Vertaaldienst

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een vertaaldienst is een dienst die vertalingen van teksten verzorgt.

Achtergrond[bewerken]

Grote internationale firma's en instellingen, zoals de EU, de NAVO en IBM, hebben hun eigen vertaaldiensten. Vele vertaaldiensten – vaak vertaalbureau genoemd – werken op commerciële basis: voor het vertalen moet betaald worden. Meestal geldt dan een tarief per woord of (vooral in Duitsland) per regel, maar er kan ook een uurtarief of een totaalbedrag worden overeengekomen.

Er bestaan op internet (gratis) vertaalmachines. De kwaliteit van de vertalingen die ze produceren, is echter voor professioneel of commercieel gebruik volstrekt onvoldoende. De vertalingen geven vaak hoogstens een idee van de inhoud van de tekst.

Voor kansarmen bestaan er gespecialiseerde sociale vertaal- en tolkdiensten. Het zijn bijvoorbeeld vertaal- en tolkdiensten waar asielzoekers of ouders van allochtone leerlingen een beroep op kunnen doen in hun contacten met scholen en overheidsdiensten. Ook hulpverleners en artsen die de taal van hun cliënt of patiënt niet kennen (en vice-versa), kunnen er een beroep op doen, soms zelfs via de telefoon.

Vertaalspecialisaties[bewerken]

Veel vertaalbureaus zijn gespecialiseerd in één of meer vakgebieden. Het is voor de kwaliteit van de vertaling van belang dat de vertaler kennis heeft van het specialisme waar de tekst toe behoort. Vaak is die vakkennis even belangrijk als de taalbeheersing van de vertaler. Er zijn zeer veel vakgebieden waarin een vertaler gespecialiseerd kan zijn, bijvoorbeeld in bouwkunde, architectuur of ICT. De vier hoofdspecialisaties zijn: juridisch, medisch, economisch en technisch. Bij een vertaling door een vertaalbureau wordt de tekst in het algemeen nog gecontroleerd door een proeflezer of revisor die eveneens op het specifieke vakgebied van de vertaling deskundig is. Nadat de tekst is gecontroleerd en waar nodig gecorrigeerd, gaat deze pas naar de klant.

Vertaalbureau en revisie[bewerken]

Niet alle vertaalbureaus controleren de vertaling standaard, dit in verband met de kosten voor een proeflezer/revisor (vaak rond de 4 tot 8 cent per woord). In de meeste gevallen kan de klant kiezen of hij deze controle wil of niet. Een vertaalbureau is echter niet verplicht deze dienstverlening aan te bieden. Dit geldt overigens niet voor gecertificeerde vertaalbureaus: deze zijn verplicht om kwaliteitscontrole aan te bieden en steekproefsgewijs ook vertalingen zonder deze service te controleren.

Vertaalbureau en certificering[bewerken]

In Nederland wordt de certificering van vertaalbureaus over het algemeen geregeld door de onafhankelijke certificeringspartij Kiwa.

Brontaal-doeltaal[bewerken]

"Native" vertalers (naar analogie van native speakers) vertalen naar hun moedertaal. Het is voor de kwaliteit van de vertaling van belang dat de vertaler niet alleen de brontaal, maar vooral de doeltaal perfect beheerst. Een niet-moedertaalspreker zal daartoe maar zelden in staat zijn, en zal fouten maken waarvoor hij of zij zelf geheel blind is.

Vertaalbureaus hebben hun aangesloten vertalers vaak uitvoerig getest. Bij opname in het vertalersbestand worden doorgaans proefvertalingen gevraagd en/of bepaalde eisen aan het curriculum vitae gesteld. Bij veel vertaaldiensten is het mogelijk één tekst in meerdere talen te laten vertalen.

Zie ook[bewerken]