Virgo (zwaartekrachtgolvendetector)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Westelijke buis van de Virgo

Virgo is een zwaartekrachtgolvendetector in Italië. De constructie ligt op het terrein van European Gravitational Observatory (EGO) in Cascina vlak bij Pisa.

Het instrument heeft twee armen met elk een lengte van drie kilometer, die loodrecht op elkaar staan. Een laserstraal wordt in twee bundels gesplitst en in beide vacuümbuizen geschoten. Zonder zwaartekrachtgolven zullen de laserstralen er in beide buizen even lang over en is het resultaat bij samenvoegen van de laserstralen neutraal. Door een zwaartekrachtgolf kan de straal in de ene buis er iets langer over doen dan de straal in de andere buis. Hierdoor zal bij het samenvoegen interferentie ontstaan, hetgeen wordt gedetecteerd door het instrument.

Spiegels zorgen ervoor dat de effectieve lengte van de detector wordt verlengd tot wel 120 km. Hierdoor kunnen er relatieve veranderingen van 10-22 worden gemeten. Dat komt overeen met een lengteverandering ter grootte van de straal van een proton op de afstand Amsterdam tot New York. Het apparaat is gevoelig voor trillingen tussen de 10 en de 10.000 Hz.

De zwaartekrachtgolvendetector was in juni 2003 compleet en in mei 2007 vond de eerste testrun plaats. Momenteel wordt er volcontinu gezocht naar zwaartekrachtgolven uit het heelal. Het detecteren, vooranalyseren en opslaan gebeurt automatisch door middel van een computersysteem. De data wordt hierna beschikbaar gesteld aan een groep wetenschappers voor verdere analyse.

Zie ook[bewerken]

  • GEO600, Duitse zwaartekrachtgolvendetector.
  • LIGO, twee Amerikaanse zwaartekrachtgolvendetectoren.
  • LISA, een Amerikaanse zwaartekrachtgolvendetector, die zich in de ruimte gaat bevinden.
  • TAMA 300, Japanse zwaartekrachtgolvendetector
  • Einstein@home, programma dat je kan downloaden om LIGO/GEO te helpen hun data te analyseren.

Externe links[bewerken]