Verdikkingsmiddel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een verdikkingsmiddel is in de voedingsmiddelenindustrie een ingrediënt dat water kan binden en daarmee het eindproduct dikker maakt.

Verdikkingsmiddelen zijn meestal koolhydraten en worden vooral toegepast in sauzen en soepen, maar ook veel in bijvoorbeeld pudding en snoep. Voor het bereiken van een specifieke viscositeit (hoog-midden-laag) kan gekozen worden uit diverse verdikkingsmiddelen.

Voorbeelden[bewerken | brontekst bewerken]

Hoog-viskeuze oplossingen
Minder viskeuze oplossingen
Laag viskeuze oplossingen

Geleermiddelen zijn een specifiek soort verdikkingsmiddel. Zij vormen onder bepaalde omstandigheden een al dan niet omkeerbare moleculaire netwerkstructuur (gel), waardoor extra stevigheid wordt gerealiseerd.

Een verdikkingsmiddel moet als ingrediënt altijd vergezeld worden van een stofnaam en/of E-nummer. De nummers E400 tot E495 zijn geleermiddelen, emulgatoren, stabilisatoren en verdikkingsmiddelen.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]