Vico Torriani

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Vico Torriani
Vico Torriani 911-0896.jpg
Algemene informatie
Volledige naam Ludovico Oxens Torriani
Geboren 21 september 1920
Geboorteplaats Genève
Overleden 25 februari 1998
Overlijdensplaats Agno
Land Vlag van Zwitserland Zwitserland
Werk
Genre(s) Schlager
Beroep Zanger, acteur, showmaster, schrijver
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Vico Torriani geboren als Ludovico Oxens Torriani (Genève, 21 september 1920 - Agno, 25 februari 1998) was een Zwitserse schlagerzanger, acteur, showmaster en kookboekenschrijver.

Carrière[bewerken]

Vico Torriani was de zoon van een skileraar en groeide op in Sankt Moritz. Na afsluiting van de lagere school leerde hij voor bakker, kok en later kelner. Als 15-jarige gaf hij reeds privé-concerten. Later was hij actief als zelfstandige kastelein in o.a. Bazel en schreef hij ook kookboeken. In 1959 won hij een talentenwedstrijd en bereisde daarna geheel Europa. In 1949 had hij in Zwitserland zijn eerste hit met het nummer Silberfaden. In 1951 kwam het eerste grote succes in Duitsland met het nummer Addio, donna grazia. Daarna ging hij schlagers zingen in meerdere talen. Vanaf 1952 trad hij op in tv-uitzendingen. Hij kreeg een eigen show in Zwitserland (Grüezi Vico) en later in Duitsland (die Vico-Torriani-Show en Hotel Victoria) met vele gastoptredens.

In de jaren 50 acteerde hij in meerdere muziekfilmen en gaf ook optredens in theaters. Ook kon men hem in de jaren 50 en 60 bewonderen in operetten en musicals. In 1955 was hij te gast in de quiz-uitzending Was bin ich? met als quizmaster Robert Lembke. In 1958 nam hij deel aan de voorronden voor het Eurovisiesongfestival. Torriani gaf gastvoorstellingen in vele landen, waaronder ook Iran. In 1964 was zijn platencarrière voorlopig voorbij. In 1966 zong hij het lied So schön, so leicht, kann unser Leben sein van de ARD-televisieloterij. Tussen 1967 en 1970 bevestigde hij zich als showmaster in de tv-uitzending Der Goldene Schuß, een amusementsprogramma van de Duitse tv-zender ZDF.

In de jaren 70 zong hij hoofdzakelijk volksliederen. Zijn grootste succes was La Pastorella (1976) en is vandaag de dag een evergreen in de Duitse amusementswereld. In 1977 acteerde hij zelfs in de krimi Tatort in de aflevering Drei Schlingen met Hansjörg Felmy als kommissaris Haferkamp. Met het nummer Capri-Fischer (1982) bereikte hij een 1e plaats bij de muziekshow Die schönsten Melodien der Welt. In 1995 ontving hij de Bambi Lifetime-Award, samen met Caterina Valente en Helmut Zacharias. Op 24 februari 2016 vond in Sankt Moritz de premiere plaats van het Vico-Torriani-Musical Hotel Victoria.

Privéleven[bewerken]

Van 1978 tot 1983 leidde Torriani het restaurant Bonne Auberge aan de Spalenring in Bazel, de geboorteplaats van zijn vrouw Evelyne Torriani-Güntert, met wie hij sinds 1952 getrouwd was. Ze hadden twee kinderen: Nicole en Reto. Vico Torriani overleed in 1998 en zijn as werd in een urn bijgezet op het hoofdkerkhof in Lugano. Het persbericht dat hij aan kanker zou zijn overleden, werd tegengesproken door zijn echtgenote, die aangaf dat haar man tijdens zijn middagslaapje zou zijn overleden.

Discografie[bewerken]

Singles[bewerken]

  • 1951 - Silberfäden
  • 1951 - Addio, Donna Grazia
  • 1953 - Tango der Nacht
  • 1953 - Bella, bella donna
  • 1953 - Du schwarzer Zigeuner
  • 1953 - Bravo, bravo, beinah’ wie Caruso
  • 1953 - Granada
  • 1954 - Bon soir, bon soir
  • 1954 - Gitarren der Liebe
  • 1955 - Die Bar von Jonny Miller
  • 1955 - Zwei Spuren im Schnee
  • 1955 - In der Schweiz
  • 1956 - Grüß mir die Damen
  • 1957 - Ein Mannequin aus Paris
  • 1957 - Verlieb dich in Lissabon
  • 1957 - Siebenmal in der Woche
  • 1957 - Ananas aus Caracas
  • 1957 - Schön und kaffebraun
  • 1957 - Sie war ein Mannequin aus Paris
  • 1958 - Schön und kaffeebraun
  • 1958 - Der Stern von Santa Clara
  • 1959 - Piano
  • 1960 - Ave Maria No Morro
  • 1960 - Straße meiner Lieder
  • 1960 - Romantica
  • 1960 - Tivoli-Melodie|Kalkutta liegt am Ganges
  • 1960 - Sie war nicht älter als achtzehn Jahr
  • 1961 - Cafe Oriental
  • 1961 - Bon soir, Herr Kommissar
  • 1961 - Juanita
  • 1961 - Lebe wohl, kleine Frau
  • 1962 - Muss i denn, muss i denn zum Städtele hinaus
  • 1962 - Der Hafen-Casanova
  • 1962 - Happy Jose
  • 1962 - Renatta
  • 1962 - Chi-chica-chi
  • 1963 - Pepino
  • 1963 - Laß uns mal ein Tänzchen wagen
  • 1963 - Skitwist
  • 1967 - Märchenerzähler
  • 1976 - La pastorella
  • 1981 - Die schönsten Lieder
  • 1984 - Capri-Fischer
  • 1995 - Einfach danke
  • 1990 - Ich könnt’ ohne Berge nicht leben
  • 1991 - Zähl’ die Freunde, nicht die Jahre
  • #### - Grüezi, grüezi miteinander
  • #### - Bolero (Elite Special 8926, 78tpm)
  • #### - In Milano in der Cafeteria (Elite Special 8926, 78tpm)
  • #### - Das gewisse o-la-la

Albums[bewerken]

  • 1990 - Zauberwelt der Berge
  • 1991 - Zähl die Freunde, nicht die Jahre
  • 1995 - Einfach Danke – Meine 20 größten Hits
  • 1998 - Danke Vico – Zur Erinnerung an den legendären Sänger und Entertainer

Filmografie[bewerken]

Korte optredens[bewerken]

  • 1952 - Der bunte Traum
  • 1952 - Meine Frau macht Dummheiten
  • 1958 - Der schwarze Blitz
  • 1960 - Schlagerraketen – Festival der Herzen
  • 1960 - O sole mio
  • 1962 - So toll wie anno dazumal
  • 1964 - Die ganze Welt ist himmelblau

Als acteur[bewerken]

  • 1953 - Straßenserenade
  • 1954 - Gitarren der Liebe
  • 1955 - Ein Herz voll Musik
  • 1956 - Santa Lucia
  • 1956 - Der Fremdenführer von Lissabon
  • 1957 - Siebenmal in der Woche
  • 1957 - Träume von der Südsee
  • 1958 - Der Stern von Santa Clara
  • 1961 - Robert und Bertram
  • 1962 - Muß i denn zum Städtele hinaus