Variance inflation factor

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De variance inflation factor (VIF, variantie-inflatie-factor) is een begrip uit de statistiek. De VIF-waarde geeft aan of er multicollineariteit aanwezig is tussen twee of meerdere variabelen. Algemeen wordt aangenomen dat er multicollineariteit is wanneer de VIF-waarde groter dan 4 is[1].

De VIF-waarde wordt berekend als: 1/1 − R² , waarbij R² de determinatiecoëfficiënt is, het quotiënt van de variantie in de endogene variabele verklaard door het model en de totale variantie.

Wanneer de determinatiecoëfficiënt een kleine waarde aanneemt, is er nauwelijks multicollineariteit. Dan wordt het model niet vertekend en zullen er geen variabelen uit het model verwijderd hoeven worden.