Vandal (schip, 1903)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Vlag van Rusland
Vanal
River tanker Vandal (mechanical drawings, 1903).png
Geschiedenis
Werf Machinefabriek Ludwig Nobel te Sormovski
Tewaterlating Voorjaar 1903
Eigenaren
Eigenaar Branobel
Algemene kenmerken
Lengte 74,5 meter
Tonnenmaat 800 dwt
Voortstuwing en vermogen Drie Aktiebolag Diesel Motorer dieselmotoren, elk 120 pk dieselelektrische overbrenging naar drie schroeven
Portaal  Portaalicoon   Maritiem

De Vandal (Russisch: Вандал) was met de oplevering in 1903 het eerste dieselmotorschip ter wereld. Het was tegelijkertijd ook het eerste dieselelektrische schip ter wereld. In hetzelfde jaar werd in Frankrijk met de Petit Pierre het tweede dieselschip opgeleverd.

Aanloop[bewerken]

De Zweedse ingenieur A. Carls, in dienst van Branobel – onder leiding van Emanuel Nobel, zoon van Ludvig Nobel, de oudste broer van Alfred Nobel – informeerde zijn werkgever over het boek Theorie en constructie van een rationeelen warmte-motor van Rudolf Diesel. Nobel, die het grootste deel van de olievelden in Bakoe in bezit had, was zeer geïnteresseerd in een afzetmarkt voor zijn olie en verwierf samen met zijn bankier Marcus Laurentius Wallenberg in 1898 het eerste dieselmotor-patent.

Bouw[bewerken]

In de jaren 1902/03 wordt op een werf aan de Volga een riviertanker gebouwd. Deze wordt uitgerust met drie dieselmotoren van elk 120 pk - van Aktiebolag Diesel Motorer uit Stockholm - die drie generatoren aandrijven. Met de hiermee opgewekte stroom worden elektromotoren aangedreven, die op hun beurt weer drie schroeven aandrijven. Dit was een oplossing van de Italiaanse uitvinder Del Proposto. Daarmee werd het probleem overkomen dat de dieselmotoren niet van draairichting konden veranderen.

De Vandal was een riviertanker die aardolieproducten van Rybinsk over de Volga en verscheidene kanalen naar Sint-Petersburg bracht. Twee olietanks waren voor en twee achter de machinekamer in het midden geplaatst.[1]

Carrière[bewerken]

De techniek functioneerde goed, maar al op de eerste reis liep het schip dusdanig zware averij op dat het terug moest naar de werf voor reparatie. Na de reparatie voer het schip nog 10 jaar over de Volga. Het zusterschip Ssarmat, dat in hetzelfde jaar in de vaart kwam, bleef tot 1923 in dienst. De ervaringen waren zo positief dat Nobel besluit om 60 schepen uit zijn vloot om te bouwen naar dieselbedrijf. Het was het begin van het einde van het stoomtijdperk.

Referenties[bewerken]