Vlaflip

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De vlaflip is een benaming uit de jaren zestig, waarmee men het oubollige imago van vla wat wilde oppoetsen. De vlaflip werd in 1963 bedacht door mevrouw Reuvers-Ulijn uit Oss, wier echtgenoot bij zuivelfabriek Campina werkte. Het neologisme is inmiddels volledig ingeburgerd.

De vlaflip bestaat oorspronkelijk uit drie ingrediënten, die in een hoog glas worden gegoten:

Het was de bedoeling de vlaflip te nuttigen als dessert.

Oubollig of juist modern?[bewerken]

Neerlands Hoop In Bange Dagen heeft in 1970 al een lied gemaakt met de titel "Er zit een toupetje in de vlaflip", waarmee de vlaflip al enigszins het moderne imago dat oorspronkelijk bedoeld werd verloor.

Door Hertog ijs werd in hun commercial uit 2003 de vlaflip belachelijk gemaakt. Inmiddels stond de vlaflip zelf symbool voor oubolligheid. Het ijs van Hertog zou, volgens deze reclame, natuurlijk veel lekkerder zijn. Kantinejuffrouw Corrie, die de vlaflip heeft gemaakt in plaats van het kant-en-klare ijs dat dagelijks geserveerd werd, werd hierop gedegradeerd tot toiletjuffrouw. Niet aardig van de firma Hertog, vonden critici van deze reclame.

Door de firma Mona, producent van onder andere toetjes, wordt de inmiddels kant-en-klaar verkrijgbare vlaflip in 2005 aangeprezen met ouderwets genieten van dit overbekende, typisch Hollandse toetje.

Trivia[bewerken]

In 2005 werd het Stadsgewestelijk Materieel van de Nederlandse spoorwegen vanwege de nieuwe kleuren aangeduid als vlaflip. Een in 2005 opgeleverd met rood-gele kleurvlakken uitgevoerd flatgebouw aan de Pieter Calandlaan in Amsterdam-Osdorp heeft inmiddels ook de bijnaam vlaflip gekregen.

Bronnen[bewerken]