Vergankelijkheidssymbool

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Vier reguliere kanunniken van St. Augustinus mediterend bij een geopend graf over de vergankelijkheid van het aardse bestaan in aanwezigheid van de HH. Hieronymus en Augustinus en Maria, die Elisabeth ontmoet. Meester van de Spes Nostra (actief Noordelijke Nederlanden, ca. 1500-1520)
De trap des ouderdoms, gepubliceerd door Glénisson en Zonen (tussen 1856 en 1900).[1]

Een vergankelijkheidssymbool is een symbool dat de eindigheid van het leven verbeeldt. Sommige benadrukken juist ook het leven na de dood, de Opstanding, reïncarnatie of de terugkeer van nieuw leven. Vergankelijkheidssymbolen worden vaak aangetroffen op kerkhoven en begraafplaatsen.

Soorten symbolen[bewerken]

Er kunnen verschillende symbolen worden onderscheiden.

Symbool Betekenis Afbeelding
Zandloper Het verstrijken van de (levens)tijd
tempus fugit – de tijd vliegt
Hervormde begraafplaats Oudewater 02.JPG
Doodskop Dood Montfoort Algemene Begraafplaats Julianalaan Baarhuisje Detail.JPG
Omgekeerde toortsen Uitdoven van het leven Rhijnvis Feith Graf.jpg
Ouroboros Eeuwige cirkel Ptuj Castle Ouroboros 27102006 01.jpg
Lemniscaat Oneindigheid USVAInfinity.svg
Vlinder Metamorfose naar nieuw leven Schwarzrheindorf (Bonn) Jüdischer Friedhof 32.JPG
Verdorde bloemen Dood Zlamany kwiat.JPG
Afgebroken zuil Afgebroken leven Meppelerstraatweg Oorlogsmonument Detail.jpg
Urn (met doek) Burjanplatz Grabdenkmal 01.JPG
Vrouwenfiguur in lijkwade Dood
Lier Zielsverhuizing Robert Tannahill's grave - geograph.org.uk - 1032001.jpg
Uil Naderende dood Rotterdam ringdijk43 begraafplaats detail.jpg