Naar inhoud springen

Varicocele

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
varicocele
Varicoceles, gemarkeerd met een cirkel.
Varicoceles, gemarkeerd met een cirkel.
Classificatie
Specialisme Urologie
Lichaamsdeel scrotum
Gerelateerde aandoeningen Spataderen
Coderingen
ICD-11
Eerdere versies
ICD-10: X##.#
ICD-9: xxx
DOID [http://disease-ontology.org/term/xxx xxx xxx]
MedlinePlus 001284
MeSH D014646
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Een varicocele is een verwijding van de aderen ('venen') in het scrotum, meestal in het veneuze netwerk rond de teelbal dat het plexus pampiniformis wordt genoemd. De aandoening lijkt op spataderen (varices) in de benen en komt vooral voor bij adolescenten en jongvolwassen mannen. De varicocele ontstaat door een verminderde afvoer van bloed uit de teelbal, vaak als gevolg van slecht functionerende kleppen in de aderen of anatomische factoren.[1][2]

Epidemiologie

[bewerken | brontekst bewerken]

Een varicocele komt voor bij ongeveer 15–20 % van alle mannen en bij tot 40 % van de mannen met vruchtbaarheidsproblemen. De aandoening treft meestal de linker testikel, omdat de linker testikelader onder een rechte hoek in de nierader uitmondt, wat een hogere veneuze druk veroorzaakt.[3][4]

Pathofysiologie

[bewerken | brontekst bewerken]

De belangrijkste oorzaak van een varicocele is het falen van de veneuze kleppen die normaal voorkomen dat bloed terugstroomt. Hierdoor ontstaat een ophoping van bloed en verwijding van de aderen in het scrotum. Andere mogelijke oorzaken zijn compressie van de veneuze afvoer of anatomische variaties in de aderstructuur.[3]

Klinisch beeld

[bewerken | brontekst bewerken]

Veel varicoceles veroorzaken geen klachten en worden toevallig ontdekt tijdens een lichamelijk onderzoek of vruchtbaarheidsonderzoek. Mogelijke symptomen zijn:

  • Een zwaar of trekkend gevoel in het scrotum
  • Een doffe pijn die toeneemt bij staan of inspanning
  • Een zichtbare of voelbare massa boven de testikel, soms beschreven als een zakje wormen
  • In sommige gevallen testikelatrofie (krimp van de testikel)[5]

De diagnose wordt meestal gesteld via lichamelijk onderzoek terwijl de patiënt staat, soms gecombineerd met de Valsalva-manoeuvre (krachtig uitademen tegen gesloten luchtwegen) om de veneuze druk te verhogen. Een Doppler-echografie wordt vaak gebruikt om de diameter van de aderen te meten en de terugstroom van bloed (reflux) vast te stellen.[6]

Classificatie

[bewerken | brontekst bewerken]

Varicoceles worden vaak ingedeeld in drie graden:

  • Graad I – alleen voelbaar bij Valsalva-manoeuvre
  • Graad II – voelbaar zonder Valsalva, maar niet zichtbaar
  • Graad III – duidelijk zichtbaar door de huid van het scrotum[3]

Een varicocele kan de testikelfunctie beïnvloeden door:

  • Verminderde sperma-productie
  • Verminderde beweeglijkheid en kwaliteit van sperma
  • Testikelgroei-achterstand (vooral bij adolescenten)

Deze effecten kunnen bijdragen aan mannelijke onvruchtbaarheid.[7][3]

Niet alle varicoceles vereisen behandeling. Bij afwezigheid van klachten of vruchtbaarheidsproblemen is observatie vaak voldoende.

Indicaties voor behandeling zijn:

  • Pijn of ongemak
  • Testikelatrofie
  • Aantoonbare vruchtbaarheidsproblemen

Chirurgische opties omvatten:

  • Varicocelectomie: het afbinden van de verwijde aderen via open of microscopische chirurgie
  • Embolisatie: afsluiting van de ader via een katheter door een interventieradioloog[8][9]

De meeste varicoceles zijn goedaardig en vereisen geen ingreep. Na behandeling kan de spermakwaliteit verbeteren en in sommige gevallen de vruchtbaarheid herstellen. Een recidief is echter mogelijk, afhankelijk van de toegepaste techniek.[3]