niet was aangelegd. Het huis werd betrokken door de hoveniersfamilie De Groot. Bij de aanleg van de Veilinghaven bleef het huis gespaard, en rond 1927 werd het in art-decostijl verbouwd naar ontwerp van de Utrechtse architect Wentinck.

In 1996 kocht de gemeente het pand met de bedoeling het te slopen. Voorwaarde was dat Mien de Groot (1912-1998), die in het huis was geboren en nooit ergens anders had gewoond, erin mocht blijven wonen.[1] De Van Zijstweg, die oorspronkelijk aan de voorkant van het huis liep, werd langs de achterzijde verlegd.

Het pand werd in 2007 voor het publiek toegankelijk gesteld tijdens Open Monumentendag en tijdens een huiskamerconcert.[2][3] In 2011 werd het pand opgenomen in de routekaart 'Gek op het Merwedekanaal' van Passie voor Utrecht[4] en was op 25 september 2011 het beginpunt van de Fluisterwandeling.

In 2012 werden de plannen voor een HOV-baan in de Van Zijstweg concreet. De gemeente wilde het huis daarvoor slopen. Na een onderzoek naar verplaatsing van het huis bleek deze optie te kostbaar.[5] Onder andere de Vereniging Oud-Utrecht en GroenLinks[6] streden voor behoud en wezen daarbij vooral op het interieur: bedsteden, opkamers, een antieke trap. Het houtwerk is in bijzondere kleuren geschilderd. Bovendien is dit het laatste hoveniershuis in een gebied waar er vroeger vele waren.

Ook de Fietsersbond kwam met een voorstel om het fietspad te verplaatsen naar voor het huis, waar het oorspronkelijk ook liep.

Op 17 september 2019 heeft het Utrechts college de hovenierswoning aangewezen als gemeentelijk beschermd monument, als erkenning van de cultuurhistorische waarde van de woning en als herinnering aan de agrarische geschiedenis van het gebied.[7]