SBV Vitesse

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Vitesse Arnhem)
Naar navigatie springen Jump to search
SBV Vitesse
GelreDome2014.jpg
Naam Stichting Betaald Voetbal "Vitesse"
Bijnaam Vitesse Arnhem
Vites
Hollywood aan de Rijn
Opgericht 14 mei 1892
Stadion GelreDome
Arnhem, Nederland
Capaciteit 21.248
Complex Sportcentrum Papendal
Voorzitter Vlag van Duitsland Yevgeny Merkel
Eigenaar Vlag van Rusland Valeriy Oyf
Algemeen directeur Vlag van Nederland Joost de Wit
Technisch directeur Vlag van Nederland Marc van Hintum (a.i.)
Trainer Vlag van Rusland Leonid Slutsky
(Hoofd)sponsor Droomparken
Begroting € 26 miljoen[1]
Competitie Eredivisie
Prijzen KNVB Beker.svg KNVB beker: 1×
Website www.vitesse.nl
Trainingscomplex op Papendal
Trainingscomplex op Papendal
Thuis
Uit
Geldig voor 2018/19
Icoontje huidige resultaten Vitesse in het seizoen 2018/19
Icoontje historische resultaten Vitesse in het seizoen 2017/18
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Vitesse Arnhem, officieel SBV Vitesse, is een Nederlandse betaaldvoetbalclub uit de Gelderse hoofdstad Arnhem, die in het jaar 1892 werd opgericht onder de naam Arnhemse Cricket- en Voetbalclub Vitesse. Daarmee is de club een van de oudste voetbalclubs van de Nederlandse profclubs in de Eredivisie.

In de UEFA-ranglijst voor beste clubs van Europa staat Vitesse op 11 mei 2017 op de 170ste plaats met 9.212 punten.[2] Sinds 25 mei 2018 is de Russische ondernemer Valeriy Oyf eigenaar van de club. Net als tussen 1990 en 2002 hoort de club sinds 2011 opnieuw bij de (sub)top van Nederland. In het seizoen 2016/2017 won Vitesse zijn eerste grote prijs, de KNVB Beker.

De traditionele uitrusting van Vitesse bestaat uit een verticaal gestreept geel-zwart shirt, gebaseerd op de kleuren van de provincie Gelderland en van de familie Van Pallandt.[3] De Arnhemmers spelen hun thuiswedstrijden in GelreDome. Tussen september 1950 en december 1997 was stadion Nieuw-Monnikenhuize de thuisbasis van de club. De mascotte van de club is een arend, die bij thuiswedstrijden over het veld vliegt en landt op de middenstip. Sinds het seizoen 1989/'90 verblijft Vitesse onafgebroken in de Eredivisie.

Geschiedenis[bewerken]

1887 - 1891 Arnhemsche cricket- en voetbalvereeniging Vitesse[bewerken]

De eerste wortels van Vitesse dateren van het jaar 1887 toen de Arnhemsche cricket- en voetbalvereeniging Vitesse werd opgericht.[4][5][6] Deze vereniging is opgericht door een groep jonge mannen, die al op de jeugdige leeftijd cricket speelde op de Rijnkade. In het eerste jaarverslag van de Nederlandse Voetbal en Atletiek Bond, over het seizoen 1889/'90, wordt melding gemaakt van het toetreden van twaalf nieuwe clubs waaronder het Arnhemse Vitesse. De clubnaam Vitesse is bedacht door de jongens in het huis van oprichter en speler Frits Couvée, aan de Parkstraat 84 in het Spijkerkwartier. Een Nederlandse of Engelse benaming wilden ze niet, door de wat elitaire invloed zochten de jongens het in de Franse termen. In het Franse woord ‘Vitesse’, dat in het Nederlands ‘snelheid’ betekent, hebben de jongens een geschikte naam voor hun nieuwe club gevonden.

Het 'oude' Vitesse werd na een kleine vijf jaar in november 1891 weer opgeheven omdat de vereniging niet langer kon beschikken over een speelveld; in Klarenbeek werd een wielerbaan aangelegd op het tot dan toe gebruikte terrein. Het zou echter niet lang duren tot een heroprichting van Vitesse.

1892 - 1922 Kampioen van het oosten[bewerken]

Vitesse anno 1894

Vitesse wordt op 14 mei 1892 (her-)opgericht als cricketclub door zestien scholieren van het gymnasium en de HBS. De oprichters zijn afkomstig uit de gegoede stand en konden zich veroorloven duur cricketmateriaal aan te schaffen. Onder deze scholieren bevonden zich ook vier Indische neefjes Dezentjé. Frans Dezentjé (geb. 1874) werd gekozen als eerste voorzitter van Vitesse.[7] Als speellocatie worden de weilanden aan de noordzijde van Arnhem nabij de Molenbeekstraat uitgekozen. Op 19 juni 1892 wordt de eerste officiële cricketwedstrijd gespeeld in Barneveld; tegen Be Quick volgt een overwinning met 51 runs. Op 10 september 1892, tijdens een vergadering in gebouw Tivoli aan de Velperweg, besloot het bestuur om naast cricket ook weer voetbal te gaan spelen, met als belangrijkste argumenten dat cricket niet zo makkelijk te leren is als voetbal en de kosten van het cricketmateriaal. Op het terrein van de IJsclub achter de Boulevard Heuvelink wordt zomers cricket gespeeld en voetbal in de lente en de herfst. In het najaar van 1892 speelt Vitesse haar eerste voetbalwedstrijd tegen de Nijmeegsche Football Club (N.F.C.); Vitesse verliest met 0-2. Gedurende de winter van 1893/'94 speelt Vitesse op een veld binnen de Planten- en Vogeltuin en op een weide van landgoed Bronbeek. Twee jaar lang speelde Vitesse alleen vriendschappelijke wedstrijden, totdat in 1894 de Gelderse competitie van de Nederlandse Voetbal Bond (NVB) van start gaat. Met het spelen van competitievoetbal komt het spelen van cricket ten einde. De eerste competitiewedstrijd speelt Vitesse uit tegen Victoria in Vught. Na een ruststand van 0-7 wint Vitesse met 0-17. Doelpunten werden gemaakt door Edmond Dezentjé, Bernard Dezentjé, Willem Hesselink, Deelken en Elie Dezentjé. In 1929 werd voor clubleden het kampioenschap van vitesse gehouden op de ijsbaan.

Omdat er een boom in het midden van het veld stond was het spelen van officiële wedstrijden op Bronbeek niet toegestaan. Zodoende verhuisde Vitesse vanaf december 1894 noodgedwongen naar de Paasweide, aan de overkant van de Rijn. Hier speelt Vitesse in 1895 ook de eerste internationale voetbalwedstrijd, tegen Maidstone uit Engeland. In 1895 en 1896 wordt Vitesse kampioen van de Gelderse competitie; promotie volgt naar de Eerste klasse Oost die in het leven werd geroepen. In de zomer van 1896 verlaat de club de Paasweide voor het middenterrein van Klarenbeeks wielerbaan; deze wielerbaan wordt in 1898 gesloopt waardoor meer ruimte voor het voetbal ontstaat. Sportief gaat het Vitesse goed, met het behalen van het kampioenschap in de Eerste klasse Oost in 1897, 1898, 1903, 1913, 1914 en 1915, waarmee ze zich vanaf 1898 plaatsen voor de nationale kampioenscompetitie. Het kampioenschap werd echter niet behaald en men moest genoegen nemen met vijf tweede plaatsen. Op 15 januari 1899 speelt Vitesse haar eerst wedstrijd in het buitenland. Als eerste Nederlandse vereniging speelde de Arnhemmers in Duitsland tegen Duisburger TfE 1848, een duel dat eindigt in 0-6. Van het seizoen 1894/1895 tot en met het seizoen 1899/1900 speelde Vitesse in een wit tenue met een diagonale blauwe baan, verwijzend naar de stadskleuren van Arnhem. Op 27 augustus 1900 werd in de bestuursvergadering besloten de clubkleuren te wijzigen in geel en zwart.

In 1912 haalde Vitesse voor het eerst de finale van het Nederlands bekertoernooi. Op het R.A.P.-terrein in Amsterdam verloren de Arnhemmers met 0-2 van HFC Haarlem. In deze periode had Vitesse de beschikking over topspelers zoals Willem Hesselink en Just Göbel die ook actief waren in het Nederlands elftal. In 1914 werd John William Sutcliffe de eerste buitenlandse trainer.

Vitesse anno 1897 met het vroegere blauw-witte tenue. Staand v.l.n.r.: Van Rossum, Rein Hendriks, Herman Hesselink, Roqué, Jager, Piet Hendriks, Meihuizen. Zittend v.l.n.r.: d'Arnaud Gerkens, Jacobsen, Lutjens, Willem Hesselink
Vitesse poserend na het behalen van het Kampioenschap van het Oosten in 1913
Elftalfoto uit 1914, waarin Vitesse het Nederlands kampioenschap op een haar na miste

Op 31 mei 1914 komt Vitesse nog het dichtst bij een kampioenschap van Nederland. In een strijd met Willem II en HVV gaat Vitesse na 3 van de 4 wedstrijden met 6 punten aan de leiding. De beslissende wedstrijd werd de uitwedstrijd in Den Haag tegen de nummer twee HVV, dat aan een kleine zege genoeg zou hebben voor het kampioenschap. 2000 meegereisde Vitesse-supporters zagen hun club in de eerste helft op voorsprong komen door Willem Hesselink. In de tweede helft bracht Guus de Serière de spanning terug in de wedstrijd door een gelijkmaker te produceren. Bij deze gelijke stand mocht Lex Staal even later een strafschop nemen, de aanvoerder van Vitesse faalde echter door de bal over de lat te schieten. De 1-1 stand hield lang aan, waardoor een kampioenschap steeds dichterbij kwam voor de Arnhemmers. Dezelfde Guus de Serière gooide echter roet in het eten door slechts één minuut voor het laatste fluitsignaal uit een rebound de beslissende treffer te maken voor HVV.[8]

Elftalfoto uit 1917 op de toenmalige thuisbasis Klarenbeek

Door de Eerste Wereldoorlog zag de NVB geen mogelijkheid om een normale competitie te organiseren; in plaats van in klassen werden de clubs in het seizoen 1914/1915 door nood ingedeeld in groepen. Vitesse was zoals alle Oostelijke clubs ingedeeld in groep A. Door gebrek aan concurrentie sloot Vitesse met gemak de groep winnend af, waarna het voor het Nederlands kampioenschap twee wedstrijden tegen Sparta, de winnaar van groep B, mocht spelen. Na een 2-1 zege in Arnhem volgde een 1-4 nederlaag in Rotterdam; een beslissingswedstrijd was noodzakelijk. Sparta won op 6 juni 1915 op Amsterdams terrein overtuigend met 3-0, waardoor Vitesse wederom een kampioenschap misliep.

In 1915 huurt Vitesse een stuk land van de gemeente Arnhem waarbij de gemeente zorgt voor de aanleg van een nieuwe speelveld. Vervolgens wordt het clubhuis en de tribune van Klarenbeek naar het nieuwe onderkomen overgeplaatst. Op 26 september 1915 vindt de opening van stadion Monnikenhuize plaats met een wedstrijd tegen Noordelijke Zwaluwen, een duel dat eindigt in 3-3. In de zomer van 1916 pakte verschillende spelers, die ook uitkwamen in het voetbalelftal, cricket opnieuw op. Jarenlang speelde Vitesse alleen vriendschappelijke wedstrijden, totdat Vitesse in 1923 deelneemt aan de Tweede Klasse van de oostelijke cricketcompetitie. In 1928 valt definitief het doek voor de cricketsport bij Vitesse.

Na het seizoen 1914/1915 kende het voetbalelftal van Vitesse een terugval, en werd er 5 seizoenen lang tegen degradatie gestreden. Ondanks een opleving in het seizoen 1920/1921, waarin een vierde plaats werd behaald, gebeurde op 30 april 1922 het onvermijdelijke: Vitesse degradeerde na 25 jaar verblijf uit de eerste klasse.

1922 - 1954 Wisselend succes[bewerken]

Vitesse 60 jaar

Vitesse hoefde niet lang te wachten op een rentree in de eerste klasse, na het kampioenschap van de Tweede Divisie B won Vitesse ook haar beide promotiewedstrijden tegen Rigtersbleek, de kampioen van de tweede klasse C. Onder de Engelse trainer Robert William Jefferson presteerde Vitesse tussen 1924 en 1927 goed met een achtereenvolgens 3e, 4e en 5e eindranking in de eerste klasse en in 1927 haalde Vitesse zelfs de bekerfinale, die zij echter met 1-3 verloor van VUC. Jeffersons vertrek voor aanvang van het seizoen 1927/1928 kwamen de resultaten niet ten goede. In 1925 won Vitesse in Engeland met 3-2 van West Ham United. Voor de eerste keer in de Nederlandse voetbalgeschiedenis wordt een Engelse voetbalclub, uit de eerste klasse, verslagen door Nederlandse amateurs. Drie jaar later speelde Vitesse internationale wedstrijden tegen Wimbledon FC en Club Francais uit Frankrijk. Vitesse bivakkeerde de seizoenen erna weer in de onderste regionen van de competitie, waar het in het seizoen 1930/1931 zelfs ternauwernood ontsnapte aan degradatie. Aan de hand van de Duitse trainer Heinrich Schwarz krabbelde Vitesse weer langzaam omhoog. De coach gaf veel jeugdige spelers een kans die later uitgroeiden tot voor Vitesse belangrijke spelers, zoals Kees Meeuwsen, Jan Dommering en Johan Ricken. In het seizoen 1932/1933 eindigde Vitesse 3e en ook het daaropvolgende seizoen werd met de 5e plaats een prima resultaat behaald. In 1935 ging het echter weer mis; Vitesse degradeerde na een dramatisch seizoen, mede door het overlijden van speler Piet Tonneman, naar de tweede klasse.

In de jaren daarop maakte Vitesse door onder andere de Tweede Wereldoorlog een sportief mindere periode mee die tot 1946 zou duren. Het lukte Vitesse maar niet om te promoveren. Vier keer eindigde de club als tweede (1936, 1937, 1939 en 1942), twee keer als derde (1938 en 1940) en in 1941 en 1944 wist Vitesse na het kampioenschap haar promotiewedstrijden niet te winnen. Op 19 oktober 1941 scoorde Nico Westdijk 9 doelpunten voor Vitesse tegen De Treffers. Vitesse won die wedstrijd met 11-0. Daarmee bemachtig Westdijk een clubrecord dat nog altijd stand houdt. In 1942 viert Vitesse haar 50-jarig jubileum met een defilé in Monnikenhuize. Onder toeziend oog van de Duitse bezetters vormen de spelers een enorme V van Vrijheid en Victorie. De Duitsers zagen de V alleen als een symbool voor de naam Vitesse. Op een gegeven moment werd sport in de open lucht in heel Nederland verboden, er was daardoor geen competitie of bekertoernooi. Vitesse speelde dit seizoen alleen enkele oefenwedstrijden, in de periode voor aanvang van de gevechtshandelingen. Door de Slag om Arnhem in september 1944 verordonneerde de Duitse Wehrmacht de burgers van Arnhem om hun stad te verlaten. Van het voetbalveld bleef weinig over, en kort na de bevrijding brandde het clubhuis af. De spelers moesten daardoor omkleden in de kelderruimte van de familie Heyneker, die tegenover het stadion woont en in de garage van de familie Dorpmans. De schade werd in de jaren na de bevrijding hersteld, waarbij een nieuw clubhuis in mei 1947 in gebruik zou worden genomen.

Pas in het seizoen 1945/1946, het jaar na de bevrijding, werd Vitesse kampioen van de Tweede Divisie om vervolgens ook de promotie-competitie winnend af te sluiten. In 1948 besluit de gemeenteraad een nieuw stadion voor Vitesse te bouwen. Het nieuwe stadion wordt gebouwd aan de noordkant van de Monnikensteeg. Gepland zijn een hoofdveld en twee bijvelden. Bij de bouw van het stadion wordt handig gebruikgemaakt van de hoogteverschillen. Zo wordt er in de noordwesthoek van het veld boven op een helling de kleedkamers en clubhuis gebouwd. Om vanuit de kleedkamers het hoofdveld te betreden moet er via een spelerstrap afgedaald worden. In anderhalf jaar wordt het stadion gebouwd.

Op 10 april 1950 vindt er ongeluk plaats op Monnikenhuize. Voor de promotiewedstrijd tegen Rheden worden er diverse noodtribunes geplaatst. Twee tribunes waren niet opgewassen door de vele bezoekers en is uiteindelijk ingestort. Er vallen veel gewonden, maar desondanks gaat de wedstrijd gewoon door. Vitesse wint met 3-1 en promoveert naar de eerste klasse. De jonge spelers van Vitesse deden goed mee in de Eerste Klasse. Sjaak Alberts is als spelers van de Vitesse jeugd uitgegroeid tot een vertrouwde gezicht in de achterhoede. Als aanvoerder behaalde hij deze periode samen met Wim Hendriks het Nederlands Elftal.

Op 3 september 1950 opent burgemeester Matser stadion Nieuw Monnikenhuize officieel.

In het seizoen 1952/1953 pakte Vitesse zelfs de titel in de Eerste Klasse B. Daarna speelden de Arnhemmers wedstrijden voor het kampioenschap van Nederland tegen FC Eindhoven, Sparta Rotterdam en RCH. De Vitesse spelers van trainer Jan Zonnenberg kwamen echter wat te kort, en RCH ging met de landstitel naar huis. In 1952 vierde Vitesse haar 60-jarig jubileum. Ter gelegenheid daarvan vond een evenement plaats in het Musis Sacrum met orkest. De hele week werden er diverse activiteiten gehouden in Arnhem, onder andere een erewedstrijd tegen Daring Club de Bruxelles.

1954 - 1984 Eerste decennia betaald voetbal[bewerken]

In 1974 wordt Herman Veenendaal (l.) met 23 doelpunten topscorer van de Eerste divisie
Henk Bosveld (r.) (1968)

Doordat de KNVB wilde vasthouden aan het amateurisme vertrokken veel spelers uit de Eerste Klasse naar het buitenland, aangezien het verder in Europa allang was toegestaan om spelers te betalen. Ook vertrokken er veel spelers naar de nieuw opgerichte Nederlandse Beroeps Voetbal Bond (NBVB), die in de zomer van 1954 een eigen competitie begonnen. Dit was ook het geval bij Vitesse, er vertrokken 7 spelers naar De Graafschap die toen voor de NBVB uitkwamen. Deze leegloop van spelers van de vaderlandse competitie had als gevolg dat het niveau schrikbarend daalde. Hierdoor kon de KNVB niet anders dan ook betalingen toe te staan. Op 27 augustus 1954 besloot het bestuur van Vitesse betaald voetbal te gaan spelen. Deze periode was voor Vitesse geen makkelijke periode. Trainer Joseph Grüber sleepte de club door deze moeilijke periode heen. Deelname aan de Hoofdklasse in het seizoen 1955/1956 was een mooi resultaat.

Op 2 september 1956 werden de Eredivisie en de Eerste divisie in het leven geroepen. De eindstand bepaalde dat Vitesse in de Eerste divisie mocht uitkomen. In het seizoen 1959/1960 was de deelname aan de promotiewedstrijden het hoogtepunt. In 1962 werd Vitesse terug gezet naar de Tweede Divisie omdat men met één Eerste Divisie wilde gaan spelen in plaats van twee. Na de terugkeer van trainer Grüber in 1964 ging het sportief weer beter. Ook gingen Vitesse en de Arnhemse amateurvereniging ESCA een officieuze samenwerkingsverband aan. Om het profvoetbal in Arnhem veilig te stellen, splitst Vitesse zich op in prof- en amateurvoetbal. Zo ontstond op 1 juli 1964 naast Vitesse, voor de professionals, de vereniging ESCA-VC (ESCA-Vitesse Combinatie) voor de amateurs. Al snel liep het niet goed tussen de leden van Vitesse en ESCA, die het opnamen voor hun eigen belangen. Op 12 september 1974 werd er besloten het samenwerkingsverband per direct te verbreken.

In 1966 werd het kampioenschap van de Tweede Divisie behaald en volgde er promotie naar de Eerste divisie. Door een gelukkig toeval promoveerde Vitesse met spelers zoals Joop Heezen en Dick Mulderij zelfs in 1971 naar de Eredivisie. Vitesse profiteerde van het feit dat ADO en Holland Sport fuseerden tot FC Den Haag, waardoor er een plek vrijkwam in de Eredivisie. Op 19 mei 1972 verloor Vitesse uit tegen de landskampioen Ajax met 12-1. De nederlaag is niet alleen een competitierecord uit de clubhistorie van Vitesse, het is ook de grootste nederlaag uit de historie van de Eredivisie. Vitesse eindigde op de 18e en tevens laatste plek door maar 17 punten te halen, evenveel als de nummer 17 FC Volendam, wiens doelsaldo echter beter dan dat van Vitesse was.

Diverse keren nam Vitesse deel aan de nacompetitie, maar promotie zat er niet in. In 1977 werd onder leiding van trainer Henk Wullems en mede dankzij spelers zoals Herman Veenendaal, Willy Veenstra, Henk Bosveld, Bosko Bursać, Bennie Hofs en Peter Boeve het kampioenschap van de Eerste divisie behaald. Drie seizoenen verbleef Vitesse in de Eredivisie tussen half 1977 en half 1980, waarna het in 1980 degradeerde naar de Eerste divisie.

1984 - 2000 De opmars onder Aalbers[bewerken]

Stadion Nieuw-Monnikenhuize
Stadion GelreDome

Vanaf 1982 liep het tussen de voorstanders van het betaald voetbal en de leden, die het opnamen voor de amateurs en de jeugdopleiding niet goed. In 1984 werd de vereniging onder de leiding van voorzitter Karel Aalbers wederom opgedeeld in separate eenheden voor betaald en amateurvoetbal. Zo ontstond op 15 juni 1984 Stichting Betaald Voetbal Vitesse voor de professionals, en Vitesse 1892 voor de amateurs. De amateurtak verliet Nieuw-Monnikenhuize en vestigde zich op sportcomplex Valkenhuizen aan de Beukenlaan. De profafdeling had een moeilijke start. Het seizoen 1984/1985 was financieel en sportief een van de moeilijkste uit de geschiedenis. Vitesse vreesde voor haar voortbestaan door een schuldenlast uit het verleden. Een financiële bijdrage van onder andere de gemeente Arnhem was noodzakelijk om betaald voetbal voor Arnhem te behouden. Om de gemeente te overtuigen moest de Arnhemse bevolking openlijk laten zien dat zij liefde hadden voor Vitesse, omdat Aalbers dan een troef richting de gemeente zou hebben waar hij had aangeklopt voor 200.000 gulden. Aalbers deed met een microfoon op de middenstip een beroep op de bevolking. Op 21 april 1985 mocht iedereen gratis de wedstrijd bezoeken tegen VVV-Venlo (3-0). Er kwamen liefst zevenduizend mensen naar het stadion. Uiteindelijk ging de gemeente op 17 juni 1985 tóch overstag met 20 stemmen voor en 17 tegen. Daarna herstelde Vitesse zich en kon de club weer op de toekomst richten. In de seizoenen 1985/1986 en 1987/1988 bereikte Vitesse de nacompetitie, maar promotie zat er nog niet in. Tevens werd Vitesse voor het eerst in de clubhistorie door een amateurclub (SV Venray, 0-3) uitgeschakeld in de KNVB-beker. Onder het bewind van trainer Bert Jacobs behaalde Vitesse grote successen. In het seizoen 1988/1989 werd Vitesse kampioen van de Eerste Divisie en was promotie naar de Eredivisie een feit. Die gebeurtenis werd groots gevierd op de Korenmarkt. Op 1 juli 1990 heeft de betaald voetbal stichting Vitesse haar naam gewijzigd in "Stichting Betaald Voetbal Vitesse". Na het seizoen van 1989/90 werd Vitesse tijdens het VVCS-gala in Den Haag gekozen tot de beste Nederlandse ploeg van het jaar.

Met spelers als Rick Hilgers, Bart Latuheru, Hans van Arum en Theo Bos bereikte men het seizoen daarop als promovendus de bekerfinale, waarin het verloor van PSV. Maar liefst 20.000 meegereisde supporters zag dat Vitesse de wedstrijd steeds meer naar zijn hand kreeg. Totdat een kwartier voor tijd Flemming Povlsen, door een verspeelde bal van Roberto Straal, recht op Raimond van der Gouw af kon lopen. Van der Gouw haalde de PSV'er neer en Stan Valckx scoorde de 1-0 door een penalty. In de blessuretijd trok Straal alle aandacht op toen hij in het strafschopgebied vast werd gepakt door Wim Kieft en Valckx. John van den Brom miste uiteindelijk de gegeven penalty door de redding van Hans van Breukelen. In de Eredivisie werd ook de vierde plaats behaald, waardoor Vitesse in het seizoen 1990/1991 voor het eerst UEFA-Cup voetbal mocht spelen. Het werd duidelijk dat stadion Nieuw-Monnikenhuize niet meer voldeed aan de eisen en de toekomst van de club. Aalbers kwam met beleidsplannen voor de aansluiting met de vaderlandse top, de Europese subtop en voor de bouw van een nieuw stadion voor Vitesse in Arnhem-zuid. Samen met hoofdsponsor NUON groeide provincieclub Vitesse uit naar een stabiele subtopper in de Eredivisie. Voorzitter Aalbers schetste de vergezichten en NUON-voorzitter Tob Swelheim zorgde voor de financiering. Onder de twee heren kocht Vitesse veel dure spelers. Op 19 december 1990 speelde Vitesse in de Brandywell Stadium tegen Derry City. Vlak voor de wedstrijd liet het Ierse Republikeinse leger een bom vlak bij het stadion ontploffen. De wedstrijd ging ondanks de explosie gewoon door. Debutant Huub Loeffen scoorde namens Vitesse het enige doelpunt in Ierland. In het seizoen 1997/1998 eindigt Vitesse met een recordaantal van 70 punten op de derde plaats en spits Nikos Machlas wint met 34 competitiedoelpunten de Gouden Schoen.[9] In de negentigste minuut van de UEFA Cup wedstrijd tegen Sporting Clube de Braga gaan de lichten van Monnikenhuize plotseling uit. Vitesse staat dan met 2-0 voor en moet nog officieel een halve minuut spelen. Het publiek op de tribunes viert feest met aanstekers in de lucht. Na dertien minuten gaat het licht weer aan en wordt de wedstrijd hervat. Ruim na de officiële speeltijd krijgt Vitesse een benutte penalty tegen.

Op 12 juli 1996 werd de eerste paal in de grond geslagen in een weiland aan de Batavierenweg, ten zuiden van de Rijn. Op diezelfde dag werd de officiële naam voor het komende complex gepresenteerd: GelreDome. Het project had daarvoor al verschillende werknamen gekend, waaronder Eurodrome, Akzodrome (naar het chemieconcern AkzoNobel, dat zich in 1994 echter terugtrok als naamgever) en Het Gelders Stadion. Op 25 maart 1998 werd het stadion met een capaciteit van 25.000 zitplaatsen met een lichtshow feestelijk geopend. Kort daarna speelde Vitesse er zijn eerste wedstrijd: NAC Breda werd met 4-1 naar huis gestuurd. Eerste doelpuntenmaker werd Dejan Curović, die ook al het laatste doelpunt in Nieuw-Monnikenhuize maakte. Het eerste seizoen kwamen er gemiddeld 21.000 toeschouwers naar de wedstrijden, tegen 8.000 in het vorige stadion. Deze aantallen liepen in de daaropvolgende seizoenen nog verder op, tot 24.000 in 2000.

Vooral dankzij de individuele klasse van Nikos Machlas die in het seizoen 1998/1999 18 keer het net wist te vinden in de Eredivisie, eindigde Vitesse op een vierde plek. Dat was nét niet voldoende voor een ticket voor de Champions League. In 1999/'00 was Vitesse nog nooit zo dicht bij voor een ticket voor de Champions League. PSV-speler Arnold Bruggink scoorde in de allerlaatste minuut van het seizoen PSV naar de derde plek van de Eredivisie. Dat gaf PSV recht op een Champions League-plek in plaats van Vitesse.

Tot en met het seizoen 2001/2002 eindigde Vitesse altijd bij de eerste zes en werd er negen maal deelgenomen aan het UEFA-Cup toernooi, waarin Vitesse memorabele wedstrijden heeft gespeeld tegen onder andere Real Madrid, Internazionale, SC Braga en Sporting Lissabon. Trainers van naam werden naar Arnhem gehaald zoals Herbert Neumann, Leo Beenhakker en Artur Jorge. Er werden diverse spelers uitgenodigd voor het Nederlands Elftal. Ook is GelreDome in 2000 voor het eerst uitverkocht, sinds de capaciteitsuitbreiding voor EURO 2000, met 27.500 toeschouwers tegen de Italiaanse topclub Internazionale.

2000 - 2010 FC Hollywood aan de Rijn[bewerken]

Na het seizoen 2000/2001 kwam er een einde aan een fantastische periode voor Vitesse, zowel sportief als financieel. Op 15 februari 2000 werd voorzitter Aalbers afgezet wegens vermoedelijke fraude.[10][11][12][13] Na zijn vertrek rezen de schulden tot grote hoogte, tijdens het bewind van Aalbers waren deze schulden (tegenvallende transferinkomsten, bouw van duur stadion) nog niet aan het licht gekomen.[14][15][16] Mede door de hulp van de Vrienden van Vitesse, de gemeente Arnhem en de provincie Gelderland werd Vitesse gered van een faillissement. De financiële perikelen kwamen de resultaten op het veld niet ten goede: Vitesse streed in twee cruciale jaren (2002/2003 en 2003/2004) tegen degradatie, wat weleens funest kon zijn voor de club. In het seizoen 2003/2004 werd op de laatste speeldag directe degradatie afgewend doordat met 3-0 werd gewonnen van FC Utrecht. Hierdoor kwam de club in de nacompetitie terecht in een poule met Sparta Rotterdam, Helmond Sport en VVV-Venlo. Vitesse won de nacompetitie ongeslagen door viermaal te winnen en tweemaal gelijk te spelen, waardoor de club zich alsnog in de Eredivisie handhaafde.

Ondanks de slechte resultaten in de competitie, laat Vitesse wel van zich spreken in de UEFA Cup. Na Rapid Boekarest weten de Arnhemmers ook Werder Bremen in een merkwaardige return wedstrijd te verslaan. Vitesse, die thuis met 2-1 hadden gewonnen, leek na een 2-0 achterstand in Bremen te zijn uitgeschakeld. Door een gegeven strafschop kreeg Vitesse weer grip op de wedstrijd. Daarna haalde Gert Claessens vervolgens verwoestend uit en scoorde de 2-2. Nog een kwartier te spelen scoort Angelos Charisteas voor Werder de 3-2 uit een corner en lijkt het voor Vitesse einde oefening. In de vijf minuten durende blessuretijd komt Émile Mbamba erin voor Matthew Amoah. Werder speler Mladen Krstajić verspeelde de bal aan Mbamba, waardoor hij recht op de keeper af kon lopen. Vervolgens scoort hij de 3-3, en schiet hij Vitesse naar de volgende UEFA Cup-ronde. Liverpool FC is dan de volgende tegenstander. In beide duels verliest Vitesse met 0-1.

Sportief kwam Vitesse de seizoenen erna in een rustiger vaarwater, financieel echter nog niet. Op 3 maart 2008 besloot de leiding van de Arnhemse club om surseance van betaling aan te vragen bij de rechtbank in Arnhem.[17] Vitesse voelde zich genoodzaakt om dit te doen, nadat de gemeente Arnhem weigerde vrijwillig deel te nemen aan een crediteurenakkoord en Vitesse zonder de sanering van een schuld van € 27 miljoen vreesde voor haar voortbestaan. Uiteindelijk ging de gemeente op 17 maart tóch overstag met 23 stemmen voor en 15 tegen.[18] Doordat de andere 61 crediteuren al ingestemd hadden kon Vitesse de schuld nu saneren.

In 2009 werd Mister Vitesse Theo Bos trainer van Vitesse.

Onder trainer Aad de Mos plaatste Vitesse zich voor de play-offs om een plaats in de UEFA Intertoto Cup. In de Play-offs verloor Vitesse de finale over twee wedstrijden van FC Utrecht. Vitesse wilde na de deal met de schuldeisers een nieuwe start maken en een einde maken aan deze rumoerige periode waarin Vitesse ook wel gekscherend FC Hollywood aan de Rijn genoemd werd. Dit was ook een van de redenen waarom Vitesse voor het seizoen 2008/2009 De Mos verving voor de meer rustige en minder opvallende trainer Hans Westerhof.[19] Ondanks de hoge verwachtingen van zowel de beleidsbepalers als de supporters liep deze periode uit op een deceptie. Na een half seizoen stond Vitesse onder Westerhof met slechts 15 punten in de onderste regionen van de Eredivisie en verloor het zelfs in de derde ronde van de KNVB beker van hoofdklasser FC Lienden. Op 30 december 2008 besloot de clubleiding per direct in te grijpen door trainer Hans Westerhof te ontslaan, mede door een meningsverschil over hoe het tij te keren.[20] Op 3 januari 2009 kwam naar buiten dat oud-speler en -aanvoerder Theo Bos per direct was aangesteld als hoofdtrainer van de club.[21] In november 2008 verkreeg Maasbert Schouten, destijds eigenaar van Vitesse-sponsor AFAB, 20% van de aandelen van Vitesse. Nadat Vitesse een lening van Schouten medio 2009 niet kon terugbetalen, kwam Schouten feitelijk in het bezit van alle aandelen Vitesse; de overdracht van deze laatste aandelen werd pas in het derde kwart van 2010 geëffectueerd én wereldkundig.[22][23] In maart 2009 ging de in 1984 afgesplitste amateurvereniging Vitesse 1892 failliet.[24]

2010 - 2016: Buitenlandse overname en heropbouw[bewerken]

Op 16 augustus 2010 maakte de club bekend dat de Georgische ondernemer Merab Zjordania 100 procent aandeelhouder wordt van Vitesse. Het zogenaamde gouden aandeel bleef uit handen van de Georgiër, om zo de identiteit (waaronder naamgeving, clubkleuren en vestigingsplaats) van Vitesse te waarborgen.[22] De nieuwe eigenaar wilde binnen drie jaar met de Arnhemse club meespelen om het landskampioenschap, aangeduid als Project 2013. Voor dit project zal niet alleen in het eerste elftal worden geïnvesteerd, maar ook in de trainingsaccommodatie.[25] Na het seizoen 2010/2011 werd de doelstelling om mee te spelen in de top van de Eredivisie bijgesteld tot het jaar 2014.[26] Op 25 januari 2012 begon de bouw van het nieuwe van de nieuwe trainingsaccommodatie op Papendal en exact een jaar later werd het gebouw opgeleverd.[27][28]

April 2013 vierde Vitesse de officiële opening van de nieuwe trainingsaccommodatie

Sinds de overname is het een komen en gaan van trainers bij de club. Op 21 oktober 2010 ontsloeg Vitesse diens trainer en clubicoon Theo Bos, vanwege de magere resultaten en een teleurstellende 16e plaats.[29] Bos werd vervangen door voormalig FC Barcelona-voetballer Albert Ferrer.[30] Na zeer teleurstellende resultaten werd het contract van Ferrer aan het einde van het seizoen niet verlengd, en treedt oud-Vitessenaar John van den Brom als vervanger aan.[31][32] Van den Brom behaalde met Vitesse in mei 2012 Europees voetbal, door de Play-offs winnend af te sluiten. De club keerde terug op het Europese podium na een afwezigheid van 10 jaar. Op 1 juli 2012 werd Fred Rutten aangesteld als de nieuwe hoofdtrainer.[33] De nieuwe trainer bracht meer het topsportklimaat binnen de club. Bij de rentree van Vitesse in Europa bleek de Bulgaarse Lokomotiv Plovdiv geen partij te zijn voor de Arnhemmers. In de volgende ronde staat Vitesse in Moskou tegenover Anzji Machatsjkala. Het miljoenenensemble van Guus Hiddink en de best betaalde voetballer ter wereld Samuel Eto'o. In de competitie eindigde Vitesse op de 4e plaats. Daardoor heeft Vitesse zich direct verzekerd voor Europees voetbal. Wilfried Bony werd topscorer van de Eredivisie met 31 doelpunten; hij was na Nikos Machlas de tweede topscorer die Vitesse in deze competitie voortbracht. Tevens werd hij uitgeroepen tot beste voetballer van de Eredivisie en daarmee de winnaar van de Nederlandse Gouden Schoen 2012/2013. Jeugdexponent Marco van Ginkel werd verkozen tot talent van het jaar in de Eredivisie. Theo Janssen speelde zijn 233e Eredivisiewedstrijd voor Vitesse, een evenaring van het clubrecord van Theo Bos.

Op 22 oktober 2013 werd bekend dat Merab Zjordania zijn aandelen van Vitesse afstond aan de Russische Aleksandr Tsjigirinski, die al vanaf 2010 de belangrijkste financier was van de club. De reden van het vertrek was het financiële wanbeleid onder Zjordania.[34] Vitesse stond weer een moeilijke periode te wachten, die ingeleid werd door het vertrek van sterspeler en topscorer Bony naar Swansea City. De opvolger van Rutten werd Peter Bosz.[35] De club moest weer positieve cijfers schrijven en kon nauwelijks wat besteden op de transfermarkt. Net als de voorgaande seizoenen moet Vitesse noodgedwongen terugvallen op enkele huurlingen van Chelsea FC en transfervrije spelers. Technisch directeur Mohammed Allach en Bosz ontwikkelden een succesvol meerjarenplan voor de club waarbij de academie toonaangevend moest worden, de scouting een impuls kreeg en een aanvallende speelstijl leidend is. Er werd sportief een klein stapje teruggedaan en Vitesse zou niet meer structureel mee kunnen strijden om de landstitel (Project 2013), maar als stabiele subtopper. Precies halverwege het seizoen 2013/2014, na 17 speelronden, was Vitesse verrassend koploper in de Eredivisie en daarmee herfstkampioen. In de laatste wedstrijd voor de winterstop kwam Ajax na een gelijkspel van Vitesse langszij en voerde met 37 punten op doelsaldo de ranglijst aan.[36] In april werden de laatste kaarten voor de thuiswedstrijd tegen Ajax verkocht, waardoor GelreDome met 25.500 toeschouwers is uitverkocht.[37] Sinds de wedstrijd tegen Feyenoord op 19 oktober 2002 waren er niet meer zoveel toeschouwers geweest.

Op 29 november 2014 speelt Vitesse haar 1000e Eredivisie-wedstrijd

In 2014 gaat de club naar een trainingskamp in de Verenigde Arabische Emiraten (VAE). Er ontstond kritiek en onrust nadat bekend werd dat speler Dan Mori de VAE niet in mocht vanwege zijn Israëlisch paspoort. Volgens Vitesse hadden ze de garantie gekregen dat Mori het land wel in mocht, maar een dag voor vertrek hoorden ze dat dat toch niet het geval was. Vitesse besloot desondanks naar de VAE te gaan. Hiertegen kwam kritiek, onder andere van enkele leden van de Tweede Kamer[38], maar ook vanuit het buitenland.[39] Op 11 januari bood Vitesse excuses aan aan iedereen die zich getroffen voelde in de affaire rondom Mori.[40]

In het seizoen 2014/2015 speelde Vitesse haar 1000e Eredivisie-wedstrijd, thuis tegen Go Ahead Eagles. Vitesse is de 14e club die deze mijlpaal heeft behaald.[41] Vitesse werd geprezen in de media als de beste voetballende ploeg van de Eredivisie[42]. Na de winterstop behaalden de Arnhemmers in 2015 in zeventien duels 36 punten; alleen kampioen PSV deed het beter. Met Feyenoord en AZ vocht Vitesse tot op de laatste speeldag om de derde plek en een direct Europees ticket. Uiteindelijk behaalde Vitesse Europees voetbal door de play-offs winnend af te sluiten. In de derde voorronde van de Europa League werd uit tegen Southampton FC met 3–0 verloren. Ongeveer 1.500 Vitesse-supporters waren afgereisd naar Engeland om de wedstrijd bij te wonen. De return-wedstrijd in Arnhem werd ook verloren en het Europese avontuur kwam hierdoor weer snel ten einde voor Vitesse.

2016 - heden: 125 jaar Vitesse[bewerken]

Gewonnen bekerfinale in de De Kuip op 30-04-2017.

Met een harde sanering en stijging van inkomsten probeert Vitesse de enorme verliezen van de voorgaande jaren weg te poetsen. De club werd financieel steeds gezonder en gaf structuur in het gevoerde financiële beleid. Tevens nam de Russische ondernemer Valeriy Oyf, die al deel uitmaakte van de Raad van Commissarissen, de aandelen van Vitesse over van Tsjigirinski.

Op 14 mei 2017 viert Vitesse haar 125-jarig jubileum in een thuiswedstrijd tegen Roda JC. Tevens wist Vitesse zich na 27 jaar weer te plaatsen voor de finale van de KNVB Beker. Daarin troffen zij AZ op 30 april 2017 in De Kuip te Rotterdam. Vitesse won de finale met 2-0, door twee doelpunten van Ricky van Wolfswinkel. Door dit resultaat won de club voor het eerst in hun 125-jarig bestaan de KNVB beker en verkreeg Vitesse met de bekerwinst een ticket voor de groepsfase van de UEFA Europa League. Een dag na de finale maakte de selectie een rondrit door de stad, om vervolgens op De Grote Markt te worden gehuldigd door 20.000 Arnhemmers. Tevens werd Vitesse tijdens het Gelders Sportgala verkozen tot de beste Gelderse sportploeg van 2017. Door de bekerwinst speelde de club ook de wedstrijd om de Johan Cruijff Schaal tegen Landskampioen Feyenoord in de Kuip op 5 augustus 2017. Na 90 minuten, met een stand van 1-1, verloor Vitesse uiteindelijk de Johan Cruijff Schaal na een strafschoppenserie (4-2). Daarin misten Matavž en Milot Rashica de eerste twee namens Vitesse.

In september 2017 beleefde Vitesse een week van uitersten. Na het sterke optreden tegen S.S. Lazio in de Europa League, blameerde de bekerhouder zich in de eerste ronde van het bekertoernooi. De Arnhemse ploeg werd na een beslissende strafschoppenserie (5-3) uitgeschakeld door de amateurs van AVV Swift, de nummer negen uit de Hoofdklasse A. Het is voor het eerst in de geschiedenis dat een bekerhouder in de eerste ronde wordt uitgeschakeld door een amateurvereniging. Vier dagen na het debacle wist Vitesse verrassend Ajax met 1-2 te verschalken. In de Europa League werd al snel duidelijk dat de kloof met de rest van Europa te groot was voor Vitesse. Na drie nederlagen en twee gelijke spelen, sloot Vitesse het Europees avontuur winnend af tegen OGC Nice. Voor het seizoen 2018/2019 werd de internationale trainer Leonid Slutsky aangesteld als eindverantwoordelijke. De voormalig bondscoach van Rusland moet met de club definitief proberen aan te haken bij de top 4.

Clubcultuur[bewerken]

[bewerken]

Het eerste logo van Vitesse was een schildvormig figuur. In het midden lag een diagonale scheidingslijn tussen het linker gele vlak en het rechter zwarte vak. In het linker vak stond diagonaal "avc Vitesse" geschreven en in het rechter vlak "1892", het oprichtingsjaar van de club. Het oude logo werd vervangen in 1984, het jaar waarin de wegen van de BVO-tak en de amateur-tak zich scheidden. De amateur-tak behield het logo met beperkte wijziging, SBV Vitesse kreeg een nieuw logo.

Het nieuwe logo van de BVO uit 1984 is wederom een schildvormig figuur, deze heeft echter rechte lijnen aan zowel de bovenkant als aan de zijkanten van het logo. Bovenin staat met dikke witte hoofdletters Vitesse. Onder de naam staat een dubbelkoppige adelaar, met linker- en rechterhelft gespiegeld. Ook de kleuren zijn gespiegeld, wat links geel is is zwart rechts en andersom. Deze dubbelkoppige adelaar is ook terug te vinden in het wapen van Arnhem. In het midden van het logo is een voetbal gepositioneerd.

In het najaar van 2011 is een nieuwe versie van het logo in gebruik genomen; in totaal zijn er 13 wijzigingen doorgevoerd.[43] Zo is onder andere de symmetrie van de adelaar verbeterd, de zwarte buitenrand vervangen door een witte, de twee 'S'-en in de naam minder dik gemaakt, de voetbal aangepast qua uiterlijk en stand, schaduwwerking is toegevoegd en (indien de context het toelaat) is het jaar van oprichting als tekst EST. 1892 onder het logo te lezen.

Voormalige AVC Vitesse-logo's

Tenue en clubkleuren[bewerken]

Familiewapen van Pallandt

Van het seizoen 1894/1895 tot en met het seizoen 1899/1900 speelde Vitesse in een wit tenue met een diagonale blauwe baan, verwijzend naar de stadskleuren van Arnhem. De spelers die niet met een blauw-wit tenue kwamen opdagen, werden door de club een boete van 50 cent opgelegd. Op 27 augustus 1900 werd in de bestuursvergadering besloten de clubkleuren te wijzigen in geel en zwart. Vitesse speler Reinhard Jan Christiaan baron van Pallandt zorgde ervoor dat Vitesse een van de eerste clubs van Nederland was met een vast clubtenue. Maar in ruil voor de sponsoring van het tenue wilde de baron dat Vitesse voor altijd in de kleuren van zijn familie zou spelen. En dat werd dus het zwart met geel van de familie Van Pallandt. Toenmalig voorzitter Chris Engelberts stelde deze wijziging ook voor met als argument dat Vitesse zich bij de beste clubs van Gelderland mocht scharen en zij in de Gelderse hoofdstad gevestigd was, waardoor zij ook het recht zou hebben om de kleuren van Gelderland te mogen dragen. Na al deze argumenten werd besloten om voortaan te gaan spelen in shirts met zes geel-zwarte blokken. In 1907 werd dit shirt vervangen voor het huidige geel-zwarte shirt met geel-zwarte banen, nadat Vitesse deze kreeg geschonken van een donateur.[44]

Sinds 2007 staat jaarlijks, in of rond de periode van 17 tot 25 september, een van de thuiswedstrijden van Vitesse in het teken van de Airborne-herdenking van de Slag om Arnhem uit 1944. De Vitesse-supporters en de club eren de Veteranen. De spelers van Vitesse spelen jaarlijks met een speciaal shirt tijdens de wedstrijd, met een Airborne-badge waarop een strijder op een paard wordt afgebeeld.

Overzicht van de uniformen van Vitesse door de geschiedenis heen:

Clubsymbool[bewerken]

Hertog II na een vlucht door GelreDome in november 2012

De officiële clubsymbool van Vitesse is een arend, die bij thuiswedstrijden over het veld vliegt en landt op de middenstip. De roofvogel bezit veel symboliek. De kracht en sterkte van de later imposante vogel moet synoniem staan voor de kracht en sterkte van het elftal op het veld. Vitesse heeft van nature al een link met de arend, deze vogel staat immers zowel in het stadswapen van Arnhem als in het logo van Vitesse. In 2008 werd de arend voor het eerst gepresenteerd aan de fans. Vitesse kon echter maar kortstondig genieten van het nieuwe boegbeeld; Hertog overleed in 2009 door aspergillose, een schimmelinfectie bij roofvogels.[45]

Op 31 januari 2010 werd de opvolger van Hertog aan het publiek gepresenteerd, genaamd Hertog II. Hertog II is een Noordelijke Amerikaanse zeearend, een wijfje met een bruin jeugdverenkleed; rond het 6e levensjaar zal de Hertog zijn volwassen zwart met witte verenkleed krijgen.[46] Op 30 april 2017 vloog de Hertog voor de bekerfinale tussen AZ en Vitesse in De Kuip.

Ook de Vitesse Kids Club heeft een officiële mascotte, genaamd Vito. In 2005 werd Vito door de lezers van de Voetbal International en de VI for Kids en de bezoekers van de website VI.nl verkozen tot Mascotte van het Jaar, Vito was daarmee de allereerste mascotte die deze prijs in de wacht sleepte. In 2012 werd Vito's uiterlijk gemoderniseerd.

Clubliederen[bewerken]

Allereerste officiële clublied was Geel-zwart bovenaan, ja het kan, ja het moet! (1952). Hedendaags is het officiële clublied van Vitesse Geel en Zwart zijn onze kleuren, geschreven en ingezongen door Emile Hartkamp. In de jaren 60 had Vitesse een andere clublied. Bouw mee aan een steengoed Vites!, geschreven door Pieter Nulden en ingezongen door Henk Bleker & Enka Harmonie. Tientallen jaren is Geel en Zwart zijn onze kleuren het officiële clublied, maar het oude clublied is nog steeds te horen in het stadion. In 2017 werd het lied door Emile Hartkamp in een nieuw jasje gestoken. Martin Esveld en De Kwinks zongen speciaal voor de remake de tekst opnieuw in.

Vitessenaar van de eeuw[bewerken]

Henk Charly Bosveld wordt in december 1999 zowel door De Gelderlander als de Arnhemse Courant verkozen tot Speler van de Eeuw, waarmee hij onder anderen de nummer 2 John van den Brom achter zich wist te houden.[47] Helaas kon Bosveld deze eervolle uitverkiezing niet zelf meemaken; op 6 augustus 1998 overleed Bosveld plotseling aan een hartinfarct. Mede door deze uitverkiezing heeft Bosveld een plaatsje gekregen in het Home of History van Vitesse en is hij de enige Vitesse-speler wiens foto siert op de Oost-promenade in GelreDome.

Op 17 augustus 2008 tijdens de Open Dag van Vitesse werd het boek Vitessenaar van de eeuw gepresenteerd, geschreven door René Bremer en Michel Bongers.[48] Dit eerbetoon aan Bosveld geeft middels 24 interviews een beeld over zijn persoon en tevens roemrijke verleden.

Mister Vitesse[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie ook: Theo Bos

Theo Bos, Mister Vitesse, speelde als verdediger zijn gehele carrière voor Vitesse. In totaal speelde Bos 369 competitiewedstrijden in 15 seizoenen, waarin hij negen keer een doelpunt maakte. Zijn debuut maakte hij op 31 augustus 1983 in tegen FC Wageningen en zijn laatste wedstrijd speelde hij op 25 maart 1998 tegen NAC Breda. Op 27 januari 1999 speelde Bos in de speciale afscheidswedstrijd tegen Schalke 04, samen met Edward Sturing die ook als voetballer afzwaaide.

Na zijn spelersloopbaan ging Bos als jeugdtrainer aan de slag bij Vitesse: hij heeft de B- en A-selectie en Jong Vitesse onder zijn hoede gehad. Ook was hij assistent-trainer van Ronald Koeman, Mike Snoei en Edward Sturing. Eind december 2008 werd Vitesse-trainer Hans Westerhof wegens tegenvallende prestaties ontslagen, waarna Bos op 3 januari 2009 hoofdtrainer van Vitesse werd. Hij bleef tot 21 oktober 2010 aan als trainer.

Vanaf 7 januari 2012 was hij uit de roulatie als trainer bij FC Dordrecht in verband met de constatering van alvleesklierkanker. Vitesse heeft op 26 juli 2012 bekendgemaakt de Zuid-tribune in GelreDome te vernoemen naar Theo Bos als steun tijdens zijn ziektebed. Op 28 februari 2013 overleed Theo Bos aan de gevolgen van zijn ziekte. Op 7 maart 2013 werd in GelreDome afscheid genomen van Bos. Ter ere van Mister Vitesse zal rugnummer 4 niet meer door Vitesse-spelers gedragen worden, het nummer waarmee Bos voor Vitesse speelde; de laatste speler die rugnummer 4 droeg was Jan-Arie van der Heijden.

Airborne Herdenking[bewerken]

Sinds 2007 staat jaarlijks, in of rond de periode van 17 tot 25 september, een van de thuiswedstrijden van Vitesse in het teken van de Airborne-herdenking van de Slag om Arnhem uit 1944. De Vitesse-supporters en de club eren de Veteranen, waarbij de oud-strijders worden uitgenodigd om de wedstrijd bij te wonen. Voorafgaand aan het duel worden sfeeracties georganiseerd met doeken en vlaggen en in de rust treden doedelzakspelers, zoals de traditie inmiddels is. De spelers van Vitesse spelen ook met een speciaal shirt tijdens de wedstrijd, met een Airborne-badge waarop een strijder op een paard wordt afgebeeld. Als traditionele afsluiting na de wedstrijd klinkt het lied We'll Meet Again door het stadion. Naast de wedstrijd zijn de vrijwilligers van de supportersvereniging ook actief tijdens de jaarlijkse herdenkingsweek. Zo is bijvoorbeeld de Supportershome de uitvalbasis voor de doedelzakspelers tijdens de herdenkingsweek in de regio.

In het seizoen 2012/2013 trad Vitesse in het Airborne-duel tegen Heracles Almelo aan in een speciaal verticaal gestreept shirt met de Airborne-kleuren maroon-rood en blauw in plaats van de gebruikelijke gele en zwarte strepen. In het midden op de borst prijkte de Airborne-badge en op de rugzijde van het shirt de tekst "No Bridge Too Far" - refererend aan een uitspraak van Luitenant-generaal Frederick Browning en tevens het boek en de film A Bridge Too Far over de Slag van Arnhem. Ook in het seizoen 2013/2014 speelde Vitesse in een maroon-rood en blauw gestreept shirt. De Airborne-badge werd verplaatst van de borst naar de linkerarm, de tekst 'No Bridge Too Far' werd achterwege gelaten.

De in augustus 2014 overleden veteraan Johnny Peters, die jarenlang de Airborne-wedstrijden bezocht, groeide uit tot het icoon van deze speciale wedstrijden. Bekendheid kreeg Peters toen hij in de wedstrijd tegen Heracles Almelo (seizoen 2012/2013) oog in oog stond met aanvoerder Guram Kashia. De Georgiër overhandigde zijn Airborne-shirt aan Peters en bracht een saluut uit, dit gebeurde wederzijds.[49] Het gebaar van Kashia werd in de daaropvolgende Airborne-wedstrijd tegen PEC Zwolle (seizoen 2013/2014) geëerd door het sfeerteam van de Supportersvereniging Vitesse, die een spandoek van twaalf bij acht meter maakte met daarop zowel Kashia als veteraan Peters afgebeeld.[50][51]

In 2014 was de 70e herdenking van de slag om Arnhem. Om dit te herdenken speelde Vitesse de uitwedstrijden van het seizoen 2014/2015 in een Airborne-tenue. Het tenue is in de Airborne-kleuren en het shirt beeldt een silhouet van de John Frostbrug af.[52] Op Woensdag 26 november 2014 was er een docu over Vitesse en Airborne te zien op Fox Sports Eredivisie, genaamd "Veteranen van Vitesse". Alle Airborne-activiteiten zijn, vanuit het oogpunt van de veteranen, samengevat in een uur durende documentaire.

Supporters[bewerken]

De fanatieke supporters zijn verzameld op de Theo Bos Zuid-tribune
Supportershome van Supportersvereniging Vitesse

Vitesse verkoopt de laatste jaren maximaal 10.000 seizoenkaarten terwijl het stadion een capaciteit voor ruim 21.000 toeschouwers heeft. Gemiddeld kwamen er in de laatste drie seizoenen iets meer dan 16.000 toeschouwers naar de thuiswedstrijden in GelreDome, bij goed bezochte wedstrijden loopt het aantal bezoekers op naar de 20.000.

Het grootste gedeelte van de Vitesse-aanhang komt uit de Stadsregio Arnhem Nijmegen. De fans van Vitesse buiten Arnhem wonen verspreid door Nederland, bijvoorbeeld in de regio's Utrecht, Den Bosch en Apeldoorn. Net over de grens in Duitsland wonen ook supporters die Vitesse bezoeken.[53] De fanatieke supporters zijn verzameld op de Theo Bos Zuid-tribune.

Supportersverenigingen[bewerken]

De officiële onafhankelijke Supportersvereniging Vitesse is opgericht in 1992 en verbonden aan voetbalclub Vitesse. Het aantal leden van de vereniging is de afgelopen jaren gegroeid tot ongeveer 3000. Ook het aantal vrijwilligers dat de vereniging draaiende houdt is, mede door deze groei, opgelopen tot ruim 100. De Supportersvereniging Vitesse geeft tevens zes maal per jaar een clubblad onder de naam Zwart op Geel uit. Redacteuren bij dit blad kennen een officiële status bij de club. In 2015 kregen de supporters beschikking over een nieuw blijvend, driehoekig supportershome. Vitesse en clubeigenaar Alexander Tsjigirinski namen de financiering van de casco bouw voor hun rekening, terwijl de Supportersvereniging de inrichtingskosten en de huur moesten betalen.[54]

Naast de Supportersvereniging zijn er ook andere organisaties waarin Vitesse-supporters zich verenigen, zoals het Supporterscollectief de Aftrap, VIVO (Vitesse is van ons) en Vak113. Deze verenigingen zorgen voor sfeer in het stadion met onder meer grote spandoeken en andere sfeeracties.

Spijker-Side, Rijnfront & De Werklozenbult[bewerken]

De ontstaansgeschiedenis van de Spijker-side is begonnen begin jaren zeventig, toen Vitesse voor het eerst in de eredivisie speelde, kwamen er steeds meer jongeren uit verschillende delen van de stad naar het stadion. Het waren straatgroepen bestaande uit jongeren die varieerden in leeftijd van 15 tot 22 jaar. Aangezien in die tijd het Spijkerkwartier een ruige uitstraling had en ook zeer bekend was in den lande, was de naam snel gevonden: Spijker-side. Het Rijnfront is zich gaan vormen eind jaren 80 toen de prestaties steeds beter werden. De jongeren kwamen voornamelijk uit de arbeiderswijken van de stad. Op Monnikenhuizen stonden ze in eerste instantie op de onoverdekte staantribune. Daarna was het Rijnfront te vinden in vak DD, ingang Rosendaalsestraat. De niet-betalende bezoekers keken toe vanaf de bekende werklozenbult, langs het pad van de Monnikensteeg naar de Bosweg.

Gemiddeld toeschouwersaantal sinds 1971[bewerken]

Deze grafiek laat zien hoeveel supporters de thuiswedstrijden van Vitesse gemiddeld bezochten. Duidelijk zichtbaar is wanneer Vitesse het oude stadion Nieuw-Monnikenhuize verliet en intrek nam in GelreDome: het gemiddeld toeschouwersaantal steeg met zo'n 300% na de gereedkoming van de bouw van het stadion in de winter van 1998.

10.294
6.511
4.868
5.156
3.667
6.417
9.529
8.176
7.059
3.111
2.647
1.967
2.144
2.412
2.111
1.944
1.611
3.994
8.900
6.973
6.606
6.859
6.944
6.937
7.000
7.287
13.789
23.080
25.097
26.007
24.756
22.959
18.973
18.770
19.489
20.179
19.844
17.876
16.985
15.081
17.588
18.462
19.002
17.149
16.904
15.907
16.112
71/72 72/73 73/74 74/75 75/76 76/77 77/78 78/79 79/80 80/81 81/82 82/83 83/84 84/85 85/86 86/87 87/88 88/89 89/90 90/91 91/92 92/93 93/94 94/95 95/96 96/97 97/98 98/99 99/00 00/01 01/02 02/03 03/04 04/05 05/06 06/07 07/08 08/09 09/10 10/11 11/12 12/13 13/14 14/15 15/16 16/17 17/18
Eredivisie
Eerste Divisie

Rivaliteit[bewerken]

Vitesse's aartsrivaal is N.E.C. uit Nijmegen. Vitesse-supporters spreken meestal over NEK in plaats van N.E.C. en Nijmegen wordt ook wel met ODW aangeduid wat staat voor Over De Waal. De wedstrijden tussen deze clubs worden aangeduid als De Gelderse Derby, en soms ook als de derby van het oosten. Het is in de publieke beleving een botsing tussen het sierlijke en elegante voetbal van Vitesse en de strijdlust van N.E.C. Daarnaast is het een botsing van de twee grootste steden van Gelderland: de zelfbewuste uitstraling van de hoofdstad tegen de Nijmeegse volksmentaliteit. Een duel tussen Arnhem en Nijmegen. Voor de supporters van beide teams kan een overwinning op de rivaal een slecht seizoen nog deels goedmaken. De beste ploeg van het seizoen verdient de officieuze titel Nummer 1 van Gelderland. De eerste competitiewedstrijd tussen Vitesse en N.E.C. werd gespeeld op 18 maart 1923 in Nijmegen. Vitesse won die wedstrijd met 1–2 door twee doelpunten van Gerrit Langeler.

Door de rivaliteit zijn er in het verleden rellen geweest en in de recente edities werd het duel in de hoogste risicocategorie ingedeeld, met bijbehorende maatregelen en politie-inzet. Voor de jaren negentig was er vooral sprake van animositeit. In mei 1993 werd De Goffert door Vitesse gebruikt om twee thuiswedstrijden te spelen. Op 16 mei tegen Feyenoord (1-1) en op 23 mei tegen PSV (0-1). Op laatstgenoemde wedstrijd kwamen ruim 20.000 toeschouwers af. De rivaliteit ontstond pas bij de opkomst van Vitesse in de jaren 80 en 90 onder leiding van Karel Aalbers, die niet naliet te melden dat in de regio slechts plaats was voor één club. De Nijmeegse aanhang hekelde dat de rivaal uit Arnhem met overheidsgeld gesteund werd, in de vorm van clubsponsoring door de provinciale energieleverancier PGEM (en het latere Nuon) en medefinanciering in stadion GelreDome van de provincie Gelderland. Uit protest werden de Nijmeegse stadionlampen voor een wedstrijd tijdelijk gedoofd, door toenmalig voorzitter Henk van de Water.

Nadat Vitesse in 2007/'08 schulden moest afkopen middels een crediteurenakkoord zijn de verhoudingen verscherpt; ook de buitenlandse overname van Vitesse in 2010 droeg hieraan bij. Recent dieptepunt was in het seizoen 2011/'12 met rellen tussen N.E.C.-aanhang en de politie in Nijmegen. Tijdens de play-offwedstrijd in Arnhem in datzelfde seizoen moest N.E.C.-doelman Babos eraan te pas komen om het uitpubliek tot kalmte te brengen dat een veiligheidsdeur had geforceerd om uit het uitvak te breken. Voor de gemeenten Arnhem, Nijmegen en de politie waren de ongeregeldheden een reden om voor de eerstvolgende ontmoeting (in het seizoen 2012/'13, Vitesse - N.E.C.) te dreigen om voortaan geen uitpubliek meer toe te staan bij de onderlinge wedstrijden, als het nog één keer tot ongeregeldheden zou komen. Dit leidde tot woede onder de Vitesse-aanhang, dat zich niet schuldig voelde aan de recente ongeregeldheden. De wedstrijd verliep rustig, mede door de 4–1 winst voor Vitesse, en dus bleven fans van beide clubs voorlopig welkom bij uitwedstrijden.

De rivaliteit leidde ook tot meer ludieke acties over en weer. Toen N.E.C. in mei 2014 degradeerde uit de Eredivisie plaatsten Arnhemse fans op de Nijmeegse Waalbrug een bordje met: Eredivisievoetbal, nog vijftien kilometer. Bij het kampioenschap in de Jupiler League van N.E.C. een jaar later stuurden aanhangers van N.E.C. een vliegtuigje boven Arnhem en GelreDome met daarachter een spandoek: We're back, See you soon.

De lijst met spelers die voor zowel Vitesse als N.E.C. hebben gespeeld, is niet heel lang, maar er staan wel bekende namen tussen als Chris van der Weerden, Peter Wisgerhof, Willem Korsten, Patrick Pothuizen en Jhon van Beukering. Die laatste doorliep de jeugdopleiding van Vitesse en stond tussen 2000 en 2003 onder contract bij de Arnhemmers. Tussen 2007 en 2010 kwam Van Beukering uit voor N.E.C. Patrick Pothuizen begon zijn profcarrière bij Vitesse om vervolgens de overstap (via FC Dordrecht) naar Nijmegen te maken. Daar speelde de verdediger zes jaar, om vervolgens weer terug te keren naar Arnhem. Op dit moment speelt oud-N.E.C.'er Navarone Foor in de GelreDome.

Een andere rivaal van Vitesse is De Graafschap uit Doetinchem; de onderlinge wedstrijden zijn ook een Gelderse derby en kunnen beladen zijn. Deze derby leeft over het algemeen meer bij de supporters van De Graafschap dan bij Vitesse.

Behalve N.E.C. en De Graafschap heeft Vitesse in het verleden een aantal andere rivalen gekend. Bij onder andere de duels met FC Wageningen, Arnhemse Boys, VV Rheden, Go Ahead Eagles en Quick Nijmegen heerste in het verleden enige spanningen. De derby's met Quick groeide uit tot de meest bezochte wedstrijden in het oosten van Nederland, waar het voetbal vanaf 1894 in een stroomversnelling kwam.

Resultaten 1895–2017[bewerken]

Vitesse in de kampioenscompetitie[bewerken]

Sinds 1888 werd er gestreden om het Nederlands landskampioenschap. De landskampioen werd bepaald door middel van een kampioenscompetitie tussen de kampioenen van de verschillende hoofdklassen, die tot 1950 regionaal verdeeld waren. Toen in 1954 het betaald voetbal werd ingevoerd, bleef dit systeem in eerste instantie bestaan, maar vanaf het seizoen 1956/1957 werd de Eredivisie ingevoerd. Sindsdien is de kampioen van de eredivisie ook automatisch landskampioen.

Vitesse heeft zich sinds het eerste Nederlandse kampioenschap in 1888 vijf keer weten te plaatsen voor de competitie; waarvan alle verloren gingen.

De eerste finale werd op 24 april 1898 gespeeld tegen RAP te Utrecht. RAP werd nationaal kampioen door Vitesse met 4–2 te verslaan.

In het seizoen 1902/03 werd de strijd om de landstitel gewonnen door voetbalclub HVV uit Den Haag. Voor de eerste keer werd het kampioenschap bepaald middels een kampioenscompetitie. De oostelijke kampioen was Vitesse en de Amsterdamse club Volharding was kampioen in de andere westelijke competitie.

Het landskampioenschap van het seizoen 1912/13 werd beslist middels twee kampioenswedstrijden tussen de kampioen van de westelijke afdeling Sparta en de Oostelijke Vitesse. De Rotterdamse club won beide wedstrijden met de Arnhemse club met 1-2 en 2-1 en werd de kampioen van Nederland.

In het seizoen 1913/14 werd wederom de kampioenschap beslist via een kampioenscompetitie met HVV Den Haag als winnaar. Het landskampioenschap van het seizoen 1914/15 werd gewonnen door Sparta.

Vitesse in competitieverband[bewerken]

1895–1954[bewerken]

1
1
1
1
3
4
4
5
1
2
2
4
6
5
2
5
3
6
1
1
1
6
7
8
8
8
4
10
1
B
5
3
4
5
8
6
8
9
6
3
5
10
2
B
2
B
3
B
2
B
5
1
C
2
C
4
C
1
C
1
B
10
11
3
B
1
C
9
B
5
B
1
B
6
B
95 96 97 98 99 00 01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54
Gelderse Competitie NVB
  • Tijdens de mobilisatie en bezetting wordt er in het seizoen 1939/1940 een regionale noodcompetitie gespeeld met tegenstanders uit verschillende klassen.
  • Door de Tweede Wereldoorlog speelde Vitesse in het seizoen 1944/1945 geen wedstrijden in competitieverband.

1955 – 2018[bewerken]

8 C
15 A
7 B
5 A
10 B
2 A
4 A
10 A
6 A
9 B
4 A
1 A
8
5
3
7
3
18
3
2
3
5
1
9
14
17
8
8
10
11
17
8
7
9
1
4
5
4
4
4
6
5
5
3
4
4
6
5
14
16
7
11 (10)
12 (10)
12
10
14
15
7 (6)
4
6 (8)
5 (4)
9
5
6 (5)
55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 00 01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11 12 13 14 15 16 17 18
Hoofdklasse (profniveau)
Eerste klasse (profniveau)

In elke staaf van de grafiek staat van boven naar beneden vermeld:

  • Eindnotering
Dit is de positie die de club heeft bereikt in de competitie, zonder eventuele beslissings-, play-off- of nacompetitiewedstrijden die nodig zijn geweest om bijvoorbeeld de kampioen van de competitie te bepalen.
Indien een * achter het getal staat is de notering een tussenstand en kan het zijn dat de notering niet overeenkomt met de uiteindelijke eindstand van de competitie.
Staat er xx op de positie van de notering, dan heeft de club vroegtijdig de competitie verlaten. Dit kan onder andere komen door terugtrekking van het team, faillissement van de club of door een uitgedeelde straf van de KNVB. In veel gevallen staat elders in het artikel de reden vermeld.
  • Competitieniveau en/of afdelingsletter of Officiële eindstand Eredivisie
    • Competitieniveau en/of afdelingsletter
    Hierbij geeft het getal het niveau weer, dat ook terug te vinden is in de legenda. De letter is de afdelingsaanduiding en wordt gebruikt wanneer er meer afdelingen zijn op hetzelfde niveau. De afdelingsletter is altijd een hoofdletter en wordt meestal zonder nummer gebruikt.
    Voorbeeld: 2F is niveau 2e klasse competitie F.
    Het competitieniveau en nummer wordt niet vermeld wanneer er slechts één competitie van dit niveau was.
    • Officiële eindstand Eredivisie (getal staat tussen haakjes vermeld)
    Sinds de introductie van play-offwedstrijden voor Europees voetbal na afloop van de reguliere competitie in 2005/06, is de KNVB verplicht een eindstand van de Eredivisie door te geven aan de UEFA aan de hand van deze play-offwedstrijden.
    Bij deze eindstand staan clubs die zich hebben gekwalificeerd voor Europees voetbal hoger dan clubs die zich niet wisten te kwalificeren. Indien er geen verschil was tussen de eindnotering en de officiële eindstand, staat dit getal niet vermeld.
  • Onderafdeling
Hier staat afgekort de naam van de onderafdeling indien de club in dat jaar in een onderafdeling uitkwam. Tevens staat deze afkorting in de legenda en wordt gelinkt naar het artikel over deze onderafdeling. Deze afkorting wordt alleen vermeld wanneer de club in het verleden in verschillende onderafdelingen heeft gespeeld. Deze vermelding is in de staaf altijd in kleine letters. Deze onderafdelingen zijn na het seizoen 1995/96 afgeschaft. Heeft de club in slechts één onderafdeling gespeeld, dan is dit alleen terug te vinden in de legenda.

Onder de staaf staat het jaartal vermeld waarin het seizoen is afgesloten. 15 verwijst naar het seizoen 2014/15 en/of eventueel op het seizoen 1914/15.

Wanneer een staaf leeg is, zijn deze gegevens niet bekend. Het kan ook zijn dat de club dat seizoen niet heeft meegespeeld op het hogere amateurniveau, vroegtijdig de competitie heeft verlaten of uit de competitie is gezet.
In het seizoen 1944/45 was er wegens de Tweede Wereldoorlog geen regulier competitievoetbal, daardoor is deze staaf automatisch leeg.


Opmerking: In de 1e klasse en lager spelen de clubs in districten. Deze districten staan niet vermeld in de grafiek.

Vitesse in het bekertoernooi en Johan Cruijff Schaal[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Vitesse in het bekertoernooi voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
18.500 Vitesse-fans in De Kuip tijdens de KNVB Bekerfinale.
Heel Arnhem naar de Kuip promotiebord voor de bekerfinale.

Vitesse heeft zich sinds het eerste Nederlandse bekertoernooi in 1899 vier keer weten te plaatsen voor de finale; waarvan drie wedstrijden verloren gingen.

De eerste finale werd op 26 mei 1912 gespeeld tegen Haarlem te Amsterdam. Haarlem trok aan het langste eind door met 2-0 te overwinnen.

In het seizoen 1926/1927 haalde Vitesse onverwachts voor de tweede keer de eindstrijd. De finale ging wederom verloren; VUC was met 1-3 te sterk, op Monnikenhuize in Arnhem, waarbij Vitesse-speler Jan de Natris bij een 1-1 stand een penalty miste.

Op 25 april 1990 verloor Vitesse in de Kuip met 1-0 van PSV, mede omdat PSV-keeper Hans van Breukelen in de blessuretijd van de wedstrijd een penalty wist te keren van John van den Brom.

Op 30 april 2017 speelde Vitesse de finale van de KNVB beker, als uitspelende ploeg tegen AZ. Vitesse won deze wedstrijd met 2-0 door twee doelpunten van Ricky van Wolfswinkel in de tweede helft. Daarmee won Vitesse voor het eerst een grote prijs, en dat in het jubileumjaar (125 jaar). Als bekerwinnaar mocht Vitesse spelen om de Johan Cruijff Schaal tegen landskampioen Feyenoord op 5 augustus 2017. Na reguliere speeltijd stond het 1-1 in De Kuip. Vitesse verloor uiteindelijk na de strafschoppenserie (4-2), waarbij Vitesse-spelers Tim Matavž en Milot Rashica een penalty miste.

Finales om de KNVB beker[bewerken]

Seizoen Tegenstander Uitslag Plaats Datum
1912 HFC Haarlem 0-2 R.A.P.-terrein, Amsterdam 26 mei
1926 VUC 1-3 Monnikenhuize, Arnhem 19 juni
1990 PSV 0-1 Stadion Feijenoord, Rotterdam 25 april
2017 AZ 2-0 Stadion Feijenoord, Rotterdam 30 april

Finales om de Johan Cruijff Schaal[bewerken]

Jaar Tegenstander Uitslag Plaats Datum
2017 Feyenoord Rotterdam 1-1 (2-4 pen.) Stadion Feijenoord, Rotterdam 5 augustus

Vitesse in Europa[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van Europese wedstrijden van SBV Vitesse voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Bekertoernooi Deelname in seizoenen:
Europa League 2012/13, 2013/14, 2015/16, 2017/18, 2018/19
UEFA Cup 1990/91, 1992/93, 1993/94, 1994/95, 1997/98, 1998/99, 1999/00, 2000/01, 2002/03
Zomer Cup 1978/79

UEFA rank sinds 1991[bewerken]

145
144
78
66
43
60
58
75
85
83
87
85
74
84
97
120
120
-
-
-
-
-
154
155
166
163
170
91 92 93 94 95 96 97 98 99 00 01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11 12 13 14 15 16 17

Erelijst[bewerken]

Competitie Aantal Jaren
KNVB-Beker.png KNVB beker 2017
Eerste divisie 1977, 1989
Tweede divisie 1966
Eerste klasse oost 1897, 1898, 1903, 1913, 1914, 1915, 1953
Tweede klasse oost 1923, 1941, 1944, 1946, 1950
Gelderse competitie 1895, 1896

Erelijst Jong Vitesse[bewerken]

Competitie Aantal Jaren
Derde divisie 2018
Beloften Eredivisie 1993, 2015
Beloftendivisie A 2014
District-zuid 1992, 1993
Districtsbeker Oost 1990
Beloften KNVB beker 1998, 2002, 2011

Verbonden aan Vitesse[bewerken]

Organisatie[bewerken]

De Russische Valeriy Oyf heeft sinds 25 mei 2018 alle aandelen van Vitesse B.V. in bezit. Met uitzondering van het gouden aandeel, dat in handen is van het stichtingsbestuur SBV Vitesse-Arnhem. Het ‘gouden aandeel’ is het belangrijkste aandeel van Vitesse, waarin onder meer de clubkleuren en de speellocatie zijn voorbehouden. De eindverantwoordelijkheid voor de dagelijkse leiding van Vitesse B.V. ligt bij de voorzitter, casu quo algemeen directeur. In mei 2013 volgde Joost de Wit de Duitse Erwin Kasakowski op als algemeen directeur. Na het directe vertrek van technisch directeur Mohammed Allach in 2017, nam Marc van Hintum de taken van hem over tot het einde van het seizoen 2018/2019.

De Raad van Commissarissen van B.V. Vitesse bestaat anno 2018 uit:

  • De heer V. (Valeriy) Oyf (eigenaar)
  • De heer Y. (Yevgeny) Merkel (voorzitter)
  • De heer H. (Henk) Parren

Stichtingsbestuur Vitesse-Arnhem:

  • Kees Bakker (voorzitter)
  • Albert van ’t Blik
  • Henk Parren

Raad van Advies:

Voorzitters[bewerken]

Vitesse heeft sinds de oprichting van de vereniging verschillende eigenaren en voorzitters gehad. De eerste voorzitter was een van de groep jonge oprichters Frans Dezentjé. Willem Hesselink was van 1917 tot 1922 voorzitter van de club en werd in 1962 benoemd tot erevoorzitter. Sinds 2017 is Yevgeny Merkel voorzitter van de club. Tussen hen in hebben bekende namen zoals Chris Engelberts, Karel Aalbers, Jos Vaessen, Maasbert Schouten en later Merab Zjordania onder andere de club geleid.

1rightarrow blue.svg Zie ook: Lijst van voorzitters van Vitesse

Vrienden van Vitesse[bewerken]

Vrienden van Vitesse is groep van ongeveer 15 vermogende mensen uit omgeving Arnhem. In het verleden hebben de investeerders de club vaak garant gestaan bij begrotingstekorten. Mede door de hulp van de Vrienden van Vitesse werd Vitesse meerdere keren gered van een faillissement en werd een licentie voor betaald voetbal ternauwernood behouden. Ook zitten er enkele oud vermogende bestuursleden in de Vrienden van Vitesse. Herman Veenendaal speelde voor Vitesse en werd rijk van speelautomaten en vastgoed, Cor Guijt is een bekende makelaar in Arnhem en omstreken en Jan Snellenburg introduceerde met zijn bedrijf de zogenaamde petfles en is al sinds 1983 betrokken bij de club.

Gouden Vitessenaren[bewerken]

Vitesse kent 14 Gouden Vitessenaren, van mensen die zich bestuurlijk en sportief voor de club hebben ingezet.

  • Vlag van Nederland Guus Kusse
  • Vlag van Nederland Tobias Swelheim
  • Vlag van Nederland Cor Guijt
  • Vlag van Nederland Arent Jager
  • Vlag van Nederland Ton Ketting
  • Vlag van Nederland Bert Roetert
  • Vlag van Nederland Joop Mutgeert
  • Vlag van Nederland Rein Papenburg

Vitesse kent 90 Zilveren Vitessenaren, die veel voor Vitesse hebben ingezet. Dit zijn voornamelijk spelers, medewerkers en vrijwilligers. Enkele voorbeelden van Zilveren Vitessenaren zijn: Edward Sturing, John van den Brom, Chris de Vries, Bennie Hofs, Jan Streuer, Martin Laamers, Theo Janssen en vele andere.

Trainers[bewerken]

Naam Land van herkomst Begin periode Einde periode Erelijst
John William Sutcliffe Vlag van Engeland Engeland 12-04-1914 31-07-1915 * Kampioen 1e klasse oost 1914
* Kampioen 1e klasse oost 1915
* Runner-up Kampioenscompetitie 1914/15
James McPherson Vlag van Schotland Schotland 18-12-1919 31-03-1920
Charles Griffiths Vlag van Engeland Engeland 16-10-1920 31-01-1922
Jan van Dort Vlag van Nederland Nederland 01-02-1922 31-10-1924 * Kampioen 2e klasse oost 1923
* Promotie naar 1e klasse 1923
Robert William Jefferson Vlag van Engeland Engeland 01-11-1924 31-03-1927 * Verliezend finalist KNVB beker 1926/27
Heinrich Schwarz Vlag van Duitsland Duitsland 15-06-1928 14-06-1936
Gerrit van Wijhe Vlag van Nederland Nederland 18-08-1936 30-07-1938
Gerrit Horsten Vlag van Nederland Nederland 15-08-1938 04-10-1946 * Kampioen 2e klasse oost 1941
* Kampioen 2e klasse oost 1944
* Kampioen 2e klasse oost 1946
* Promotie naar 1e klasse 1946
George Roper Vlag van Engeland Engeland 05-10-1946 30-11-1947
Gerrit Horsten Vlag van Nederland Nederland 01-12-1947 29-02-1948
Arend van der Wel Vlag van Nederland Nederland 01-03-1948 14-02-1949
Gerrit Horsten Vlag van Nederland Nederland 15-02-1949 31-08-1949
Jan Zonnenberg Vlag van Nederland Nederland 01-09-1949 30-06-1954 * Kampioen 2e klasse oost 1950
* Promotie naar 1e klasse 1950
* Kampioen 1e klasse oost 1953
Joseph Gruber Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 01-07-1954 30-06-1957 * promotie naar de Hoofdklasse 1955
Louis Pastoors Vlag van Nederland Nederland 01-07-1957 30-06-1960
Branco Vidovic Vlag van Joegoslavië Joegoslavië 01-07-1960 30-06-1962
Jan Zonnenberg Vlag van Nederland Nederland 01-07-1962 30-06-1964
Joseph Gruber Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 01-07-1964 02-09-1966 * Kampioen Tweede divisie 1965/66
Frans de Munck Vlag van Nederland Nederland 03-09-1966 30-06-1969
Cor Brom Vlag van Nederland Nederland 01-07-1969 30-06-1972 * Promotie naar Eredivisie 1971
Frans de Munck Vlag van Nederland Nederland 01-07-1972 30-06-1974
Ned Bulatović Vlag van Joegoslavië Joegoslavië 01-07-1974 22-09-1975
Jan de Bouter Vlag van Nederland Nederland 23-09-1975 04-04-1976
Clemens Westerhof (interim) Vlag van Nederland Nederland 05-04-1976 31-05-1976
Henk Wullems Vlag van Nederland Nederland 01-06-1976 30-06-1982 * Kampioen Eerste divisie 1976/77
Leen Looijen Vlag van Nederland Nederland 01-07-1982 16-02-1984
Henk Hofstee Vlag van Nederland Nederland 17-02-1984 30-06-1984
Clemens Westerhof Vlag van Nederland Nederland 01-07-1984 30-06-1985
Janusz Kowalik Vlag van Polen Polen 15-07-1985 30-06-1986
Hans Dorjee Vlag van Nederland Nederland 01-07-1986 30-06-1987
Niels Overweg Vlag van Nederland Nederland 01-07-1987 14-09-1987
Bert Jacobs Vlag van Nederland Nederland 15-09-1987 30-06-1992 * Kampioen Eerste divisie 1988/89
* Verliezend finalist KNVB beker 1989/90
Herbert Neumann Vlag van Duitsland Duitsland 01-07-1992 30-06-1995
Ronald Spelbos Vlag van Nederland Nederland 01-07-1995 20-11-1995
Frans Thijssen & Jan Jongbloed (interim) Vlag van Nederland Nederland 21-11-1995 30-06-1996
Leo Beenhakker Vlag van Nederland Nederland 01-07-1996 12-01-1997
Henk ten Cate Vlag van Nederland Nederland 13-01-1997 30-06-1998 * Hoogste klassering: 3e in Eredivisie, 1997/1998
Artur Jorge Vlag van Portugal Portugal 01-07-1998 08-10-1998
Herbert Neumann Vlag van Duitsland Duitsland 09-10-1998 30-10-1999
Edward Sturing & Jan Jongbloed (interim) Vlag van Nederland Nederland 31-10-1999 31-12-1999
Ronald Koeman Vlag van Nederland Nederland 01-01-2000 02-12-2001
Edward Sturing (interim) Vlag van Nederland Nederland 03-12-2001 30-06-2002
Mike Snoei Vlag van Nederland Nederland 01-07-2002 27-03-2003
Edward Sturing Vlag van Nederland Nederland 31-03-2003 30-06-2006 * Winnaar nacompetitie 2003/04
Aad de Mos Vlag van Nederland Nederland 01-07-2006 30-06-2008
Hans Westerhof Vlag van Nederland Nederland 01-07-2008 30-12-2008
Edward Sturing (interim) Vlag van Nederland Nederland 31-12-2008 02-01-2009
Theo Bos Vlag van Nederland Nederland 03-01-2009 21-10-2010
Hans van Arum & Raimond v/d Gouw (interim) Vlag van Nederland Nederland 22-10-2010 14-11-2010
Albert Ferrer Vlag van Spanje Spanje 15-11-2010 30-06-2011
John van den Brom Vlag van Nederland Nederland 01-07-2011 30-06-2012 * Winnaar play-offs 2012
Fred Rutten Vlag van Nederland Nederland 01-07-2012 30-06-2013
Peter Bosz Vlag van Nederland Nederland 01-07-2013 03-01-2016 * Winnaar play-offs 2015
Rob Maas Vlag van Nederland Nederland 03-01-2016 30-06-2016
Henk Fraser Vlag van SurinameVlag van Nederland Nederland 01-07-2016 10-04-2018 * Winnaar KNVB beker 2016/17
* Verliezend finalist Johan Cruijff Schaal 2017
Edward Sturing (interim) Vlag van Nederland Nederland 11-04-2018 30-06-2018 * Winnaar play-offs 2018
Leonid Slutsky Vlag van Rusland Rusland 01-07-2018 30-06-2020

Spelers en staf[bewerken]

Voormalige spelers[bewerken]

Naast de bekende trainers, heeft Vitesse ook grote spelers onder contract gehad. Voor een overzicht van alle spelers die voor Vitesse hebben gespeeld wordt u doorverwezen naar Lijst van spelers van Vitesse.

Selectie 2018/2019[bewerken]

Nr. Naam Eredivisie Europees Beker Play-offs Totaal Contract Seizoen Vorige club Debuut Vitesse
W Soccerball.svg W Soccerball.svg W Soccerball.svg W Soccerball.svg W Soccerball.svg
Keepers
1 Vlag van Portugal Eduardo Carvalho 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 2019 (huur) 1e Vlag van Engeland Chelsea FC -
22 Vlag van Nederland Remko Pasveer 26 0 6 0 2 0 0 0 34 0 2020 1e Vlag van Nederland PSV Eindhoven 5 augustus 2017
24 Vlag van Nederland Jeroen Houwen 8 0 0 0 0 0 4 0 11 0 2021 5e Vitesse Voetbal Academie 19 november 2017
40 Vlag van Nederland Bilal Bayazit 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 2021 1e Vitesse Voetbal Academie -
Verdedigers
2 Vlag van Nederland Khalid Karami 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 2020 1e Vlag van Nederland Excelsior -
3 Vlag van Nederland Maikel van der Werff 55 0 2 0 5 0 2 0 64 0 2019 3e Vlag van Nederland PEC Zwolle 6 augustus 2015
5 Vlag van Engeland Max Clark 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 2021 1e Vlag van Engeland Hull City -
6 Vlag van Nederland Arnold Kruiswijk 69 1 0 0 8 0 0 0 77 1 2019 4e Vlag van Nederland sc Heerenveen 10 augustus 2014
8 Vlag van Rusland Vjatsjeslav Karavajev 11 0 0 0 0 0 4 0 15 0 2021 1e Vlag van Tsjechië Sparta Praag 11 februari 2018
14 Vlag van Engeland Jake Clarke-Salter 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 2019 (huur) 1e Vlag van Engeland Chelsea -
26 Vlag van Denemarken Rasmus Thelander 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 2021 1e Vlag van Zwitserland FC Zürich -
28 Vlag van Nederland Alexander Büttner 133 10 4 0 12 1 7 0 156 11 2019 7e Vlag van Rusland Dinamo Moskou 15 maart 2008
30 Vlag van Nederland Danilho Doekhi 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 2022 1e Vlag van Nederland AFC Ajax -
43 Vlag van Nederland Lassana Faye 19 0 5 0 2 0 1 0 27 0 2019 2e Vitesse Voetbal Academie 14 december 2016
Middenvelders
10 Vlag van Nederland Thomas Bruns 29 3 5 1 1 0 3 0 38 4 2021 1e Vlag van Nederland Heracles Almelo 5 augustus 2017
17 Vlag van Zuid-Afrika Thulani Serero 29 2 4 0 1 0 4 0 38 2 2020 1e Vlag van Nederland Ajax 5 augustus 2017
21 Vlag van Slowakije Matúš Bero 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 2022 1e Vlag van Turkije Trabzonspor -
23 Vlag van Saoedi-Arabië Mukhtar Ali 9 0 1 0 0 0 2 0 12 0 2020 2e Vlag van Engeland Chelsea FC 19 februari 2017
25 Vlag van Nederland Navarone Foor 59 9 5 0 7 0 4 0 75 9 2020 2e Vlag van Nederland N.E.C. 11 september 2016
35 Vlag van Nederland Jesse Schuurman 1 0 0 0 0 0 0 0 1 0 2019 1e Vitesse Voetbal Academie 14 april 2018
Aanvallers
7 Vlag van Nederland Roy Beerens 12 1 0 0 0 0 4 0 16 1 2021 1e Vlag van Engeland Reading FC 2 februari 2018
9 Vlag van Slovenië Tim Matavž 30 14 5 1 2 0 4 2 41 17 2020 1e Vlag van Duitsland FC Augsburg 5 augustus 2017
11 Vlag van Nederland Bryan Linssen 33 15 5 2 2 0 4 2 44 19 2020 1e Vlag van Nederland FC Groningen 5 augustus 2017
13 Vlag van Algerije Oussama Darfalou 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 2022 1e Vlag van Algerije USM Algiers -
16 Vlag van Nederland Mitchell van Bergen 28 0 1 0 3 0 1 0 33 0 2020 3e Vitesse Voetbal Academie 18 december 2015
19 Vlag van Nigeria Hilary Gong 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 2022 1e Vlag van Slowakije AS Trencin -
29 Vlag van Nederland Thomas Buitink 4 0 0 0 0 0 0 0 4 0 2022 1e Vitesse Voetbal Academie 11 februari 2018
47 Vlag van Nederland Lars ten Teije 1 0 0 0 0 0 0 0 1 0 2020 1e Vitesse Voetbal Academie 9 september 2017
Bijgewerkt tot 9 juli 2018

Overzicht staf eerste elftal

Naam Functie Contract tot
Vlag van Rusland Leonid Slutsky Hoofdtrainer / coach 30 juni 2020
Vlag van Nederland Edward Sturing Assistent-trainer 30 juni 2021
Vlag van Rusland Oleg Yarovinskiy Assistent-trainer 30 juni 2020
Vlag van Nederland Nicky Hofs Assistent-trainer 30 juni 2021
Vlag van Nederland Raimond van der Gouw Keepers- en assistent-trainer 30 juni 2019
Vlag van Nederland Jan van Norel Fysiek-trainer (interim)
Vlag van Nederland Kevin Balvers Videoanalist 30 juni 2020[55]
Vlag van Nederland Pieter Sengkerij Clubarts
Vlag van Nederland Jos Kortekaas Coördinator medische staf / fysiotherapeut
Vlag van Nederland Jesper Gabriëls Fysiotherapeut
Vlag van Nederland Mirjam Clifford Teammanager
Vlag van Nederland Frits Hartemink Materiaalman
Vlag van Nederland Marco Rou Materiaalman
1rightarrow blue.svg Zie ook: Vitesse in het seizoen 2017/18

Eredivisie topscorers: Machlas & Bony[bewerken]

In het seizoen 1996/97 nam Vitesse de Griekse voetballer Nikos Machlas over van OFI Kreta. Zijn eerste seizoen verliep stroef in Gelderland en hij wist als spits slechts acht keer het net te vinden. Het seizoen daarna maakte hij grote indruk met een totaal van 34 doelpunten in 32 wedstrijden. Hiermee werd hij Europees topscorer en kreeg de ESM Gouden Schoen. Dit seizoen bleek achteraf het hoogtepunt in zijn carrière. Na zijn derde seizoen bij Vitesse waren diverse grote clubs voor hem in de markt. Onder andere Fiorentina en Arsenal hadden belangstelling. Tegen de zin van Karel Aalbers weigerde hij echter naar het buitenland te vertrekken en koos hij voor AFC Ajax.

Op 31 januari 2011 tekende Ivoriaan Wilfried Bony een contract voor 3,5 jaar bij Vitesse. Het transferbedrag bedroeg ongeveer 4 miljoen euro. Op 20 februari 2011 debuteerde hij voor Vitesse in de wedstrijd tegen De Graafschap, door een invalbeurt in de tweede helft als vervanger voor Marco van Ginkel. Bony stond nog geen 27 minuten op het veld, toen hij zijn eerste doelpunt maakte. Het seizoen daarna maakt hij een totaal van 12 doelpunten in 28 wedstrijden. Het seizoen daarna maakt hij grote indruk met een totaal van 31 doelpunten in 30 wedstrijden. Bony werd hierbij topscorer van de Eredivisie en werd voor zijn prestaties uitgeroepen tot winnaar van de Nederlandse Gouden Schoen 2012/13. Op 11 juli 2013 werd bekend dat Bony een vierjarig contract tekende bij Swansea City, waarbij Vitesse een transfersom van 12 miljoen pond (14 miljoen euro) ontving. Met 20 doelpunten werd Bony topscorer in de Premier League over 2014. In januari 2015 tekende Bony een contract voor 4,5 seizoen bij Manchester City. Deze transfer leverde Vitesse naar verluidt een bedrag van enkele miljoenen euro op, door een afgesproken doorverkooppercentage bij de transfer naar Swansea.

Topscorer aller tijden[bewerken]

Jan Dommering was van 1929 tot 1936 en 1945 tot 1948 in het eerste elftal van Vitesse actief. Tijdens zijn studie in Frankrijk speelde hij voor FC Nice (1938 - 1939) Door de vele doelpunten die hij daar maakte als spits kreeg hij de bijnamen "La Tulipe" en "Le diable de Dommering". Door zijn 160 doelpunten is hij topscorer aller tijden van Vitesse.

Succeselftallen[bewerken]

Bert Jacobs (midden)

Onder het bewind van trainer Bert Jacobs speelt Vitesse in het seizoen 1989/1990 voor het eerst in 10 jaar in de Eredivisie, na promotie als kampioen van de Eerste divisie. Vitesse houdt 18 keer de nul en krijgt 20 doelpunten tegen, beide zijn clubrecords in het competitievoetbal. Toen Jacobs Vitesse ging trainen, was de club slechts een middenmoter in de eerste divisie. Een jaar later kon heel Arnhem weer juichen, want in het eerste jaar eredivisie slaagde Jacobs en zijn mannen voor de derde keer in de clubhistorie de KNVB beker-finale te bereiken, die op 25 april 1990 tegen PSV Eindhoven gespeeld werd in De Kuip. Vitesse verliest de finale met 1-0. Stan Valckx scoort het enige doelpunt, door een penalty. In blessuretijd stopt PSV-keeper Hans van Breukelen een penalty van John van de Brom. In de Eredivisie eindigt Vitesse dit seizoen als 4e met 41 punten (in het "2 punten"-systeem). Vitesse plaatst zich daardoor voor de eerste keer in de clubhistorie voor Europees voetbal om de UEFA Cup. Na het seizoen van 1989/90 werd Vitesse tijdens het VVCS-gala in Den Haag gekozen tot de beste Nederlandse ploeg van het jaar. Het succeselftal bestond uit doelman Raimond van der Gouw, rechtsback Edward Sturing, laatste man Theo Bos, Frans Thijssen en linksback Arjan Vermeulen, terwijl het middenveld werd gevormd door Martin Laamers, John van den Brom en René Eijer. Voorin koos Jacobs doorgaans voor Rick Hilgers, Bart Latuheru en Hans van Arum, terwijl Jurrie Koolhof pinch-hitter was.

Onder trainer Henk Fraser weet Vitesse in het seizoen 2016/2017 zich na 27 jaar weer te plaatsen voor de KNVB beker-finale, die op 30 april 2017 tegen AZ Alkmaar gespeeld werd in De Kuip. Vitesse won de finale met 2-0, door twee doelpunten van vaste spits Ricky van Wolfswinkel. Door dit resultaat won de club voor het eerst in hun 125-jarig bestaan een grote prijs. Het winnende elftal bestond uit doelman Eloy Room, rechtsback Kelvin Leerdam, aanvoerder Guram Kashia, Matt Miazga en linksback Arnold Kruiswijk, terwijl het middenveld werd gevormd door Navarone Foor, Marvelous Nakamba en Lewis Baker. Voorin koos Fraser doorgaans voor Milot Rashica, Nathan Allan de Souza en Van Wolfswinkel als vaste spits. De invallers van de geel-zwarte waren rechtsback Kevin Diks, centrumverdediger Maikel van der Werff en de vleugelspeler Adnane Tighadouini.

Recordhouders[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie ook: Lijst van records en statistieken van SBV Vitesse

Topscorers aller tijden:

Top 25 Topscorers Eredivisie

Meest gespeelde competitiewedstrijden

Internationals[bewerken]

Interland-recordhouder van Vitesse Just Göbel op 26 april 1914 voor aanvang van de interland Nederland - België (4 - 2)

Vitesse heeft in de loop der jaren verschillende spelers afgeleverd aan het Nederlands elftal; om precies te zijn: 22 spelers hebben minstens één interland gespeeld terwijl ze voor Vitesse uitkwamen. Aanvaller en tevens medeoprichter van Vitesse Willem Hesselink was in 1905 de eerste speler die namens Vitesse voor Oranje mocht spelen. Davy Pröpper is met zijn optreden tegen de Verenigde Staten op 5 juni 2015 tot op heden de laatste Vitesse-speler in een Oranje-shirt. Recordhouder is keeper Just Göbel, tussen 1911 en 1919 eerste doelman van het Nederlands elftal, die al zijn 22 interlands namens Vitesse speelde.

Op 20 december 1989 speelde Nederland in de tweede helft met een recordaantal van drie spelers van Vitesse tegen Brazilië: Edward Sturing, Martin Laamers en Bart Latuheru. Hierdoor bestond de hele linkerzijde van Nederland uit spelers afkomstig van Vitesse.

Vitesse heeft ook niet-Nederlandse internationals in haar gelederen gehad zoals Matthew Amoah (Ghana), Wilfried Bony (Ivoorkust), Mahamadou Diarra (Mali), Giovanny Espinoza en Renato Ibarra (Ecuador), Dragoslav Jevrić (Joegoslavië), Guram Kashia (Georgië), Danko Lazović (Servië), Nikos Machlas (Griekenland), Joaquín del Olmo (Mexico),Dejan Stefanović (Joegoslavië), Dalibor Stevanovič (Slovenië), Vladimir Stojković (Servië), Christian Atsu (Ghana), Marián Zeman (Slowakije), Bertrand Traoré en Mamadou Zongo (Burkina Faso).

Onderstaande spelers hebben tijdens hun loopbaan bij Vitesse één of meerdere wedstrijden gespeeld voor het Nederlands elftal.[56]

Vitesse-spelers in het Nederlands elftal

Periode Naam Interlands Gespeeld
onder Vitesse
1905-1905 Willem Hesselink 1 1
1911-1919 Just Göbel 22 22
1920-1925 Jan de Natris 23 1
1923-1928 Gerrit Horsten 6 1
1952-1952 Sjaak Alberts 5 5
1952-1953 Wim Hendriks 3 3
1987-1994 Hans Gillhaus 9 2
1989-1990 Martin Laamers 2 2
1989-1989 Bart Latuheru 1 1
1989-1990 Edward Sturing 3 3
1990-1993 John van den Brom 2 2
1994-2004 Pierre van Hooijdonk 46 4
1995-1995 Glenn Helder 4 1
1996-2005 Roy Makaay 43 2
1996-1997 Ferdi Vierklau 2 2
1998-1998 Martijn Reuser 1 1
1998-2001 Marc van Hintum 8 8
1999-2001 Sander Westerveld 6 1
2001-2002 Victor Sikora 6 6
2006-2011 Theo Janssen 5 2
2009-2009 Piet Velthuizen 1 1
2012-Heden Marco van Ginkel 8 1
2013-Heden Patrick van Aanholt 6 2
2015-Heden Davy Pröpper 10 1

Vitesse Voetbal Academie[bewerken]

Naast het eerste elftal kent Vitesse ook een voetbalacademie die een belangrijke functie heeft bij de doorstroom van nieuwe talenten. Bekende exponenten zijn onder andere Alexander Büttner, Kevin Diks, Marco van Ginkel, Theo Janssen, Nicky Hofs, Davy Pröpper, Piet Velthuizen, Stijn Schaars, Roy Makaay en Ricky van Wolfswinkel. De academie loopt van de D- tot de A-jeugd. De opleiding is door de KNVB gecertificeerd als een internationale academie en heeft door de bond een maximale beoordeling van vier sterren gekregen. De academie heeft een samenwerkingsverband met amateurclubs AGOVV, vv DOVO, DTS Ede, DVS '33, DVV Duiven, ESA Rijkerswoerd, 1. FC Kleve, SML en SV Spero.

Jong Vitesse[bewerken]

Jong Vitesse, komt vanaf het seizoen 2017/2018 uit in de Derde Divisie. Het beloftenelftal staat momenteel onder leiding van Joseph Oosting en Ruud Knol en speelt - zoals de rest van de jeugd - de wedstrijden doorgaans op Papendal in Arnhem.

1rightarrow blue.svg Zie ook: Jong Vitesse

Zie ook[bewerken]