Verkering

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search

Verkering is de geregelde omgang van twee geliefden. Etymologisch is het afkomstig van het woord "verkeren", dat iets betekent als "omgaan met". Verkering hebben wordt ook wel "omgang hebben" of het hebben van een "vrijer" genoemd. In België spreekt men wel van "kennis hebben (aan)".

De term verkering wordt vooral gebruikt door jongvolwassenen en kinderen en betekent zo veel als het hebben van een romantische relatie.[1]