Vectorpotentiaal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De (magnetische) vectorpotentiaal is een begrip uit de natuurkunde, dat nauw verbonden is aan het magnetisch veld (en daarmee de magnetische inductie). Ruw gezegd is het een vectorveld dat de informatie van het magnetisch veld op een andere manier codeert. Voor een wiskundige beschrijving van het begrip vectorpotentiaal, zie vectorpotentiaal (wiskunde).

Definitie en uitleg[bewerken | brontekst bewerken]

De wetten van Maxwell stellen dat het magnetisch veld H, en daarmee de magnetische inductie B, een divergentievrij vectorveld is:

.

Dit impliceert dat het mogelijk is de magnetische inductie te schrijven als de rotatie van een ander vectorveld:

Dit veld A noemt men de vectorpotentiaal.

Elektrische potentiaal[bewerken | brontekst bewerken]

Naast de definitie van de (magnetische) vectorpotentiaal, kan men ook een elektrische potentiaal definiëren, die mede het elektrische veld E 'genereert', als volgt:

Dit kan op grond van de gegeneraliseerde inductiewet van Faraday, de vergelijking in de wetten van Maxwell die stelt dat

Dit heeft een zeer bijzonder gevolg: twee van de wetten van Maxwell zijn equivalent aan de definities hierboven. Als men het elektrische veld en het magnetische veld schrijft als afgeleid van een elektrische (scalaire) potentiaal en een magnetische vectorpotentiaal, dan volgt dat

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]