Verdicchio

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
De opmaak van dit artikel is nog niet in overeenstemming met de conventies van Wikipedia. Mogelijk is ook de spelling of het taalgebruik niet in orde. Men wordt uitgenodigd deze pagina aan te passen.

Verdicchio.

De Verdicchio is een witte druivensoort die bijna uitsluitend wordt geteeld in de Marche-streek, een regio in het midden van Italië, aan de Adriatische zee. In mindere mate komt de druif voor in naburige regio’s, zoals de Romagna, Umbria en Abruzzo, en op Sardinië. Buiten de Marche regio verliest de Verdicchio zijn beste kwaliteiten en is hij minder succesvol.

De naam Verdicchio is afgeleid van de kleur van de druif, “verde” betekent groen. De Verdicchio wijn heeft een lichte geel/groene kleur.

De Verdicchio is de hoofddruif achter twee DOC wijnproductie gebieden in de Marche. De belangrijkste teelgebieden zijn de kastelen van Jesi in de provincie Ancona en Matelica in de provincie Macerata.

Witte wijn van de Verdicchio behoort tot de beste witte wijnen van Italië. Door het hoge natuurlijk totaal zuurgehalte is de Verdicchio ook bijzonder geschikt voor de productie van natuurlijk sprankelende, mousserende wijn. Het is één van de eerste mousserende wijnen van Italië.

Geschiedenis[bewerken]

Het vroegste bewijs van de Verdicchio-teelt dateert uit de veertiende eeuw. In die tijd werd in het DOC gebied van Verdicchio di Jesi een gelijknamige witte wijn van uitsluitend deze druif geperst.

Genetische analyse toonde onlangs een zeer nauwe relatie aan tussen de Verdicchio en de Trebbiano di Soave druif. Daarom wordt ook wel aangenomen dat de Verdicchio werd geïntroduceerd door kolonisten in de Marche, die aan het eind van de vijftiende eeuw het platteland opnieuw bevolkten na een pest-uitbraak.

In de jaren zestig kende de Verdicchio een groot commercieel succes. De klassieke amfora-fles van de wijn, geproduceerd door Fazi Battaglia en ontworpen door de Milanese architect Antonio Maiocchi, is in die tijd een symbool geworden van de Verdicchio. De marktpositie werd extra verhoogd toen in 1973 Al Pacino de fles ontkurkte en dronk in de film “Serpico”. Toen de amfora-fles in latere jaren werd geassocieerd met goedkope wijn, is de wijn weer in gewone flesvorm teruggekomen.

Teeltgebieden[bewerken]

Het klimaat in de Marche-streek is uitgesproken gunstig. Invloed van zon, Apennijnen en koele zeewind vanuit Adriatische zee werken duidelijk in op het gemoed van de Verdicchio. Dat maakt de Verdicchio de meest karaktervolle inlandse wijn van Italië. De druif groeit het best op gedraineerde, zanderige kalkbodem en groeit snel.

De belangrijkste teeltgebieden zijn twee DOC’s: Verdicchio del Castelli di Jesi en Verdicchio di Matelica. Beide produceren wijn met een minimum van 85% Verdicchio druif en de resterende 15% door andere lokale witte druiven.

Verdicchio dei Castelli di Jesi Riserva wordt geproduceerd in de heuvels rond Jesi, in 21 gemeenten, waaronder Cupramontana, Castelbellino en Staffolo Arcevia. Het DOC Castellig di Jesi in de provincie Ancona heeft de grootste omzet in volume: 24 miljoen flessen. Het is daarmee de belangrijkste DOC in Le Marche. Het aanbod van Castelli di Jesi heeft de grootste verscheidenheid aan stijlen: de traditionele Classico (driekwart van de productie), de Superiore (half procent meer alcohol dan Classico) en Riserva (nog een half procent extra). In dit gebied bevindt zich ook de Nederlandse wijngaard Bastiano, een kleine biologische wijnboerderij gerund door een Nederlandse wijnboer.

De Verdicchio di Matelica Riserva omvat 6 gemeenten: Matelica, Camerino, Castelraimondo, Esanatoglia, Gagliole en Pioraco. Het DOC Verdicchio di Matelica is kleiner dan Castelli di Jesi. De bodems in de wijngaarden hebben een hoger mineraalgehalte en het klimaat is er koeler (mesoklimaat). Daardoor heeft de druif hier een extra pittige intensiteit.

De oogst vindt plaats tijdens de laatste dagen van september (op het gebied van Jesi) of in de eerste week van oktober (op het gebied van Matelica).

Smaak[bewerken]

De Verdicchio werd oorspronkelijk op de markt gebracht om jong te drinken. De lichte, eenvoudige wijnen zijn niet op fust gelagerd en zijn op hun best binnen twee jaar vanaf oogst. Ze zijn helder geel van kleur, smaken delicaat en fris met een boeket van vers fruit en prettig frisse zuren.

Sinds de jaren negentig wordt er grotere zorg besteed aan de wijngaarden en de wijnmakerij en produceren de wijngaarden een hogere kwaliteit druiven. Dit levert een superieure kwaliteit Verdicchio op, met veel structuur, een goede zuurgraad en een hoog alcoholpercentage.

In deze tijd is tevens begonnen met houtlagering, met een complexe, elegante en volle wijn tot gevolg. De smaak van deze fustwijn wordt ondersteund naarmate hij veroudert. Deze wijn heeft minimaal 18 maanden houtlagering en kan ook flink wat ouderdom vergaren: 8 a 10 jaar rijping in de fles.

Er is een verschil in body en intensiteit tussen oudere en jongere wijnen. Waar de jongere wijnen fruitig zijn met frisse zuren, zijn de oudere wijnen voller en kruidiger van smaak, met sterkere aroma’s.

De Riserva van Castelli di Jesi heeft de neiging om meer body te tonen dan die van Matelica en is bitter met tonen van citrus en gedroogd fruit. De Riserva van Matelica is geuriger en fruitiger met een bloemige notensmaak.

Synoniemen[bewerken]

Er wordt onderscheid gemaakt in verschillende ondersoorten: Verdicchio geel (giallo), Verdicchio wit (bianco), Verdicchio verde (groen).

De Verdicchio is ook bekend onder de volgende namen: Boschera bianca, Giallo, Maceratese, Maggiore, Marchigiano, Niuivres, Peverella, Peverello, Peverenda, Peverise bianco, Pfeffer, Pfeffertraube, Terbiana, Torbiana, Trebbiano di Soave, Turbiana, Turbiana Moscato, Turbiano, Turviana, Verdello duro persico, Verdicchio bianco, Verdicchio Dolce, Verdicchio Doratel, Verdicchio Doratello, Verdicchio Giallo, Verdicchio Marchigiano, Verdicchio Marino, Verdicchio Peloso, Verdicchio Scroccarello, Verdicchio Seroccarello, Verdicchio Straccione, Verdicchio Stretto, Verdicchio Verdaro, Verdicchio verde, Verdicchio Verzaro, Verdicchio Verzello, Verdone, Verzaro and Verzello verde.

Referenties[bewerken]

  • J. Robinson Jancis Robinson’s Guide tot Wine Grapes pag 195 Oxfo University Press 1996 ISBN 0-19-860098-4
  • J. Roninson Vines, Grapes & Wines pag 54, 190, 241 Mitcheli Beazley 1986 ISBN 1-85732-999-6
  • Oz Clarke & M. Rand Encyclopedia of Grapes pag 272 Webster International Publishers ISBN 1-4000-9774-6
  • J. Bastianich & D. Lynch Vino Italiano pag 244-246 Crown Publishing 2005 ISBN 1-4000-9774-6
  • P. Saunders Wine Label Language pag 137-214 Firefly Books 2004 ISBN 1-55297-720-X
  • Pierre Galet: Dictionnaire encyclopédique de cépages, 1e editie, Hachette Livre, Parijs 2000, ISBN 2-0123633-18