Verbond van de elzenbroekbossen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Verbond van de elzenbroekbossen
Verbond van de elzenbroekbossen
Verbond van de elzenbroekbossen
Syntaxonomische indeling
Klasse:Alnetea glutinosae
(klasse van de elzenbroekbossen)
Orde:Alnetalia glutinosae
(orde van de elzenbroekbossen)
Verbond
Alnion glutinosae
Malcuit 1929
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons

Het verbond van de elzenbroekbossen (Alnion glutinosae) is een verbond uit de orde van de elzenbroekbossen (Alnetalia glutinosae). Het omvat bosgemeenschappen die voorkomen op zeer natte standplaatsen in beekdalen en laagveengebieden, en gedomineerd worden door zwarte els en zeggen.

Het verbond telt in Nederland en Vlaanderen twee associaties.

Naamgeving en codering[bewerken | brontekst bewerken]

  • Synoniem: Alnion glutinosa-incanae
  • Frans: Formations boisées à base d'aulne glutineux et de bouleau pubescens sur sols acides
  • Duits: Erlen- und Eschenwäldern an Fließgewässern
  • Engels: Alder brook woodlands
  • Syntaxoncode voor Nederland (RVvN): r42Aa
  • Natura 2000-code: 91E0 - Vochtige alluviale bossen
  • Corine biotope: 41.91 Alder Swamp woods
  • BWK-karteringseenheid: Elzenbroek (vm)

De wetenschappelijke naam Alnion glutinosae is afgeleid van de botanische naam van de belangrijkste kensoort van deze klasse, de zwarte els (Alnus glutinosa).

Kenmerken[bewerken | brontekst bewerken]

Algemeen[bewerken | brontekst bewerken]

Het verbond van de elzenbroekbossen omvat plantengemeenschappen van zeer natte standplaatsen op veenbodems met beperkte jaarlijkse grondwatertafelschommelingen. In de zomer zakt het water ten hoogste 60 cm beneden het maaiveld.

Vegetatiestructuur[bewerken | brontekst bewerken]

Elzenbroekbossen wordt in de Lage Landen gekenmerkt door een matig open tot dichte bosvegetatie met een soortenarme boomlaag die 10 tot 20 m hoog wordt. Vooral de zwarte els is een veel voorkomende soort, soms zelfs de enige boom die zich in dergelijk milieu kan handhaven. De struiklaag is meestal slechts pleksgewijs ontwikkeld op plaatsen waar de bodem iets droger blijft.

De kruidlaag is meestal goed ontwikkeld maar weinig specifiek, ze omvat soorten die ook in natte strooiselruigten en rietlanden worden aangetroffen. Grassen en grasachtige planten, vooral de zeggen, zijn dominant.

In de moslaag spelen veenmossoorten een belangrijke rol, maar het gewoon sterrenmos is de meest voorkomende mossoort.

Associaties in Nederland en Vlaanderen[bewerken | brontekst bewerken]

In Nederland en Vlaanderen komen uit het verbond van de elzenbroekbossen twee associaties voor.

Soortensamenstelling in Nederland en Vlaanderen[bewerken | brontekst bewerken]

Dit verbond heeft in Nederland en Vlaanderen geen specifieke kensoorten. Voor een overzicht van de voornaamste ken- en begeleidende soorten van de klasse, zie de klasse van de elzenbroekbossen.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Alnion glutinosae van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.