Vlootbeek (beek)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Vlootbeek
De vlootbeek bij Linne
De vlootbeek bij Linne
Bron Heinsberg
Monding Maas
Plaatsen Heinsberg, Karken, Posterholt, Linne
Bevaarbaar 0
Portaal  Portaalicoon   Geografie
De Vlootbeek tussen Linne en Brachterbeek

De Vlootbeek, in Duitsland Flutgraben geheten, is een beek in de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen en de Nederlandse provincie Limburg. De beek ontspringt in de gemeente Heinsberg, kruist de Duits-Nederlandse grens bij Karken tussen Voorst en Posterholt en mondt bij Linne uit in de Maas. De lengte bedraagt (op Nederlands gebied) ongeveer 17,5 km.

Hoewel voor het grootste deel vergraven is de Vlootbeek van huis uit een natuurlijke beek, die liep in een oude bedding van de Roer. Tussen 1650 en 1653 werd het deel achter Kasteel Montfort gegraven om de omgeving van dit kasteel te ontwateren. Ook werd door de beek kalkrijk water naar de ontgonnen veengebieden, zoals Grootbroek, geleid. De beek heeft een natuurlijk verloop in de natuurgebieden Munningsbos en 't Sweeltje, gelegen tussen Montfort en Posterholt. Onder meer het Pimpernelblauwtje komt in het dal van de Vlootbeek voor.

De vallei van de Vlootbeek is ook archeologisch van belang. Er zijn vindplaatsen van voorwerpen uit het Vroeg-Mesolithicum.

Het gebied van de beek was tot 1980 in het beheer van het waterschap Vlootbeek.

Watermolens[bewerken | brontekst bewerken]

Op de beek hebben verschillende watermolens gestaan, te weten:

Zie de categorie Vlootbeek van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.