Verdrag van Meaux

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Raymond VII onderwerpt zich aan koning Louis IX. In Consuetudinario Tolosano (15e eeuw), Bibliothèque nationale de France, MS Latin 9187 f. 41

Het Verdrag van Meaux (ook Verdrag van Parijs) is een verdrag tussen de Franse kroon en de katholieke kerk. Het verdrag geldt als het officiële einde van de Kruistocht tegen de Katharen.

Het verdrag werd op 12 juni 1229 te Meaux ondertekend door Blanca van Castilië, regentes en moeder van Lodewijk de Heilige, enerzijds en graaf Raymond VII van Toulouse anderzijds. In ruil voor terugtrekking van de plunderende Franse troepen deed die laatste afstand van zijn rechten, en werd het graafschap verdeeld tussen de Franse kroon en de katholieke kerk.

Raimon VII zag zich gedwongen afstand te doen van zijn titel als gevolg van de terreur die de vader van Lodewijk, Lodewijk VIII bijgenaamd "de Leeuw", aanrichtte in het graafschap en andere bezittingen van Raimon VII. Murwgeslagen door de niet aflatende brandschattingen en volledig berooid had hij geen alternatief, want hij was niet meer in staat een leger te onderhouden. Het graafschap Toulouse en het burggraafschap Carcassonne, Béziers en Albi gingen naar de Franse kroon, terwijl het markgraafschap Provence (het betreft hier de streek rond Avignon) naar de Heilige Stoel ging. In het verdrag werd ook opgenomen dat Johanna, de dochter van Raimon, uitgehuwelijkt werd aan een broer van Lodewijk. Hiermee kwam een eind aan de dynastie van Raimon.

De oprichting van de Universiteit van Toulouse vond plaats als onderdeel van het verdrag. Het voorstel om een universiteit op te richten kwam van Graaf Raymond VII van Toulouse. Hij kwam met dit voorstel daar hij, vanwege beschuldigingen van ketterij, een opleiding in theologie moest financieren.